Oblężenie Torunia (1703)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
III wojna północna

NarwaDźwinaTryszkiDruskennikiWilnoKliszówPiotrkówPułtuskToruńChybicePoniecGemauerthofWarszawaWschowaKaliszHołowczynSmoleńskLeśnaKoniecpolLachowcePołtawaHelsingborgKøgeGadebuschStorkyroHankoStralsundDynekilenPoznańOzyliaStäketGranhamn

Oblężenie Torunia przez wojska szwedzkie w 1703 r., na podstawie ryciny Mateusza Meriana.
Ostrzeliwanie Torunia 1703. Nieznany malarz działający na Pomorzu, po 1703.

Oblężenie Toruniaoblężenie, które miało miejsce w dniach 23 maja – 9 października 1703 roku podczas III wojny północnej.

W trakcie wojny Toruń opowiedział się po stronie Augusta II. Pierwsze oddziały szwedzkiego króla Karola XII dotarły pod Toruń 23 maja 1703 roku. 26 maja oddziały szwedzkie okrążyły miasto i rozpoczęły blokadę. Od 24 września po otrzymaniu posiłków artyleryjskich Szwedzi rozpoczęli ostrzał, który trwał do 9 października.

Podczas walk w mieście wybuchły pożary; uszkodzeniu uległy m.in. ratusz, Dwór Artusa, katedra św. Janów. W trackie walk zniszczeniu uległa znaczna część Zamku Dybów. Osłabiona załoga saska i Toruń skapitulowały 14 października.

Po przegranej walce, Toruń musiał zapłacić Szwedom kontrybucję. Wojska szwedzkie przejęły działa miejskie i zniszczyły liczne elementy fortyfikacji: zasypano fosy, wysadzono barbakany – Starotoruński i Chełmiński, narożne basteje – Koci Łeb i Koci Ogon oraz część murów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]