Ochroniarz
Ochroniarz, strażnik (ustawowa nazwa: pracownik ochrony, pracownik ochrony fizycznej osób i mienia) – zawód wykonywany przez osobę zatrudnioną w agencji ochrony i zajmującą się zapewnianiem bezpieczeństwa i ochroną. Pracownik ochrony wykonuje zadania ochrony w formie stałej, doraźnej, konwojowaniu mienia oraz przedmiotów wartościowych i niebezpiecznych, a także dozorze sygnałów alarmowych.
Pracownikiem ochrony jest też osoba posiadająca licencję pracownika ochrony I bądź II stopnia lub licencję pracownika zabezpieczenia technicznego I bądź II stopnia zatrudniona przez przedsiębiorcę, który utworzył w swoim zakładzie wewnętrzne służby ochrony (dawna Straż Przemysłowa).
Spis treści |
Pracownicy ochrony w Polsce [edytuj]
W polskim porządku prawnym podstawę prawną działania firm i pracowników ochrony określa ustawa z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 1997 r. Nr 114, poz. 740 z późniejszymi zmianami).
Uprawnienia pracownika ochrony [edytuj]
Każdy pracownik ochrony przy wykonywaniu zadań w granicach chronionych obiektów i obszarów ma prawo stosować środki porządkowe[1]:
- ustalić uprawnienia do przebywania na obszarach lub w obiektach chronionych
- legitymować osoby w celu ustalenia ich tożsamości,
- wezwać osoby nieuprawnione lub zakłócające porządek do opuszczenia chronionego obszaru bądź obiektu,
- ująć osoby stwarzające w sposób oczywisty bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego oraz dla chronionego mienia w celu niezwłocznego oddania ich policji,
W przypadku zagrożenia dóbr powierzonych ochronie lub odparcia ataku na pracownika ochrony, a także w przypadku gwałtownego bezprawnego zamachu na konwojowane wartości (pieniądze, przedmioty wartościowe lub niebezpieczne) bądź osoby je ochraniające pracownik ochrony, który posiada licencję może stosować środki przymusu bezpośredniego[2]:
- siłę fizyczną w postaci chwytów obezwładniających oraz podobnych technik obrony,
- kajdanki,
- pałki obronne wielofunkcyjne,
- psy obronne,
- paralizatory elektryczne,
- broń gazowa i ręczne miotacze gazu,
- w szczególnych przypadkach[3] również broń palna w postaci[4][5]:
- pistoletów sygnałowych,
- pistoletów lub rewolwerów centralnego zapłonu o kalibrach od 6 mm do 12 mm,
- pistoletów maszynowych o kalibrze od 6 mm do 12 mm,
- strzelb powtarzalnych o kalibrze wagomiarowym 12,
- karabinków samoczynnych o kalibrze od 5,45 mm do 7,62 mm.
- należy przy tym zaznaczyć, że z mocy ustawy[6] od dnia 01.10.2005[7] użyte powyżej określenia zostały zmienione:
- pistolet maszynowy – obecnie pistolet automatyczny a jeśli posiada lufę dłuższą niż 30 cm to karabin automatyczny;
- karabinek samoczynny – obecnie karabin automatyczny.
Liczba ochroniarzy [edytuj]
Szacunkowo ocenia się, że w branży ochrony osób i mienia zatrudnionych jest w Polsce ok. 200.000 osób[8][9][10].
Do 30 listopada 2000 komendanci wojewódzcy Policji wydali ogółem 42.086 licencji pracownika ochrony fizycznej pierwszego stopnia, 11.766 drugiego stopnia, 1.191 licencji zabezpieczenia technicznego pierwszego stopnia i 5 licencji drugiego stopnia, natomiast łączna liczba pracowników zatrudnionych do wykonywania usług ochrony osób i mienia (także nielicencjonowanych) osiągnie liczbę około 150.000 (wg MSWiA)[11].
Według szacunków MSWiA od 1989 do marca 2009 w Polsce wydano 148.466 licencji pracownika ochrony fizycznej i 20.899 pracownika zabezpieczenia technicznego. Osób posiadających licencje jest mniej, lecz ministerstwo nie posiada informacji o liczbie cofniętych licencji[12].
Przepisy prawne [edytuj]
- Ustawa z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 1997 r. Nr 114, poz. 740 z późniejszymi zmianami).
- Ustawa z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. z 2009 r. Nr 62, poz. 504 z późniejszymi zmianami).
- Rozp. RM z dnia 18 listopada 1998 r. w sprawie szczegółowego trybu działań pracowników ochrony, podejmowanych wobec osób znajdujących się w granicach chronionych obiektów i obszarów (Dz. U. z 1998 r. Nr 144, poz. 933).
- Rozp. RM z dnia 30 czerwca 1998 r. w sprawie szczegółowych warunków i sposobów użycia przez pracowników ochrony środków przymusu bezpośredniego (Dz. U. z 1998 r. Nr 89, poz. 563).
- Rozp. RM z dnia 30 czerwca 1998 r. w sprawie szczegółowych warunków i sposobu postępowania pracowników ochrony przy użyciu broni palnej (Dz. U. z 1998 r. Nr 86, poz. 543).
- Rozp. Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 sierpnia 1998 r. w sprawie zasad uzbrojenia specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych oraz ewdencjonowania broni i amunicji (Dz. U. z 1998 r. Nr 113, poz. 730).
- Rozp. Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie określenia szczegółowych zasad współpracy specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych z Policją, jednostkami ochrony przeciwpożarowej, obrony cywilnej i strażami gminnymi (miejskimi) (Dz. U. z 1998 r. Nr 161, poz. 1108).
- Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 26 lipca 2005 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2005 r. Nr 145, poz. 1221).
Zobacz też [edytuj]
- Specjalistyczne Uzbrojone Formacje Ochronne
- kontrola dostępu
- prywatna firma wojskowa
- Straż Przemysłowa
Przypisy
- ↑ Art. 36 w rozdz. 6 – Środki ochrony fizycznej osób i mienia; ustawy o ochronie osób i mienia w (Dz. U. z 1997 r. Nr 114, poz. 740).
- ↑ Art. 37 w rozdz. 6 – Środki ochrony fizycznej osób i mienia; ustawy o ochronie osób i mienia w (Dz. U. z 1997 r. Nr 114, poz. 740).
- ↑ Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 1998 r. w sprawie szczegółowych warunków i sposobów użycia przez pracowników ochrony środków przymusu bezpośredniego. Dz. U. z 1998 r. Nr 89, poz. 563.
- ↑ Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 października 2011 r. w sprawie zasad uzbrojenia specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych i warunków przechowywania oraz ewidencjonowania broni i amunicji. Dz. U. z 2011 r. Nr 245, poz. 1462.
- ↑ Art. 10 Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji, Dz. U. z 1999 r. Nr 53, poz. 549.
- ↑ Ustawa z dnia 15 grudnia 2004 r. o ratyfikacji Europejskiej konwencji o kontroli nabywania i posiadania broni palnej przez osoby fizyczne, sporządzonej w Strasburgu dnia 28 czerwca 1978 r.Dz. U. z 2005 r. Nr 14, poz. 112.
- ↑ Zał nr 1, Europejska Konwencja o kontroli nabywania i posiadania broni palnej przez osoby fizyczne, sporządzona w Strasburgu dnia 28 czerwca 1978 r., ratyfikowana 11.03.2005, obowiązująca od 01.10.2005, Dz. U. z 2005 r. Nr 189, poz. 1583.
- ↑ Radosław Omachel, Wojciech Surmacz. Ile zarabiają ochroniarze na naszym strachu. „Newsweek.pl”, 10 sierpnia 2009.
- ↑ Bronisław Tumiłowicz. Goryl daje głos. „Tygodnik Przegląd”, 4 listopada 2007.
- ↑ Europejski dialog społeczny i bieżący rozwój państwowy w sektorze ochrony prywatnej w nowych państwach członkowskich i państwach kandydującyc. [dostęp 2011-10-20].
- ↑ Informacja dotycząca realizacji ustawy z dnia 22 sierpnia 1997. o ochronie osób i mienia, w zakresie wymiany koncesji, 1 stycznia 2001 r.]
- ↑ Odpowiedź sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji – z upoważnienia ministra – na zapytanie nr 3315 w sprawie: firm ochrony osób i mienia oraz agencji detektywistycznych, 5 marca 2009.