Oblężenie Güns

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Oblężenie Güns
Wojny węgiersko-tureckie
Belagerung von Güns.png
Oblężenie Güns - sztych z epoki (Edward Schön)
Czas 1532
Miejsce Güns, obecnie Kőszeg
Terytorium Węgry
Wynik Zajęcie miasta przez Turków
Strony konfliktu
Hungary Arms.svg Królestwo Węgier

Croatia, Historic Coat of Arms, first red square.svg Chorwacja

Ottoman Army1453-1798.png Osmanowie
Dowódcy
Jurisics Miklós.JPG Miklos Jurisics Sebald Beham - Pargali Damat Ibrahim Pascha ca 1530.jpg Ibrahim Pasza
Siły
700-800 nieznane
Straty
nieznane nieznane
Hungary Arms.svg Wojny węgiersko-tureckie TurkishEmblem.svg

Nikopolis (1396) - Jałomica (1442) - Sybin (1442) - Nisz (1443) - Kosowe Pole (1448) - Kruševac (1454) - Belgrad (1456) - Vaslui (1475) - Šabac (1476) - Chlebowe Pole (1479) - Krbavsko Polje (1493) - Belgrad (1521) - Mohacz (1526) - Güns (1532) - Eger (1552) - Szigetvár (1566) - Calugareni (1595)

Oblężenie Günsoblężenie, które miało miejsce w roku 1532.

W roku 1532 Sulejman Wspaniały z wielką armią wyruszył w kierunku Wiednia, którego nie udało mu się zdobyć 3 lata wcześniej. W trakcie kampanii zmienił jednak plany ruszając ku terytorium Węgier przy granicy z Austrią. Po drodze wojska tureckie obległy miasteczko i zamek w Kőszeg, przemianowane przez Austriaków na Güns, którego broniło 700 obrońców Węgrów i Chorwatów pod wodzą chorwackiego dowódcy Nikoli Jurišicia (węg.: Jurisicsa Miklosa). Pomimo podłożenia kilku min i uczynienia sporych wyrw w murach, wszystkie szturmy Turków zostały odparte. Turcy dowodzeni przez wielkiego wezyra Ibrahima Paszę ostrzeliwali miasto z najcięższych dział, udało im się nawet obsadzić jeden z wyłomów. Wówczas to obawiający się o swoje życie mieszkańcy rozpoczęli przeraźliwe wycie, które Turcy wzięli za odgłosy nadciągających posiłków i wycofali się z zajętych pozycji. Na początku lipca Ibrahim Pasza zaproponował Jurisicsowi układ, na mocy którego Turcy oszczędzili załogę w zamian za poddanie miasta, przy czym do zamku wkroczył tylko niewielki oddział turecki.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stephen Turnbull: Wojny złotego wieku. Od upadku Konstantynopola do wojny trzydziestoletniej, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 2007.