Obwód białostocki (Rosja)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy jednostki administracyjnej Rosji. Zobacz też: inne jednostki o tej nazwie.
Mappa generalna gubernii grodzieńskiey i obwodu białostockiego, Petersburg 1820
Podział administracyjny 1807-42
Herb obwodu białostockiego

Obwód białostocki (ros. Белостокская область) – jednostka administracyjna Imperium Rosyjskiego, istniejąca w latach 1807-1842.

Obwód utworzono z części byłego departamentu białostockiego Prus Nowowschodnich, przyłączonej do Rosji na mocy traktatu tylżyckiego. Obwód powstał z dawnych pruskich powiatów: bielskiego, białostockiego i drohiczyńskiego oraz części suraskiego, dąbrowskiego i biebrzańskiego. Władze rosyjskie podzieliły nową jednostkę administracyjną na 4 powiaty: białostocki, bielski, drohiczyński i sokólski. Obwód na prawach guberni istniał do 1842 roku, kiedy go zlikwidowano, przyłączając jego terytorium do guberni grodzieńskiej.

W obwodzie znalazło się 29 miast:

Niekiedy błędnie podawane w jego zasięgu miasta Jałówka, Krynki, Narewka, Milejczyce czy Białowieża należały już od III rozbioru do guberni grodzieńskiej (1795-1801 jako słonimskiej).

Od 1819 roku obwód białostocki pozostawał pod naczelnym zarządem administracyjnym wielkiego księcia Konstantego[3].

Przypisy

  1. Tylko lewobrzeżna część; prawobrzeżny Ciechanowiec znalazł się w Królestwie Polskim jako odrębne miasto
  2. Tylko prawobrzeżna część; lewobrzeżny Drohiczyn znalazł się w Królestwie Polskim jako odrębne miasto
  3. Wacław Tokarz, Wojna polsko-rosyjska 1830 i 1831, Warszawa 1993, s. 55-56.