Odległość hiperfokalna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Odległość hiperfokalna – dwukrotność mierzonej od aparatu fotograficznego lub kamery odległości, na którą trzeba ustawić ostrość, by uzyskać jak największą głębię ostrości, czyli przestrzeń, w której obiekty wydają się ostre. Inaczej mówiąc, jest to dwukrotność najmniejszej odległości, na którą trzeba ostrzyć, by głębia ostrości kończyła się w nieskończonej odległości (ostrość „po horyzont”). Głębia ta zaczyna się w połowie odległości między aparatem a odległością hiperfokalną i kończy w nieskończoności.

Odległość hiperfokalna zależy od konkretnej wartości przysłony oraz ogniskowej obiektywu[1], a do jej ustawienia przydatna jest skala głębi ostrości nanoszona na obudowach wielu obiektywów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Optyczne.pl. [dostęp 2010-01-23].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]