Octavio Paz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Octavio Paz
Octavio Paz
Imiona i nazwisko Octavio Paz Lozano
Data i miejsce urodzenia 31 marca 1914
Meksyk
Data i miejsce śmierci 19 kwietnia 1998
Meksyk
Narodowość meksykańska
Język hiszpański
Obywatelstwo meksykańskie
Alma Mater Universidad Nacional Autónoma de México
Edukacja University of California, Berkeley
Gatunki poezja, proza
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Alfonsa X Mądrego (Hiszpania) Order Zasługi Republiki Włoskiej II Klasy (1951-2001)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Octavio Paz w Wikicytatach

Octavio Paz Lozano (ur. 31 marca 1914 w Meksyku, zm. 19 kwietnia 1998 tamże) – meksykański poeta, eseista, krytyk i dziennikarz. W latach (1945-1968) pracował w służbie dyplomatycznej. Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1990.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Jego twórczość ulegała wielu wpływom, m.in. marksizmu, surrealizmu i mitologii Azteków.

W poemacie Piedra de sol (Kamień słońca, 1957) posługuje się kontrastowymi obrazami, koncentrującymi się na azteckim kamieniu kalendarzowym (przedstawiającym wszechświat), symbolizującymi samotność jednostki i jej poszukiwania więzi z innymi. Wątkiem jego twórczości są rozważania nad rolą poezji w świecie oraz analiza związku między historią a charakterem.

Poezje[edytuj | edytuj kod]

  • Dziki księżyc (1933) – debiut
  • No pasaran! (Nie przejdą, 1937)
  • Człowieczy korzeń (1937)
  • W twym jasnym cieniu i inne wiersze o Hiszpanii (1937)
  • Wolność na słowo (Libertad bajo palabra, 1949)
  • Salamandra (1962)
  • Biel (Blanco, 1967)
  • Małpa gramatyczna (1974)
  • Z prochu jesteśmy • Od romantyzmu do awangardy (1974)
  • Pochmurno (1987)
  • Inny głos (1990)

Eseje[edytuj | edytuj kod]

  • Labirynt samotności (1950)
  • Postdata (1968)
  • Podwójny płomień • Miłość i erotyzm (1993)