Oblężenie Halikarnasu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Oblężenie Halikarnasu
Turkey.Bodrum011.jpg
Port w Bodrum (Halikarnas)
Czas 334 p.n.e.
Miejsce Halikarnas (obecnie Bodrum), Anatolia
Terytorium Turcja
Wynik zwycięstwo Macedonii
Strony konfliktu
Macedonia Persowie
Dowódcy
Aleksander Wielki Memnon, Efialtes
Siły
nieznane nieznane
Straty
nieznane nieznane
Bitwy Aleksandra Macedońskiego

CheroneaSzipkaPelionTebyGranikMiletHalikarnasTermessosIssosTyrGazaGaugamelaJaksartesWrota PerskieSogdianaHydaspesMalla

Oblężenie Halikarnasu – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 334 p.n.e.

Po zdobyciu Miletu wojska Aleksandra pomaszerowały na południe brzegami Anatolii zajmując bez walki kolejne miasta. Większy opór napotkano w Halikarnasie, gdzie schroniła się armia Persów z Azji Mniejszej oraz uciekinierzy z Miletu. Obroną miasta dowodzili Memnon i Efialtes. Wojska macedońskie przystąpiły do oblężenia miasta, używając wież oblężniczych, katapult oraz balist. Wieczorem kilku żołnierzy podeszło pod mury miasta, chcąc udowodnić swoim kompanom własne męstwo. Przeciwko nim zza murów wyszła niewielka grupka obrońców, którzy podjeli walkę. Wkrótce po obu stronach walczyły już znaczne grupy wojska a walka wywiązała się także na murach. Nadciągajaca noc zakończyła jednak starcie, które mogło zakończyć się zwycięstwem Greków.

Następnego dnia Memnon dokonał kilku wypadów z miasta, które miały na celu zniszczenie sprzętu oblężniczego Macedończyków. Aleksander rzucił wówczas do walki swoje oddziały, które powstrzymały atak. Rozgorzała zacięta walka, w której górą okazali się Macedończycy. W starciu tym poległ dowodzący Persami Efialtes. Równocześnie trwały walki o miasto, które wyraźnie osłabiły morale obrońców. W trakcie narady Memnon i Orontobates podjęli decyzję o podpaleniu miasta i ucieczce. Po wkroczeniu do Halikarnasu Aleksander nakazał swoim żołnierzom zabijać każdego przyłapanego na podkładaniu ognia. Nakazał też Ptolomeuszowi zdobyć cytadelę, w której schronili się dowódcy perscy. Po kilku miesiącach oblężenia cytadelę zdobyto. Oronbates poległ, Memnon zaś wydostał się z oblężenia, przyjmując stanowisko dowódcy floty perskiej.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Maciej Milczanowski: Podboje Aleksandra Wielkiego 336–323 p.n.e., Wyd. Inforteditions, Zabrze 2005.