Obwód charkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
charkowski
Харківська область
Obwód
Herb Flaga
Herb obwodu charkowskiego Flaga obwodu charkowskiego
Państwo  Ukraina
Siedziba Charków
Zarządzający Ihor Bałuta
Powierzchnia 31 415 km²
Populacja 
• liczba ludności

2 808 701
• gęstość 91 os./km²
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba rejonów 27
Położenie na mapie
Położenie na mapie
Ziemia 49°35′N 36°26′E/49,590000 36,430000
Strona internetowa
Portal Portal Ukraina

Obwód charkowski (ukr. Харківська область, ros. Харьковская область) – jeden z 24 obwodów Ukrainy. Leży we wschodniej części Ukrainy, od północy graniczy z Rosją, od wschodu z obwodem ługańskim, od południowego wschodu z obwodem donieckim, od południowego zachodu z obwodem dniepropetrowskim, od zachodu z obwodem połtawskim, od północnego zachodu z obwodem sumskim. Obwód zajmuje powierzchnię 31 415 km², co stanowi 5,2% powierzchni Ukrainy.

Obwód charkowski jest trzecim najbardziej zaludnionym obwodem na Ukrainie. Na 2 808 701 mieszkańców, więcej niż połowa (1,5 mln) mieszka w stolicy obwodu Charkowie. W stolicy okręgu większość mieszkańców posługuje się językiem rosyjskim, na prowincji natomiast ludność używa dialektu stanowiącego mieszankę języka rosyjskiego i ukraińskiego, zwanego surżyk.

Obwód leży na obszarze Ukrainy Słobodzkiej (północna i środkowa część) i Zaporoża (południowa część).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Terytorium obwodu zostało zaludnione w późnym paleolicie (10-12 tys. lat temu), lecz archeologowie odkryli na tym terenie ślady człowieka neandertalskiego pochodzące sprzed 80 tys. lat.

Do lat 30. XVII wieku tereny dzisiejszego obwodu charkowskiego były stosunkowo słabo zaludnione. W czasie powstania Chmielnickiego nastąpił znaczny napływ ukraińskich chłopów z obszarów objętych walkami. W 1656 na mocy ugody perejasławskiej, tereny te razem z całą lewobrzeżną częścią Ukrainy zostały włączone do Rosji.

Przez kolejne 340 lat obszar był silnie rusyfikowany. W połowie XVIII wieku Charków stał się centrum administracyjnym oraz kulturalnym Imperium Rosyjskiego. W latach 1919-1934 stolica obwodu była jednocześnie stolicą Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. Obwód charkowski we współczesnych granicach został utworzony 27 lutego 1932. Obwody charkowski oraz kijowski były najbardziej dotkniętymi rejonami w czasach wielkiego głodu na Ukrainie w latach 30. W latach II wojny światowej o Charków toczyły się cztery ciężkie bitwy.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Skład narodowościowy obwodu w 2001 roku według ukraińskiego spisu powszechnego[1]:

  1. Ukraińcy: 2048,7 tys. (70,7%)
  2. Rosjanie: 742 tys. (25,6%)
  3. Białorusini: 14,7 tys. (0,5%)
  4. Żydzi: 11,5 tys. (0,4%)
  5. Ormianie: 11,1 tys. (0,4%)
  6. Azerowie: 5,6 tys. (0,2%)
  7. Gruzini: 4,4 tys. (0,15%)
  8. Tatarzy: 4,2 tys. (0,14%)
  9. Mołdawianie: 2,5 tys. (0,09%)
  10. Wietnamczycy: 2,4 tys. (0,08%)

Największe miasta[edytuj | edytuj kod]

  1. Charków
  2. Łozowa
  3. Izium
  4. Czuhujiw
  5. Perwomajski
  6. Bałaklija
  7. Kupiańsk
  8. Pisoczyn[a]
  9. Merefa
  10. Lubotyn

Uwagi

Przypisy