Obszar chronionego krajobrazu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Obszar chronionego krajobrazu – forma ochrony przyrody. Obszary takie zajmują różnej wielkości tereny, zwykle rozległe, obejmujące pełne jednostki środowiska naturalnego takie jak doliny rzeczne, kompleksy leśne, ciągi wzgórz, pola wydmowe, torfowiska.

Polska[edytuj | edytuj kod]

W Polsce podstawą prawną dla wyznaczania obszarów chronionego krajobrazu jest Ustawa o ochronie przyrody, która określiła je jako tereny chronione ze względu na wyróżniający się krajobraz o zróżnicowanych ekosystemach, wartościowe ze względu na możliwość zaspokajania potrzeb związanych z turystyką i wypoczynkiem lub pełnioną funkcją korytarzy ekologicznych[1].

Obszary chronionego krajobrazu wyznacza sejmik województwa, jednak ich likwidacja lub zmiana granic może nastąpić po zaopiniowaniu przez właściwe miejscowo rady gmin. Ponadto projekty uchwał sejmiku województwa związane z obszarami wymagają uzgodnienia z właściwym regionalnym dyrektorem ochrony środowiska[1]. Do 2009 r. obszary chronionego krajobrazu wyznaczał wojewoda[2].

Na obszarze chronionego krajobrazu może być wprowadzone 9 określonych przez ustawę zakazów. Ustalenia dotyczące czynnej ochrony ekosystemów oraz zakazy właściwe dla danego obszaru chronionego krajobrazu lub jego części, wybrane spośród zakazów wynikające z potrzeb jego ochrony określa sejmik województwa[1].

Według danych z 2011 r. w Polsce istniało 386 obszarów chronionego krajobrazu, które zajmowały 22,6% powierzchni kraju[3].

Obszary chronionego krajobrazu są formą ochrony przyrody, o niewielkich rygorach ochronności. Obszary chronionego krajobrazu są przeznaczone głównie na rekreację, a działalność gospodarcza podlega tylko niewielkim ograniczeniom (zakaz wznoszenia obiektów szkodliwych dla środowiska i niszczenia środowiska naturalnego).

Czechy[edytuj | edytuj kod]

Podstawą prawną funkcjonowania obszarów chronionego krajobrazu w Czechach (czes. Chráněná krajinná oblast, CHKO) jest czeska Ustawa o ochronie przyrody i krajobrazu (zákon č. 114/1992 Sb. o ochraně přírody a krajiny). Na obszarze Czech ustanowiono 25 obszarów chronionego krajobrazu o łącznej powierzchni 1.041.612 ha. Dyrekcje poszczególnych CHKO podlegają Agencji Ochrony Przyrody i Krajobrazu (Agentura ochrany přírody a krajiny) z siedzibą w Pradze.

Czeskie CHKO pod względem rygoru ochronnego są odpowiednikami polskich parków krajobrazowych.

Największym pod względem powierzchni jest CHKO Beskidy (116 000 ha) a najmniejszym CHKO Blaník (4000 ha). Najstarszy CHKO Czeski Raj powstał w 1955 roku a najnowszy CHKO Czeski Las w 2005.

W innych językach[edytuj | edytuj kod]

Wyrażenie „obszar chronionego krajobrazu” występuje również w innych językach[4], m.in. w języku:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 (Art. 23. i 24.) Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1220).
  2. (Art. 21.) Ustawa z dnia 23 stycznia 2009 r. o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2009 r. Nr 92, poz. 753).
  3. Ochrona środowiska 2012. , s. 292. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny. ISSN 0867-3217. [dostęp 2012-12-29]. 
  4. Eionet: GEMET Thesaurus: strefa chronionego krajobrazu (pol.). Eionet is a partnership network of the European Environment Agency (EEA). [dostęp 2008-11-09].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]