Obrona Philidora

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

W tym artykule użyto notacji algebraicznej w celu opisania szachowych posunięć.

a b c d e f g h
8
Chessboard480.svg
a8 black rook
b8 black knight
c8 black bishop
d8 black queen
e8 black king
f8 black bishop
g8 black knight
h8 black rook
a7 black pawn
b7 black pawn
c7 black pawn
f7 black pawn
g7 black pawn
h7 black pawn
d6 black pawn
e5 black pawn
e4 white pawn
f3 white knight
a2 white pawn
b2 white pawn
c2 white pawn
d2 white pawn
f2 white pawn
g2 white pawn
h2 white pawn
a1 white rook
b1 white knight
c1 white bishop
d1 white queen
e1 white king
f1 white bishop
h1 white rook
8
7 7
6 6
5 5
4 4
3 3
2 2
1 1
a b c d e f g h
Obrona Philidora (C41)

Obrona Philidoradebiut otwarty, oznaczony kodem ECO C41 i charakteryzujący się posunięciami:

1.e4 e5
2.Sf3 d6

Najczęściej wybieraną przez białe kontynuacją jest teraz 3.d4, na co czarne najczęściej wybierają kontynuacje 3...e:d4, 3...Sf6 i 3...Sd7. Obrona znana była od XVI wieku, lecz spopularyzowana została przez Philidora, twierdzącemu, że posunięcie 2...Sc6 jest słabsze, bowiem zagradza drogę pionowi c. W odpowiedzi na 3.d4 Philidor grywał kontrgambit 3...f5. Praktyka turniejowa nie potwierdziła tej teorii: kontrgambit Philidora współcześnie oceniany jest jako niepoprawny, a obrona Philidora – jako zbyt pasywna, co powoduje, że nie bywa często stosowana w partiach turniejowych.

Wybrana literatura[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]