Odpylacz
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Odpylacz – jest to zespół urządzeń i części służących do odpylania spalin, znajdujących się pomiędzy początkiem wlotowego króćca odpylacza i końcem króćca wylotowego spalin oraz króćcami wylotowymi lejów zbiorczych pyłu.
Do urządzenia odpylającego zalicza się również:
- zespoły zasilające, urządzenia wentylacyjne pomieszczeń zespołów zasilających i ewentualnie urządzenia grzewcze (w przypadku elektrofiltrów) oraz łączniki, kable i oszynowanie przynależnych urządzeń;
- ewentualne obiegi wtórne lub inne urządzenia służące do zapewniania drożności roboczych elementów odpylaczy mechanicznych;
- przyrządy pomiarowe do określenia stopnia zapylenia spalin oczyszczonych.
Wśród odpylaczy można wyróżnić:
- osadnik (komora uspokajająca) - oddzielenie pyłu lub aerozolu następuje wskutek różnicy gęstości i działania siły grawitacji,
- odpylacz cyklonowy - separacja następuje wskutek różnicy gęstości i działania siły odśrodkowej w ruchu wirowym,
- elektrofiltr (odpylacz elektrostatyczny),
- odpylacz filtracyjny - cząstki pyłu są przechwytywane przez dużą powierzchnię materiału filtrującego (np. filtr od odkurzacza, odpylacz workowy),
- odpylacz akustyczny (gaz jest poddawany działaniu fal dźwiękowych).
W dużych elektrowniach kondensacyjnych i elektrociepłowniach krajowych z reguły są stosowane elektrofiltry poziome (ponad 90% wszystkich urządzeń odpylających).