Obrożnik rdzawokarkowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Obrożnik rdzawokarkowy
Melanopareia torquata[1]
(Wied-Neuwied, 1831)
Obrożnik rdzawokarkowy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd śpiewające
Podrząd pierwowróblowce
Rodzina obrożniki
Gatunek obrożnik rdzawokarkowy
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Obrożnik rdzawokarkowy (Melanopareia torquata) – gatunek małego ptaka z rodziny obrożników. Występuje w Ameryce Południowej.

Podgatunki i zasięg występowania

Wyróżnia się następujące podgatunki[3]:

  • M. t. torquata (Wied-Neuwied, 1831) - wschodnia Brazylia
  • M. t. rufescens Hellmayr, 1924 - centralna Brazylia i północno-wschodni Paragwaj
  • M. t. bitorquata (d'Orbigny & Lafresnaye, 1837) - wschodnia Boliwia
Środowisko

Płaskie, trawiaste obszary z krzewami[4].

Morfologia

Długość ciała wynosi około 12,7 cm[5], w tym ogona 55-73 mm i dzioba 10-13 mm[6]. Na całej długości głowy biegnie przechodzący przez oko czarny pas. Brew biała, oddzielona od szarego wierzchu głowy czarnym paskiem. Gardło żółtawe, oddzielone od płowej piersi czarną półobrożą. Skrzydła i ogon brązoworude, pokrywy skrzydłowe posiadają białe obrzeżenie. Pomarańczowy kark. Dziób szaroniebieski.

Lęgi

Poniższe dane pochodzą z badań przeprowadzonych w Brazylii w 2006 roku. Gniazdo mieści się w kępie trawy, z której jest zbudowane. Ma kulisty kształt, posiada boczne wejście. W lęgu dwa zielononiebieskie jaja, o wymiarach około 20,3x15,6 mm. Inkubacja trwa 15-18 dni. Długość stępu pisklęcia wynosi 7,1 mm. Gniazdo bardzo podobne do gniazda obrożnika oliwkowego (M. maximiliani); znacznie różni się od gniazd krytonosów (Rhinocryptidae), do których wcześniej zaliczano obrożniki[7].

Przypisy

  1. Melanopareia torquata w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Melanopareia torquata. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. F. Gill & D. Donsker: Antbirds to tapaculos. IOC World Bird List (v3.3), 2013.
  4. M.F. Kanegae, G.I. Levy, S.R. Freitas. Habitat use by Collared Crescentchest (Melanopareia torquata) in a Cerrado in southeastern Brazil: implications for management. „Brazilian Journal of Biology”, 2012. 
  5. Catalogue of the Birds in the British Museum. T. 15. 1890, s. 56.
  6. Lord Rothschild, Ernst Hartert & K. Jordan. Review of the Birs collected by Alcide d'Orbigny in South America. „Novitates Zoologicae”. 28, 1921. Londyn. 
  7. Daniel Tourem Gressler & Miguel Ângelo Marini. Nest, eggs and nestling of the Collared Crescentchest Melanopareia torquata in the Cerrado region, Brazil. „Revista Brasileira de Ornitologia”. 15, 2007.