Obrona cywilna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Obrona Cywilna)
Skocz do: nawigacja, szukaj

Obrona cywilna – system, którego celem jest ochrona ludności, zakładów pracy i urządzeń użyteczności publicznej, dóbr kultury, ratowanie i udzielanie pomocy poszkodowanym w czasie wojny oraz współdziałanie w zwalczaniu skutków klęsk żywiołowych i katastrof.

Struktura i obowiązki obrony cywilnej w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Organizacją obrony cywilnej w Polsce zajmuje się Obrona Cywilna Kraju. Szefowie Obrony Cywilnej na poziomie gminy, powiatu i województwa opracowują i opiniują tzw. plany obrony cywilnej, które są najważniejszą instrukcją dla władz cywilnych w przypadku wystąpienia zagrożenia dla ludności.

Szefem Obrony Cywilnej na poziomie województwa jest wojewoda, na poziomie powiatu lub miasta na prawach powiatustarosta lub prezydent miasta, na poziomie gminywójt, burmistrz, prezydent miasta.

Podstawowymi jednostkami organizacyjnymi są formacje obrony cywilnej, które składać się mogą z oddziałów przeznaczonych do wykonywania zadań ogólnych, jak i jednostek specjalistycznych (np. ratownictwa). Są one tworzone decyzją terenowych organów administracyjnych oraz pracodawców.

Służba w strukturach Obrony Cywilnej Kraju jest obowiązkiem obywatela RP, na mocy Ustawy o powszechnym obowiązku obronnym z 21 listopada 1967. Odbywa się ona na zasadach zbliżonych do służby wojskowej. Może być zarządzona jako służba zastępcza.

Obrona Cywilna Kraju zajmuje się również organizowaniem zajęć z zakresu przysposobienia obronnego dla uczniów i studentów.

Znak graficzny[edytuj | edytuj kod]

Znak graficzny OC

Międzynarodowym znakiem graficznym obrony cywilnej jest niebieski trójkąt na pomarańczowym tle, nie dotykający wierzchołkami skraju tła. W Polsce nie stosuje się obramówki. Mienie oznaczone tym znakiem (w Polsce np. pojazdy Państwowej Straży Pożarnej) nie podlega konfiskacie przez obce wojska w czasie wojny na mocy norm prawa międzynarodowego.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]