Odległość hiperfokalna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Odległość hiperfokalna – dwukrotność mierzonej od aparatu fotograficznego lub kamery odległości, na którą trzeba ustawić ostrość, by uzyskać jak największą głębię ostrości, czyli przestrzeń, w której obiekty wydają się ostre. Inaczej mówiąc, jest to dwukrotność najmniejszej odległości, na którą trzeba ostrzyć, by głębia ostrości kończyła się w nieskończonej odległości (ostrość „po horyzont”). Głębia ta zaczyna się w połowie odległości między aparatem a odległością hiperfokalną i kończy w nieskończoności.
Odległość hiperfokalna zależy od konkretnej wartości przysłony oraz ogniskowej obiektywu[1], a do jej ustawienia przydatna jest skala głębi ostrości nanoszona na obudowach wielu obiektywów.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Optyczne.pl. [dostęp 2010-01-23].
Linki zewnętrzne [edytuj]
- http://www.dofmaster.com/dofjs.html – strona z kalkulatorem głębi ostrości i odległości hiperfokalnej (ang.)