Odra 1325

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Odra 1325
Odra 1325 (I197302).jpg
Jednostka centralna
System operacyjny EXEC
Poprzednik Odra 1305
Następca SKOK
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Odra 1325 - komputer III generacji (układy scalone) będący udoskonaloną wersją Odry 1305. Wersja 1325 posiadała wiele urządzeń wejścia-wyjścia co czyniło ją elastyczną w użytkowaniu. Jednostka centralna wyposażona była w pamięć o pojemności od 32 do 128 24-bitowych ksłów.[1] Do komputera można było podłączyć zewnętrzne urządzenia przez 16 kanałów, w tym jeden multiplekserowy. Do komputera tego pasowały moduły ze standardowym złączem Odry 1304 jak i ICL 1900. Oprogramowanie kompatybilne z Odrą 1304 i 1305.

Komputer przeznaczony był do sterowania procesami technologicznymi oraz wielodostępnego przetwarzania danych. W podstawowej konfiguracji, bez przystawki zmiennoprzecinkowej, rozkazy zmiennoprzecinkowe były ekstrakodami realizowanymi przez przerwania, dlatego niezbyt nadawał się do obliczeń naukowo-technicznych.

Systemy wielodostępne[edytuj | edytuj kod]

Jednym z celów budowy komputera było umożliwienie korzystania z systemów wielodostępnych. W tym celu do komputera podłączano drogie terminale marki Facit. Wysokie cła wymusiły konieczność skonstruowania polskich terminali. Przystąpiły do tego zakłady Mera oraz Unimor. Terminal Mery był bardziej kompatybilny z Odrą i częściej z nią używany. Układ klawiatury po nim odziedziczył polski komputer Impol IMP-85w. Terminal Unimora (o nazwie MagMor) mógł współpracować z wieloma typami maszyn (nieco później działał z nim Bosman 8).

Wyprodukowano 151 komputerów w latach [2]:

  • 1973 r. - 48 szt.
  • 1974 r. - 30 szt.
  • po 1974 r. - 79 szt.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Informatyka nr 7-8/1972r str. 10 [1]
  2. 40 lat informatyki w Polsce @1988 (Informatyka nr 8-12/1989r) [2]