Oblężenie Yorktown

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy oblężenia Yorktown w 1781. Zobacz też: Bitwa o Yorktown (1862).
Oblężenie Yorktown
wojna o niepodległość Stanów Zjednoczonych
Surrender of Lord Cornwallis.jpg
Kapitulacja pod Yorktown
Czas 28 września17 października 1781
Miejsce Yorktown
Terytorium Kolonia Wirginia
Wynik amerykańskie zwycięstwo
Strony konfliktu
US flag 13 stars – Betsy Ross.svg Stany Zjednoczone
Flag of Royalist France.svg Francja
Królestwo Wielkiej Brytanii Wielka Brytania
Dowódcy
US flag 13 stars – Betsy Ross.svg George Washington
US flag 13 stars – Betsy Ross.svg Nathanael Greene
Flag of Royalist France.svg Jean-Baptiste de Rochambeau
Flag of Royalist France.svg François de Grasse
Flag of Royalist France.svg Marie Joseph de La Fayette
Królestwo Wielkiej Brytanii Charles Cornwallis
Siły
10 800 Francuzów
8 500 Amerykanów
24 francuskie okręty wojenne
7 500
20 okrętów
Straty
72 zabitych
190 rannych
(dotyczy łącznie sił amerykańskich i francuskich)
156 zabitych
326 rannych
7 018 wziętych do niewoli
Multimedia w Wikimedia Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wojna o niepodległość Stanów Zjednoczonych

masakra bostońska - kampania bostońska - kampania nowojorska - Quebec - Valcour - Pelham - Bound Brook - Fort Ticonderoga - Fort Hook - Oriskany - Saratoga - Camden - Savannah - Cowpens - Ushant - Yorktown - Chesapeake

Oblężenie Yorktownoblężenie, które miało miejsce od 28 września do 17 października 1781 podczas wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych, w miasteczku Yorktown w stanie Wirginia. Zakończyło się kapitulacją armii brytyjskiej liczącej 7,5 tys. żołnierzy, obleganej przez sojusznicze siły amerykańskie (8 845 żołnierzy) i francuskie (10,8 tys. żołnierzy).

Była to ostatnia bitwa tej wojny na terenie Stanów Zjednoczonych.

Na wiosnę 1781, po żmudnej kampanii na południu Stanów Zjednoczonych, armia brytyjska pod dowództwem Charlesa Cornwallisa okopała się w Yorktown w stanie Wirginia, nad zatoką Chesapeake, by tam oczekiwać posiłków, które miały przybyć drogą morską. Dowódcy amerykańscy i francuscy postanowili zniszczyć ją przez połączoną operację francuskiej floty, która miała zablokować siły brytyjskie od strony morza, i sojuszniczej armii francusko-amerykańskiej, która miała oblec je od strony lądu.

Po otrzymaniu potwierdzenia, że silna flota francuska wypłynęła z francuskich wysp na Morzu Karaibskim i zmierza do Wirginii, George Washington wymaszerował na czele głównych sił 21 sierpnia 1781 z okolic Nowego Jorku, gdzie blokował silny garnizon brytyjski. Pozostawiając tam tylko małe siły osłonowe, pomaszerował na południe. Flota francuska w sile 27 okrętów liniowych przybyła do zatoki Chesapeake 29 sierpnia i rozpoczęła blokadę Yorktown. 5 września stoczyła zwycięską bitwę z flotą brytyjską, która nie zdołała przerwać francuskiej blokady.

W wyniku bitwy Francuzi zdobyli panowanie na morzu w okolicach zatoki Chesapeake, co przesądziło wynik nadchodzącego oblężenia. 28 września główne amerykańskie i francuskie siły lądowe przybyły do Yorktown i rozpoczęły regularne oblężenie. Wojska sojusznicze były dwukrotnie silniejsze od brytyjskich, a ponadto były wspomagane przez ogień dział okrętów francuskich. Wobec kończących się zapasów i braku perspektyw odsieczy, Cornwallis 17 października podjął negocjacje o kapitulację swojej armii, która nastąpiła 19 października. 7 tys. żołnierzy brytyjskich dostało się do niewoli.

Bitwa przypieczętowała brytyjską przegraną w wojnie. W wyniku kapitulacji Brytyjczycy stracili jedną czwartą swoich sił w teatrze działań. W Wielkiej Brytanii nie było woli politycznej, aby wysłać do Ameryki nowe posiłki, które uzupełniłyby te straty. W parlamencie brytyjskim przewagę zdobyło ugrupowanie pokojowe. Armie brytyjskie miały w swoich rękach tylko porty Nowy Jork, Charleston i Savannah. Do końca wojny nie podjęły poważniejszych prób wyjścia z tych umocnionych pozycji. Wielka Brytania skoncentrowała swoje wysiłki na wojnie morskiej przeciwko Francji, która trwała do zawarcia pokoju w 1783.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • 5 listopada 1781 zmarł na febrę John Parke Custis, pasierb George'a Washingtona. John walczył w oddziale swojego ojczyma [1].

Przypisy

  1. Pastusiak L., Anegdoty prezydenckie, Warszawa 1991, s. 14.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Brendan Morrisey: Yorktown 1781.
  • Bicheno, H.: Rebels and Redcoats: The American Revolutionary War, London 2003.
  • Clement, R: The World Turned Upside Down at the Surrender of Yorktown, Journal of American Folklore, Vol. 92, No. 363 (Jan. - Mar., 1979), pp. 66–67 (available on Jstor).
  • Hibbert, C: Rebels and Redcoats: The American Revolution Through British Eyes, London, 2001.
  • Jerome Greene: Guns of Independence: The Siege of Yorktown, 1781 (2005.)
  • Pastusiak L, Anegdoty prezydenckie, Warszawa 1991.
  • Rusinowa I.: Saratoga-Yorktown 1777–1781.