Obserwatorium Las Campanas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Na mapach: 29°00′35″S 70°42′06″W/-29,009722 -70,701667

Obserwatorium Las Campanas

Obserwatorium Las Campanas – amerykańskie obserwatorium astronomiczne należące do Carnegie Institution of Washington, położone w chilijskich Andach w pobliżu miasta La Serena. W odległości 27 kilometrów na południe znajduje się Obserwatorium La Silla.

Powstanie obserwatorium[edytuj | edytuj kod]

W 1969 amerykański Carnegie Institution for Science na pustkowiu południowej pustyni Atakamy w Las Campanas rozpoczął tworzyć obserwatorium. Naukowcy od dawna chcieli zbudować obserwatorium na południowej półkuli, aby móc prowadzić obserwacje obiektów niedostępnych z Ameryki Północnej. Obserwatorium leży na wysokości prawie 2400 m n.p.m.. Najbliższe miasto, La Serena, znajduje się w odległości 100 km, więc niebo jest idealnie ciemne. W 1986 dotychczasowe obserwatorium Carnegiego na Mount Wilson zaczęło odczuwać skutki zanieczyszczenia światłem. Odtąd Las Campanas stało się najważniejszą placówką obserwacyjną Instytutu. Wkrótce okazało się, że dzięki teleskopowi Swope stało się ważnym miejscem dla astronomów z Uniwersytetu Warszawskiego.

Teleskopy[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy teleskop zaczął działać w 1971 roku. Był to instrument w systemie Ritcheya-Chrétiena, o jednometrowym zwierciadle i światłosile f/7.

  • Teleskopy Magellana — bliźniacze teleskopy, każdy o średnicy zwierciadła 6,5 metra. Oba nazywane są Magellanami, chociaż mają również własne nazwy - jeden nosi imię Waltera Baadego, a drugi Landona Claya - amerykańskiego biznesmena i fundatora Clay Mathematics Instytute. W planach jest także kolejny Magellan - będzie się składał z siedmiu zwierciadeł, każde o średnicy 8,4 m. W sumie zbiorą tyle światła co 24,5-metrowe zwierciadło.
  • Teleskop Cassegraina, noszący imię Irénée du Pont o średnicy zwierciadła 2,5 metra. Działa od 1977 roku. Jednym z wykorzystywanych na nim instrumentów jest CAPSCam - kamera służąca do pomiarów astrometrycznych, zaprojektowana do do poszukiwania planet pozasłonecznych. Inna, RetroCam, służy do wykonywania obrazów w bliskiej podczerwieni, a zbudowano ją na potrzeby prowadzonego przez Carnegie Institution programu obserwacji supernowych.
  • Teleskop Henrietty Swope o średnicy zwierciadła 1 metr. Został ochrzczony imieniem Henrietty Swope, amerykańskiej astronom z Carnegie Institution, która współpracowała z Walterem Baadem. To za pomocą tego teleskopu potwierdzono odkrycie supernowej SN 1987A w Wielkim Obłoku Magellana.

Dzięki staraniom prof. Bohdana Paczyńskiego został tu także postawiony polski teleskop Obserwatorium Astronomicznego Uniwersytetu Warszawskiego o średnicy zwierciadła 1,3 metra. Polski teleskop działa od 1996 roku i stale przyczynia się do licznych sukcesów projektu OGLE. Wcześniej, w latach 1992-1995, astronomowie wykorzystywali teleskop Swape.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Ewa Zegler-Poleska. Kosmos. Obserwatorium Las Campanas. Oxford Educational Sp. z o.o. Poznań 2011. str 20-21 ISBN 978-83-252-1267-4

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons