Ofensywa flămândzka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ofensywa flămândzka
I wojna światowa
Convoi de trasuri din Div. 10-a trecand Dunarea la Flamanda.jpg
Rumuńska 10 dywizja piechoty przekracza Dunaj w pobliżu Flămândy
Czas 29 września 1916 – 5 października 1916
Miejsce Flămânda (Rumunia)
(Riachowo k. Ruse, Bułgaria)
Terytorium Rumunia
Bułgaria
Wynik taktyczne zwycięstwo państw centralnych
Strony konfliktu
 Rumunia  Cesarstwo Niemieckie
 Bułgaria
Dowódcy
Alexandru Averescu Robert Kosch
August von Mackensen
Siły
nieznane nieznane
Straty
ok. 3000 rannych i zabitych nieznane
Teatr bałkański I wojny światowej

ArdżeszBukaresztCerCrnaDobriczDobre PoleDojranDojranMariettaCobadin IFlămândaCobadin IIKajmakczalanKolubaraKosowoMałka NidżeMărăşeştiMărăştiMojkovacCzerwony MurMonastirMorawaOituzOwcze PolePrunaruSkra-di-LegenTransylwaniaTurtucaiaWardar

Ofensywa flămândzka określana też jako manewr flămândzki – bitwa trwająca od 29 września do 5 października 1916 podczas I wojny światowej, pomiędzy armią rumuńską, a połączonymi siłami niemiecko-bułgarskimi.

Przyczyny konfliktu[edytuj | edytuj kod]

Po przystąpieniu Rumunii do I wojny światowej, po stronie Ententy, jej wojska rozpoczęły ofensywę w Siedmiogrodzie. W tym samym czasie połączone siły niemiecko-bułgarskie, dowodzone przez Augusta von Mackensena wkroczyły do Dobrudży. Rumuńskie dowództwo zdecydowało znacząco wzmocnić 3 armię generała Alexandru Averescu, siłami tzw. Armii Dobrudży pod dowództwem gen. Andrieja Zajonczkowskiego i przeprowadzić kontratak na oddziały Mackensena wzdłuż linii Dunaju. Zamiarem rumuńskim był atak w kierunku na Cobadin i odcięcie armii Mackensena od jej zaplecza w północnej Bułgarii.

Przebieg bitwy[edytuj | edytuj kod]

Atak rumuński rozpoczął się 29 września na froncie o szerokości 50 km – od wsi Flămânda koło Olteniţy do Zimnicei. Strona rumuńska miała przewagę liczebną i artyleryjską jednak próby sforsowania Dunaju były początkowo skutecznie powstrzymywane przez okręty austro-węgierskie operujące na rzece.

1 października saperom rumuńskim udało się postawić most, łączący oba brzegi. Dzięki temu dwie dywizje (10 dywizja piechoty i 21 dywizja piechoty) sforsowały rzekę w rejonie Flămândy i utworzyły przyczółek o głębokości 4 km i szerokości 14 km. Mimo kontrataku, przeprowadzonego przez żołnierzy bułgarskiego 5 opyłczeńskiego pułku piechoty, Rumuni utrzymali się w mieście Riachowo i w trzech pobliskich wsiach – Sliwo Polie, Kaja Machle i Para Machle.

W tym samym dniu rozpoczęła się rumuńsko-rosyjska ofensywa w Dobrudży. W czasie burzowej nocy z 1 na 2 października most pontonowy, którym przeprawiały się jednostki armii rumuńskiej uległ zniszczeniu. Brak znaczących sukcesów na froncie w Dobrudży skłonił gen. Averescu do wycofania jednostek z przyczółka. Ewakuacja trwała do 5 października, zaś linia frontu ustabilizowała się na Dunaju.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]