Obwód poleski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
poleski
Полесская вобласць
Państwo  Białoruś
Siedziba Mozyrz
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba rejonów 17
Położenie na mapie
Położenie na mapie
Portal Portal Białoruś

Obwód poleski (biał. Палеская вобласць[1], ros. Полесская область) – białoruska jednostka administracyjna istniejąca w latach 1938–1954 (de facto: 1938–1941; 1944–1954) na wschodnim Polesiu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Obwód powstał na mocy decyzji Prezydium Rady Najwyższej Białoruskiej SRR z 15 stycznia 1938 i obejmował tereny wschodniego Polesia należącego do BSRR. W styczniu 1941 w skład obwodu wchodziło 17 rejonów: azarycki, brahiński, chojnicki, hłuski, jelski, kalinkowicki, komaryński, kopatkiewicki, karpiłowski, lelczycki, mozyrski, narowelski, parycki, petrykowski, turowski, wasilewicki, żytkowicki. Stolica jednostki był Mozyrz.

W czasie okupacji niemieckiej 1941–1944 większa część obwodu razem z Mozyrzem została włączona w skład Komisariatu Rzeszy Ukrainy, reszta została częścią Komisariatu Wschód (okręgu Białoruś).

8 stycznia 1954 roku dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR[2] obwód zlikwidowano i przyłączono do homelskiego (niewielkie terytoria również do mohylewskiego i mińskiego).

Przypisy

  1. Wg taraszkiewicy: Палеская вобласьць
  2. Указ Президиума Верховного Совета СССР от 8 января 1954 года об упразднении Барановичской, Бобруйской, Пинской, Полесской и Полоцкой областей Белорусской ССР (Сборник законов СССР и указов Президиума Верховного Совета СССР. 1938 г. — июль 1956 г / под ред. к. ю. н. Мандельштам Ю. И. — Москва: Государственное издательство юридической литературы, 1956, s. 56)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]