Obrona Alechina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

W tym artykule użyto notacji algebraicznej w celu opisania szachowych posunięć.

a b c d e f g h
8
Chessboard480.svg
a8 black rook
b8 black knight
c8 black bishop
d8 black queen
e8 black king
f8 black bishop
h8 black rook
a7 black pawn
b7 black pawn
c7 black pawn
d7 black pawn
e7 black pawn
f7 black pawn
g7 black pawn
h7 black pawn
f6 black knight
e4 white pawn
a2 white pawn
b2 white pawn
c2 white pawn
d2 white pawn
f2 white pawn
g2 white pawn
h2 white pawn
a1 white rook
b1 white knight
c1 white bishop
d1 white queen
e1 white king
f1 white bishop
g1 white knight
h1 white rook
8
7 7
6 6
5 5
4 4
3 3
2 2
1 1
a b c d e f g h
Obrona Alechina (B02-B05)

Obrona Alechina jest debiutem z grupy debiutów pół-otwartych, powstającym po posunięciach:

  1. e4 Sf6

Jest ona nazwana na cześć Aleksandra Alechina, który dwukrotnie użył jej w rozegranym w 1921 turnieju w Budapeszcie. Raz przeciw Andreasowi Steinerowi (wygrana) i ponownie przeciw Friedrichowi Sämischowi (remis). W rzeczywistości była stosowana już w XIX wieku przez rumuńskiego szachistę niemieckiego pochodzenia, Adolfa Albina, twórcę znanego kontrgambitu.

Najczęściej spotykaną kontynuacją jest 2.e5.

Po ruchach 1.e4 Sf6 2.e5 skoczek na ogół ucieka na pole d5 (ruch 2...Sd5), po czym ze strony czarnych następuje ruch 3...d6, dzięki czemu skoczek ma możliwość ewentualnej dalszej ucieczki przez pole b6 na d7, a także "poderwania" białego piona e5. W razie 3.c4 następuje od razu 3...Sb6.

W encyklopedii otwarć szachowych obrona Alechina oznaczona jest kodami od B02 do B05:

  • B02: 1.e4 Sf6
  • B03: 1.e4 Sf6 2.e5 Sd5 3.d4 (w tym wariant wymienny oraz atak czterech pionów)
  • B04: 1.e4 Sf6 2.e5 Sd5 3.d4 d6 4.Sf3 (wariant nowoczesny bez 4...Gg4)
  • B05: 1.e4 Sf6 2.e5 Sd5 3.d4 d6 4.Sf3 Gg4 (wariant nowoczesny z 4...Gg4)

Wybrana literatura[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]