Odnożyca jesionowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Odnożyca jesionowa
Odnożyca jesionowa (Ramalina fraxinea)
Odnożyca jesionowa (Ramalina fraxinea)
Systematyka
Królestwo grzyby
Gromada grzyby workowe
Klasa Lecanoromycetes
Rząd misecznicowce
Rodzina odnożycowate
Rodzaj odnożyca
Gatunek odnożyca jesionowa
Nazwa systematyczna
Ramalina fraxinea (L.) Ach.
Lich. univ.: 622 (1810)
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Odnożyca jesionowa (Ramalina fraxinea (L.) Ach.) – gatunek grzybów z rodziny odnożycowatych (Ramalinaceae)[1]. Ze względu na współżycie z glonami zaliczany jest do porostów.

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwa polska według Krytycznej listy porostów i grzybów naporostowych Polski[2]. Niektóre synonimy naukowe[3]:

  • Lichen fraxineus L. 1753
  • Lobaria fraxinea (L.) Hoffm. 1796
  • Parmelia fraxinea (L.) Ach. 1803
  • Physcia fraxinea (L.) Michx. 1803
  • Platysma fraxineum (L.) Hoffm. 1790

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Plecha ma długie na 20 cm nibyliście[4].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rośnie głównie na siedliskach utworzonych przez człowieka: na pojedynczych drzewach przydrożnych w dobrze oświetlonych miejscach. Rośnie głównie na obszarach o słabo zanieczyszczonym powietrzu[5]. Występuje na wszystkich kontynentach, łącznie z Antarktyką[6]. Występuje na niżu i w górach po regiel dolny[7]

W Polsce jest bardzo rzadki. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status EN – gatunek wymierający[8]. Objęty jest ścisłą ochroną gatunkową[9].

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Gatunek jest wykorzystywany jako pasza dla zwierząt. Posiada dużą wartość odżywczą[10]. Może stanowić surowiec do wyrabiania gum[11].

Przypisy

  1. Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  2. The Lichenes, Lichenicolous and allied Fungi of Poland.Krytyczna lista porostów i grzybów naporostowych Polski. Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera PAN, 2003. ISBN 83-89648-06-7.
  3. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  4. Bogdan Suchodolski: Wielka encyklopedia powszechna PWN
  5. Co zagraża porostom?
  6. Joseph Dalton Hooker: Botanika antarktycznych podróży
  7. Zygmunt Tobolewski: Porosty. Klucz do oznaczania gatunków krajowych. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1972, s. 215.
  8. Zbigniew Mirek: Red list of plants and fungi in Poland = Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany. Polish Academy of Sciences, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
  9. Porosty (lichenes) objęte ochroną gatunkową ścisłą
  10. V. Sighn: A Text Book of Botany
  11. Thomas Thomson: Chemistry of Organic Bodies, Vegetables