Off-Broadway

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Teatr Off-Broadway – profesjonalny teatr nowojorskim o wielkości widowni mniejszej niż 500 miejsc, przez co zgodnie z zasadami klasyfikacyjnymi nie może być zdefiniowany jako teatr broadwayowski. Produkcja off-broadwayowska jest sztuką teatralną, musicalem lub rewią[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Definicja[edytuj | edytuj kod]

Pojęcie początkowo odnosiło się do teatrów (i dzieł w nich wystawianych) zlokalizowanych na bocznych ulicach przecinających Broadway w okolicy Theater District - tam gdzie zgrupowane są teatry broadwayowskie. Termin został potem przedefiniowany przez League of Off-Broadway Theatres and Producers (zrzeszenie właścicieli i producentów) i obecnie oznacza profesjonalny teatr w Nowym Jorku z liczbą miejsc od 100 do 499, jak również produkcje tam wykonywane podlegające pod umowy ze związkami branżowymi[1]. Poprzednio (niezależnie od wielkości sali) za teatr broadwayowski uznawano każdy teatr zlokalizowany na Manhattanie w tzw. Broadway Box (pomiędzy 6 i 8 Aleją oraz Times Square i 42 Ulicą), natomiast pozostałe należały do off-Broadwayu i Off-off-Broadwayu. Zmiana definicji była korzystna dla teatrów spełniających standardy jakościowe, jak i wykonawców tam występujących, ze względu na wyższe stawki i lepszą ochronę związkową na Broadwayu[2]. Przykładem odwrotnym - obecnych teatrów off-Broadway dawniej klasyfikowanych jako broadwayowskie - są Laura Pels Theatre i Snapple Theater Center nie spełniające limitu miejsc.

Teatry nie przekraczające 100 miejsc na widowni są klasyfikowane jako Off-off-Broadway.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Według krytyków początki Off-Broadwayu należy datować na początek lat pięćdziesiątych XX wieku[3] w reakcji na wzrastającą komercjalizację Broadwayu i potrzebę zapewnienia "schronienia dla nowej generacji" kreatywnych artystów. Pierwszym znaczącym osiągnięciem było wznowienie w 1954 roku Opery za trzy grosze (Kurta Weilla i Bertolda Brechta).

Wiele przedstawień z off-Broadwayu po odniesieniu sukcesu zostało przeniesione na Broadway. Dotyczy to m.in. musicali:

oraz sztuk:

  • Doubt,
  • I Am My Own Wife,
  • Bridge & Tunnel,
  • The Normal Heart,
  • Coastal Disturbances

Wiele produkcji było wystawianych przez wiele lat wyłącznie na off-Broadwayu. Rekordzistą jest wystawiany 42 lata The Fantasticks[4].

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Dzieła, wykonawcy i personel techniczny Off - Broadwayu mają prawo do ubiegania się o nagrody:

Dziełom z off-Broadwayu nie przysługują natomiast nagrody Tony Awards. Tylko raz, w 1956 (zanim zmieniono zasady przyznawania nagród Tony) Lotte Lenya zdobyła tą nagrodę dla "najlepszej aktorki drugoplanowej w musicalu" za Operę za trzy grosze[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy