Oczar wirginijski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Oczarowate
Hamamelis virginiana FlowersLeaves BotGardBln0906.JPG
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd skalnicowce
Rodzina oczarowate
Rodzaj oczar
Gatunek oczar wirginijski
Nazwa systematyczna
Hamamelis virginiana L.
Sp. pl. 1:124. 1753
Synonimy

Hamamelis macrophylla Pursh,
Hamamelis mexicana Standl[2].

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Oczar wirginijski

Oczar wirginijski (Hamamelis virginiana) – gatunek krzewu lub drzewa z rodziny oczarowatych. Pochodzi ze wschodnich stanów USA i z Kanady[2]. W Polsce jest uprawiany w parkach i ogrodach.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Niewysokie drzewo lub krzew z żółtymi kwiatami, pojawiającymi się późną jesienią lub zimą.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Roślina lecznicza
  • Surowiec zielarski: kora i liście zbierane z roślin rosnących w granicach zasięgu naturalnego. Rośliny rosnące w Polsce nie znajdują takiego zastosowania.
  • Skład chemiczny: zawiera garbniki (elagotaniny i hamamelitany) oraz flawonoidy, kwas galusowy i elagowy, leukoantocyjanidy oraz saponiny.
  • Działanie: uszczelnia naczynia krwionośne i zmniejsza kruchość kapilar, reguluje krążenie podskórne, działa przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie, przeciwkrwotocznie.
Zalecany jest w niewielkich ilościach przy nieżytach, niewielkich krwawieniach z układu pokarmowego i płuc, w przypadku występowania żylaków, zapalenia błony śluzowej jelita grubego, w biegunce i dyzenterii.
Stosowany jako preparat do użytku zewnętrznego: w postaci okładów, maści, żelu, destylatu – przyspiesza gojenie się ran, pomaga zlikwidować opuchliznę wywołaną przez stłuczenia, obrzęki, ukąszenia owadów, oparzenia, zapobiega infekcjom oraz likwiduje negatywne skutki wpływu promieni UV. Stosuje się go w leczeniu hemoroidów, bólach reumatycznych stawów i kręgosłupa, oraz nadwyrężeniu i bólach mięśni. Oprócz tego oczar ma zastosowanie na miejscowe zapalenia skóry i błon śluzowych, guzy krwawnicowe, czyraki, dolegliwości żylakowe, upławy, niektóre egzemy, zmiany grzybicze skóry, podrażnienia skóry po depilacji i goleniu, do płukania jamy ustnej, pędzlowania dziąseł. Zwalcza bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne.
Roślina kosmetyczna
Dzięki zwartości garbników i flawonoidów używany jest do produkcji balsamów i kremów przeznaczonych do masażu ujędrniającego ciało, toników oraz maseczek. Przyśpiesza proces regeneracji skóry skutecznie ją odmładzając. Pobudza ziarninowanie skóry.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-26].
  2. 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-07-20].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Dylewska-Grzelakowska, Joanna. Kosmetyka stosowana. Warszawa, 1999
  2. Bohumír. Hlava: Rośliny kosmetyczne. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1984, s. 116. ISBN 83-09-00765-5.