Oblat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy zakonnika. Zobacz też: oblaty.

Oblat (łac. oblatus - ofiarowany) – w Kościele katolickim zakonnik, który nie składa ślubów zakonnych, tylko przyrzeczenie wytrwania. Zajmuje się prowadzeniem rekolekcji i misji. W średniowieczu nazywano tak oddawane na naukę do zakonu dzieci, które później opuszczały zgromadzenie, wiodąc życie świeckie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]