Odznaka Za zasługi w ochronie porządku publicznego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Odznaka "Za zasługi w ochronie porządku publicznego"
Awers
Awers i rewers (brązowa odznaka)
Baretka
Baretka
Ustanowiono 15 października 1971
Wielkość średnica 32 mm

Odznaka "Za zasługi w ochronie porządku publicznego" – polskie odznaczenie cywilne (resortowe) okresu PRL, nadawane przez Prezesa Rady Ministrów lub Ministra Spraw Wewnętrznych.

Odznaka "Za zasługi w ochronie porządku publicznego" została ustanowiona uchwałą Rady Ministrów nr 219 z dnia 15 października 1971. Odznaka posiadała trzy stopnie: złota, srebrna i brązowa.

Uchwała ta została uchylona 7 grudnia 1990 uchwałą Rady Ministrów nr 188 z 30 listopada 1990 i tym samym nadawanie odznaki zakończono.

Zasady nadawania[edytuj | edytuj kod]

Odznakę "Za zasługi w ochronie porządku publicznego" nadawano osobom, które swoją pracą lub działalnością przyczyniły się do umocnienia ładu i porządku publicznego, a w szczególności:

  1. wykazały męstwo lub odwagę w bezpośrednim działaniu związanym z ochroną porządku publicznego albo osiągnęły bardzo dobre wyniki w wykonywaniu zadań związanych z ochroną porządku publicznego,
  2. zajmując stanowiska społeczne, w administracji państwowej, organach ścigania, wymiarze sprawiedliwości i gospodarce narodowej przyczyniły się w istotny sposób do umocnienia porządku publicznego,
  3. swoją ofiarną pracą w terenowych organach władzy i administracji państwowej przyczyniły się bezpośrednio do zapewnienia i utrwalenia porządku publicznego,
  4. pracą w organizacjach społecznych lub przez inną działalność przyczyniły się do umocnienia porządku publicznego.

Można było ją m.in. nadawać funkcjonariuszom ORMO. Odznaka mogła być również nadana instytucji, zakładowi lub przedsiębiorstwu, organizacji społecznej i jednostce wojskowej szczególnie zasłużonej w ochronie porządku publicznego.

Odznakę nadawał początkowo Prezes Rady Ministrów na wniosek Ministra Spraw Wewnętrznych, a od sierpnia 1980Minister Spraw Wewnętrznych[1]. Nadawana była z okazji Święta Odrodzenia Polski – 22 lipca lub rocznicy powołania Milicji Obywatelskiej7 października, a w szczególnie uzasadnionych wypadkach w innych terminach. Osoba wyróżniona otrzymywał odznakę i jej legitymację. Odznaka określonego stopnia mogła być nadana danej osobie tylko jeden raz. Przy nadawaniu odznaki zachowywano kolejność w stopniach (najpierw brązową, następnie srebrną i złotą), lecz w szczególnie uzasadnionych wypadkach można było odstąpić od zachowania kolejności.

Opis odznaki[edytuj | edytuj kod]

Odznaka "Za zasługi w ochronie porządku publicznego" ma kształt krążka o średnicy 32 mm wykonanego z metalu. Na awersie znajduje się wypukło rzeźbiona tarcza ze stylizowanym orłem piastowskim (bez korony), umieszczona na tle rozety z 12 płatków (według oryginalnego opisu odznaki: na tle 12 symetrycznie ułożonych elementów dekoracyjnych, przeciętych na osi rozszerzającymi się ku centrum strzałkami). Na rewersie poziomo, między stylizowanymi gałązkami laurowymi znajduje się napis: ZA ZASŁUGI / W OCHRONIE / PORZĄDKU / PUBLICZNEGO, a poniżej skrót: PRL.

Odznakę noszono na ciemnoniebieskiej wstążce o szerokości 37 mm, z pionowym paskiem środkowym o szerokości 12 mm koloru czerwonego oraz dwoma wąskimi białymi paskami.

Baretki Odznaki "Za zasługi w ochronie porządku publicznego"
POL Złota Odznaka Za Zasługi w Ochronie Porządku Publicznego.png
Odznaka Złota
POL Srebrna Odznaka Za Zasługi w Ochronie Porządku Publicznego.png
Odznaka Srebrna
POL Brązowa Odznaka Za Zasługi w Ochronie Porządku Publicznego.png
Odznaka Brązowa

Odznakę noszono na lewej stronie piersi w kolejności za odznaczeniami państwowymi.

Przypisy

  1. Zmiana uchwałą Nr 65 Rady Ministrów z dnia 18 lipca 1980 r. w sprawie zmiany niektórych przepisów dotyczących zadań naczelnych organów administracji państwowej, M.P. z 1980 r. Nr 18, poz. 87

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Uchwała Nr 219 Rady Ministrów z dnia 15 października 1971 r. w sprawie ustanowienia odznaki „Za zasługi w ochronie porządku publicznego”, M.P. z 1971 r. Nr 52, poz. 335