Offenbach am Main

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Offenbach am Main
Herb
Herb Offenbachu
Państwo  Niemcy
Kraj związkowy Hesja
Burmistrz Horst Schneider
Powierzchnia 44,9 km²
Wysokość 97-166 m n.p.m.
Populacja (VI 2012)
• liczba ludności
• gęstość

123 674
2 754,43 os./km²
Nr kierunkowy 069
Kod pocztowy 63065-63075
Tablice rejestracyjne OF
Plan Offenbachu
Plan Offenbachu
Położenie na mapie Hesji
Mapa lokalizacyjna Hesji
Offenbach am Main
Offenbach am Main
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Offenbach am Main
Offenbach am Main
Ziemia 50°06′N 8°46′E/50,100000 8,766667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Niemcy

Offenbach am Mainmiasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Hesja, w rejencji Darmstadt.

Miasto liczy 123 674 mieszkańców (dane z 30 czerwca 2012) i jest 5. pod względem wielkości miastem w regionie Ren-Men. Jest ważnym ośrodkiem przemysłowym, usługowym i handlowym. Najbliższe duże miasto – Frankfurt nad Menem – znajduje się bezpośrednio przy zachodniej i północno-zachodniej granicy miasta. Offenbach am Main należy do dziewięciu miast Hesji o największym znaczeniu regionalnym (niem. Oberzentrum).

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Offenbach am Main leży na południowo-wschodnim brzegu rzeki Men, naprzeciwko frankfurckich dzielnic Ostend i Fechenheim oraz na wschód od dzielnic Oberrad i Sachsenhausen-Süd. Rezultatem takiego położenia jest zrośnięcie obu miast i tworzenie przez nie jednego organizmu miejskiego. Przez teren miasta przepływają potoki Bieber i Hainbach. Offenbach znajduje się na Heskim Szlaku Wina Jabłkowego i Sadów Owocowych (Hessische Apfelwein- und Obstwiesenroute).

Gminy i powiaty sąsiednie[edytuj | edytuj kod]

Offenbach am Main graniczy na zachodzie i północy z Frankfurtem nad Menem, na północnym zachodzie z Maintal (powiat Main-Kinzig), na wschodzie z Mühlheim am Main i Obertshausen (oba należą do powiatu Offenbach), zaś na południu z Heusenstamm i Neu-Isenburg (oba w powiecie Offenbach).

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Offenbach am Main podzielony jest na dzielnice (Stadtteile): Bieber, Bürgel, Innenstadt (Śródmieście), Kaiserlei, Lauterborn, Lohwald, Rosenhöhe, Rumpenheim i Tempelsee. Poszczególne dzielnice dzielą się na mające własne nazwy rejony statystyczne.

Rejony statystyczne wraz z urzędowym numerem:

  • 11 Hochschule für Gestaltung (Wyższa Szkoła Wzornictwa)
  • 12 Wilhelmschule (Szkoła Wilhelma)
  • 13 Messehalle (Hala Targowa)
  • 14 Kaiserlei
  • 15 Ledermuseum (Muzeum Skór)
  • 16 Mathildenschule (Szkoła Matyldy)
  • 21 Städtische Kliniken (Kliniki miejskie)
  • 22 Lauterborn
  • 23 Friedrichsweiher (Sadzawka Fryderyka)
  • 24 Bachschule (Szkoła Bacha)
  • 25 Lichtenplatte
  • 26 Bieberer Berg (Wzgórze Bieber)
  • 31 Vorderwald-Rosenhöhe (Przedlesie-Wzgórze Róż)
  • 32 Tempelsee (Jezioro Tempel)
  • 33 Bieber
  • 41 Mühlheimer Straße
  • 42 Waldheim
  • 43 Bürgel
  • 44 Rumpenheim

Zmiany administracyjne[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie osobnymi miejscowościami były dzielnice:

  • Bürgel – wcielona do miasta 1 kwietnia 1908;
  • Bieber – wcielona do miasta 1 kwietnia 1938;
  • Rumpenheim – wcielona do miasta 1 kwietnia 1942.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Prehistoria[edytuj | edytuj kod]

Podczas wykopalisk archeologicznych na terenie Offenbach am Main odkryto ślady z epoki kamiennej. Nie można jednak przyjąć, że istnieje powiązanie etniczne między ludźmi z epoki kamiennej a mieszkańcami osad za czasów panowania Franków.

Starożytność[edytuj | edytuj kod]

Tereny obecnego Offenbach am Main należały w okresie rzymskim do Civitas Auderiensium i znajdowały się w prowincji Górna Germania. Przechodziła przez nie rzymska droga z Frankfurtu – z Sachsenhausen, przez Offenbach i Bürgel, dalej przez Mühlheim am Main do Steinheim. Także w Biber znajdują się rzymskie pozostałości. Przez tereny obecnego miasta prowadziły także inne rzymskie drogi, które prawdopodobnie krzyżowały się w Bieber („Ścieżka Indian”).

Średniowiecze[edytuj | edytuj kod]

Złoty Gulden Wernera von Falkenstein

Offenbach am Main został założony przez Franków w roku 561. Nazwa miasta ma typową dla tego okresu końcówkę -bach i stoi w zależności z nazwą osobową Ovo. Z VI lub VII wieku pochodzi znajdujący się na południe od najstarszego centrum miasta, przy Waldstraße, cmentarz Franków.

Między mieszkańcami istnieją dwie teorie o etymologii nazwy miasta. Pierwsza z nich mówi, że Offenbach uzyskał swoją nazwę, gdyż w tym miejscu Men tworzył bród, który zimą nie zamarzał (niem. Offener BachOffenBach, Otwarty Potok → OffenBach). Druga teoria odnosi się do wielkiego pieca, który znajdował się w pobliżu potoku (niem. Bach), czyli (niem. Ofen am BachOf(f)enBach, Piec przy Potoku → Of(f)enBach). W kolejnych latach do nazwy wkradło się dodatkowe ‘f’.

Pierwsze wzmianki o Offenbachu nad Menem pochodzą z 977. Cesarz Otton II potwierdził wtedy podarowanie terenów w Offenbachu kościołowi św. Salwatora we Frankfurcie nad Menem (późniejsza katedra). Offenbach am Main był wcześniej częścią Maingau, a okoliczne lasy należały do zespołu leśnego Dreieich. Od średniowiecza do 1819 Offenbach był częścią Marchii Bieber (Biebermark).

Właściciele miasta zmieniali się często. Do pierwszych z nich zalicza się hrabiów Hagen-Münzenberg, którzy odziedziczyli swoje majątki po leśnictwie Dreieich. Po śmierci ostatniego z rodu Münzenbergów w 1255, wieś nad Menem przeszła pod władanie hrabiów Falkensteinów. W 1372 hrabia Philipp von Falkenstein zastawił Offenbach radzie miasta Frankfurt za 1000 guldenów. Werner III von Falkenstein , arcybiskup Trewiru (Trier), jako właściciel Offenbachu nakazał około 1400 wybudować zamek nad Menem i bić monety, co wywołało protest Frankfurtu.

Okres władania Isenburgów[edytuj | edytuj kod]

Po śmierci Wernera, ostatniego męskiego potomka rodu Falkensteinów, ziemie rodziny przeszły pod władanie innych rodów. Dopiero hrabia Ludwig von Isenburg, jeden spośród wielu spadkobierców, miał tak dużą siłę przebicia, aby w 1486 zostać jedynym właścicielem Offenbach am Main. W okresie władania hrabiego Reinharda von Isenburg-Biersteina Offenbach am Main służył rodowi jako rezydencja. Jego członkowie nakazali wybudować w 1559 zamek Isenburski. W 1559 pojawił się w Offenbach am Main ruch reformacyjny. Podczas wojny trzydziestoletniej Szwedzi przepędzili w 1631 bawarskich zaborców, a na zamku król szwedzki Gustaw II Adolf przyjął kapitulację Frankfurtu nad Menem.

Widok na Offenbach ok. 1770 roku
(Rycina Johanna Caspara Zehendera)

W 1698 hrabia Philipp von Isenburg udzielił schronienia hugenotom, którzy założyli własną, istniejącą do dzisiaj parafię. W tym czasie nastąpił rozrost miasta. Zachodnia część miasta zaczęła się w XVIII wieku rozwijać z osady do znaczącego miasta. Hugenoci znali się na produkcji tabaki, co w pierwszej połowie XVIII w. dawało duże możliwości zarobku.

Rządy kupców we Frankfurcie nad Menem blokowały i utrudniały powstawanie tam manufaktur. Magnaci przemysłowi przenieśli się więc za ówczesną granicę kraju – do Offenbachu, w którym przyjaźni rozwojowi przemysłu hrabiowie von Isenburg nadali im swoje regalia.

Johann Wolfgang von Goethe bywał regularnie w 1775 w Offenbachu, gdyż mieszkała tu jego ukochana Lili Schönemann. W tym też czasie rozpoczęła się w mieście produkcja wyrobów skórzanych, a także pojawiły się w nim pierwsze przedsiębiorstwa przemysłowe i usługowe. W 1794 książę Wolfgang Ernst von Isenburg zniósł pańszczyznę. Katolikom przywrócono w 1798, po 200 latach, prawo do sprawowania liturgii i kultu.

XIX wiek[edytuj | edytuj kod]

Offenbach i okolice, 1893

W 1800 Alois Senefelder, najsłynniejszy mieszkaniec Offenbach am Main, wynalazł kamienioryt. Po Kongresie wiedeńskim w 1815 hrabia Carl von Isenburg, z powodu swej sympatii do Napoleona Bonaparte, utracił władzę. Miasto należało przez krótki okres do Austrii, a następnie zostało przyłączone do Wielkiego Księstwa Hessen-Darmstadt. Po rozwiązaniu Marchii Bieber w 1819 miasto otrzymało 1733 mórg (jutrzyn) terenów między Hainbach a dzisiejszą Grenzstraße. Od tego czasu miasto mogło się rozwijać także w kierunku wschodnim. Poprzednio możliwy był tylko rozrost na południe lub na zachód, w kierunku Frankfurtu nad Menem.

Ponieważ Frankfurt nad Menem nie przystąpił do Niemieckiego Związku Celnego, przez najbliższe parę lat targi odbywały się właśnie w Offenbach am Main. W tym celu wybudowano budynek mieszczący dzisiejsze Niemieckie Muzeum Skór (Deutsches Ledermuseum).

W 1832 z byłych rejonów Langen, Offenbach i Seligenstadt powstał powiat Offenbach. Od tego czasu Offenbach am Main był miastem powiatowym (dzisiejszą stolicą powiatu Offenbach, którego miasto nie jest już członkiem, jest Dietzenbach). W 1848 powstała lokalna linia kolejowa prowadząca z zachodniej części miasta do dzielnicy Sachsenhausen we Frankfurcie. Ówczesny (zburzony w latach 50. XX wieku) dworzec istniał przy Bahnhofstraße, a cała dzisiejsza Berlinerstraße w kierunku zachodnim była linią kolejową.

Dopiero w 1873 wybudowano dzisiejszy dworzec główny (Hauptbahnhof), znajdujący się w tamtym okresie na południe od miasta. Powstała linia kolejowa Frankfurt – Bebra. Zaczął rozwijać się przemysł ciężki (zakłady Clariant), dzięki czemu w ciągu następnych dwudziestu lat miasto znacznie się rozwinęło. W 1896 otwarto linię kolejową Rodgaubahn do Dieburga. Później otwarto rozgałęzienie tej trasy do Dietzenbach.

W 1888 odkryto źródło lecznicze, które nazwano na cześć rządzącego jedynie 99 dni cesarza Fryderyka III „Źródłem Cesarza Fryderyka” (Kaiser-Friedrich-Quelle). Z powodu zasolenia nie sprzedaje się już dziś pochodzącej z niego wody mineralnej.

XX wiek[edytuj | edytuj kod]

Lata 1900–1949[edytuj | edytuj kod]

Słup pogodowy przy Kaiserstraße, ok. 1900 roku

W 1908 do Offenbachu przyłączono pierwszą sąsiednią miejscowość – Bürgel. Spowodowało to zwiększenie terytoriów miasta na wschód od Grenzstraße, aż po granice z Bieber i Rumpehnheim. Podczas puczu w Wielki Piątek 1919 zastrzelono przed koszarami (dzisiejszy urząd finansowy) 17 osób. W 1920 miasto było przez miesiąc okupowane przez wojska francuskie. W 1922 rozpoczęto budowę osiedla Offenbach-Tempelsee w południowej części miasta. Na skutek kryzysu gospodarczego w latach 20. przez pewien czas połowa robotników miasta była bezrobotna. W 1938 Offenbach am Main wystąpił z powiatu Offenbach i stał się miastem na prawach powiatu (kreisfreie Stadt), nadal jednak pozostał siedzibą powiatu. 1 kwietnia tego samego roku nazistowski gauleiter i namiestnik Rzeszy na Hesję Jakob Sprengler zarządził przyłączenie do miasta miejscowości Bieber. W listopadzie 1938 podczas pogromów zbezczeszczono synagogę (dzisiejszy Capitol). Jeszcze do 1936 istniał w mieście silny opór antynazistowski. W 1942 przyłączono do miasta miejscowość Rumpenheim.

Od 1949[edytuj | edytuj kod]

Frankfurter Straße w 1900 r.
...i w 2008 r.

Offenbach am Main został podczas II wojny światowej zniszczony w 36%. Zniszczone zostało historyczne śródmieście i Westend. Budowle niezniszczone przez bomby zostały wyburzone podczas trwającej przez następne lata odbudowy miasta. Poprzedni charakter zachodniego śródmieścia pomiędzy Herrnstraße i Schloßstraße („miasto-ogród”) został zmieniony na miasto biurowców (przykładem nowego typu budowli są nowy ratusz i City-Tower).

W 1953 rozpoczęła się budowa Carl-Ulrich-Siedlung (Osiedle Carla Ulricha) między Dietzenbacher Straße a Waldstraße. Liczba mieszkańców Offenbach am Main osiągnęła w 1954 poziom 100 000, a miejscowość została najmłodszym Wielkim Miastem Hesji[1]. Praw miejskich Offenbach am Main oficjalnie nigdy nie uzyskał. W 1953 miasto otrzymało nagrodę europejską za starania w celu rozwijania myśli integracji europejskiej. W 1960 miasto zakupiło Wildhof przy Heusenstamm. W 1971 otwarto obecny ratusz miejski przy Berliner Straße, przenosząc doń administrację ze starego szpitala (obecnie budynek sądowniczy). Uroczyste obchody z okazji 1000-lecia miasta odbyły się w 1977. W 1995 Offenbach am Main uzyskał połączenie z siecią szybkiej kolei miejskiej S-Bahn Ren-Men.

Ze względu na dobrą infrastrukturę i korzystne położenie w regionie Ren-Men – u samych wrót Frankfurtu nad Menem, w ostatnich latach w mieście pojawiło się wiele firm i przedsiębiorstw. Administracja miasta kusi szybkimi i nieskomplikowanymi zezwoleniami budowlanymi. Tajemnicą poliszynela jest fakt, że koncern Hyundai w ciągu jednej nocy uzyskała pozwolenie na budowę swojej europejskiej centrali w mieście. Żadne inne niemieckie miasto nie potrafiło szybciej i bez zbędnych komplikacji przedłożyć swej oferty. Czynsze uchodzą za korzystne. Do dziś w samym centrum istnieje wiele starych kamienic czynszowych z początków XX wieku.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Przez długi czas Offenbach zdominowany był przez architekturę hugenocką. Typowe dla niej są dachy mansardowe. Zachowało się jedynie kilka budynków w tym stylu – kościół ewangelicko-reformowany i należąca do niego parafia oraz budynek banku SEB na rogu Aliceplatz i Frankfurter Straße. Budowa Berliner Straße drastycznie zmieniła wygląd centrum miasta. Pomimo tego w Offenbachu znajduje się wiele ciekawych architektonicznie budynków.

Renesans[edytuj | edytuj kod]

Zamek Isenburgów

Charakterystyczną i prawdopodobnie najbardziej znaną budowlą w mieście jest zamek Isenburski (Isenburger Schloss). Został on wybudowany w 1576 dla hrabiego z rodu Isenburgów. Wielokrotnie był przebudowywany, po raz ostatni po pożarze dachu w czasie II wojny światowej. Zamek jest od 1999 częścią uczelni Hochschule für Gestaltung, która bezpośrednio do niego przylega. Właścicielem jest kraj związkowy Hesja.

Klasycyzm[edytuj | edytuj kod]

Świątynia Lili

Pochodzącą z tego okresu Świątynię Lili (Lili-Tempel) wybudowano w 1798, początkowo jako dom kąpielowy. Jest jedyną w regionie Ren-Men zachowaną budowlą Nicolasa Alexandre’a Salinsa de Montforta. Według krążącej w mieście legendy budowla nosi nazwę ukochanej Johanna Wolfganga von Goethe – Elisabeth Schönemann, z którą to spotykał się w pobliskim parku w 1775. Klasycystyczna budowla wymagająca gruntownego remontu została w 2004 sprzedana prywatnemu właścicielowi. Koszty odrestaurowania budynku szacuje się na 600 do 900 tys. euro. Świątynia Lili ma w przyszłości służyć jako galeria sztuki.

Zamek w Rumpenheim był miejscem zjazdów europejskiej arystokracji. Podczas ostatniej wojny budynek został zniszczony, pozostały po nim jedynie mury zewnętrzne. W 1965 roku właścicielem zamku zostało miasto Offenbach am Main i w paru etapach (ostatni w 2005 roku) budynek został odrestaurowany i jest zbliżony do stanu pierwotnego. Na zamku znajdują się dzisiaj nowoczesne i eleganckie mieszkania prywatne. Corocznie na dziedzińcu odbywa się jarmark średniowieczny.

Historyzm[edytuj | edytuj kod]

Pałac Büsing

Historyzm w Offenbachu reprezentują liczne budynki. Około 1775 roku wybudowano pałac Büsing (przebudowany w stylu neobarokowym w latach 1901–1907). Pałac Büsing był w XVIII wieku siedzibą miejską rodziny Bernard – fabrykantów offenbaskich. Mieszczą się w nim dziś urząd stanu cywilnego, biblioteka miejska i Muzeum Klingspora. Istnieje możliwość wynajęcia od miasta reprezentacyjnych pomieszczeń do różnych celów.

Liczne historyczne budynki znajdują się w offenbaskim Westendzie, wzdłuż Frankfurter Straße. Wartym zobaczenia jest gimnazjum Leibnitza (Leibnitz-Gymnasium) przy Parkstraße i kilka betonowych budynków z wystawy architektonicznej z końca XIX wieku w pobliskim parku Dreieich.

Ważną neobarokową budowlą jest katolicki kościół św. Marii (St. Marien) przy Bieberer Straße. Budowla łączy styl secesyjny z barokowym, została wybudowana w latach 1911–1913 według planów mogunckiego architekta Ludwiga Beckera. Kościół został w ostatnich latach odrestaurowany po tym, jak budowa tuneli dla szybkiej kolei miejskiej (S-Bahn) negatywnie wpłynęła na statykę budynku.

Architektura XX wieku[edytuj | edytuj kod]

Jedna z willi Dominikusa Böhma
Novotny Mähner Assoziierte, znani głównie z projektów wieżowców

Hugo Eberhardt, architekt i założyciel Niemieckiego Muzeum Skór (Deutsches Ledermuseum) wybudował w Offenbachu na początku XX wieku kilka budowli – m.in. fabrykę Heynego, budynki dzisiejszej Hochschule für Gestaltung i siedzibę kasy chorych AOK. Budynki te świadczą o przejściu architektury w kierunku modernizmu.

Egon Eiermann zrealizował kilka budynków według wytycznych tego kierunku w dzielnicy Lauterborn.

Swoją siedzibę ma w mieście biuro projektowe Novotny und Mähner (N+M), które zasłynęło z zaprojektowania wielu frankfurckich wieżowców. Novotny & Mähner wybudowali w Offenbach am Main m.in. Dom N+M (N+M-Haus), nowoczesny wieżowiec City Tower oraz kompleks sądowy.

Parki[edytuj | edytuj kod]

Park Leonharda Eißnerta
Nad brzegiem Menu

Offenbach am Main posiada liczne tereny zielone. Parkami miejskimi są: Park Büsing (Büsing-Park), graniczący z nim Park Lili (Lili-Park), Park Dreieich (Dreieich-Park), Park Leonharda-Eißnerta (Leonhard-Eißnert-Park) na Bieberer Berg i Park Zamkowy w Rumpenheim (Schlosspark).

W Dreieich-Park znajdują się najstarsze niemieckie budowle z betonu, które zostały niedawno odrestaurowane. Ciekawostką jest Wetterpark (Park Pogodowy).

„Offenbacher Grüngürtel” (Offenbaski pas zieleni) łączy niektóre parki za pomocą ścieżki rowerowej, która częściowo należy do „Pfad der Industriekultur” (Ścieżki kultury przemysłowej) – znajdującej się na trasie nieistniejącej już linii kolei przemysłowej.

Także wybrzeże Menu można uznać za pas zieleni, który rozciąga się od granicy z Frankfurtem na zachodzie, aż po dzielnicę Rumpenheim na wschodzie. Pas ten jest rozbudowaną na całej trasie ścieżką rowerową z wydzielonym w centrum Offenbachu osobnym przejściem dla pieszych i pełni rolę terenu wypoczynkowego dla mieszkańców okolicznych osiedli.

Cieki wodne[edytuj | edytuj kod]

Oprócz Menu i strumieni Bieber w dzielnicy Bieber oraz Hainbach w Tempelsee, przez Offenbach przepływają cieki Röhrgraben, Buchraingraben, Oberhorstgraben, Wildhofsbach, Grenzgraben, Kuhmühlgraben w dzielnicy Waldheim i Buchhügelgraben.

Z wód stojących należy wymienić Oberhorstweiher, Entensee w Bürgel, Buchrainweiher, Biebernsee i Schultheisweiher w dzielnicy Rumpenheim. Schultheisweiher służy w miesiącach letnich jako kąpielisko.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

W 1875 Offenbach am Main liczył około 25 000 mieszkańców, a do roku 1900 liczba ta się podwoiła. W roku 1954 populacja przekroczyła 100 000. W 1972 osiągnięto historyczne maksimum ze 121 283 mieszkańcami. Pod koniec września 2005 roku, zgodnie z danymi Krajowego Urzędu Statystycznego Hesji, Offenbach zamieszkiwało 119 833 osób.

Offenbach posiada procentowo najwyższą liczbę obcokrajowców ze wszystkich niemieckich miast[2]. Zgodnie z danymi Urzędu Miasta z marca 2007, 35 326 mieszkańców (30,1%) nie posiada niemieckiego obywatelstwa. Najwięcej obcokrajowców pochodzi z Turcji (7 193), Włoch (3 916), Grecji (3 610), Serbii i Czarnogóry (3 196), Chorwacji (1 905), Polski (1 769), Maroka (1 628) oraz Bośni i Hercegowiny (1 357).

Niniejszy przegląd pokazuje liczbę mieszkańców zgodnie z dzisiejszym podziałem administracyjnym. Do 1833 roku dane są szacunkowe, następne są danymi ze spisów ludności lub urzędowymi danymi poszczególnych urzędów statystycznych oraz samej administracji miasta. Od 1843 roku w danych używa się określenia „ludność znajdująca się w mieście”, od 1925 „ludność zamieszkująca miasto”, a od 1987 „ludność z głównym miejscem zamieszkania”. Podczas spisu powszechnego, zgodnie z danymi z 31 marca 2011 liczba mieszkańców Offenbach po raz pierwszy w historii przekroczyła próg 120.000.


Rok Mieszkańców
1540 480
1685 600
1718 1 500
1800 5 000
1816 6 210
1825 7 147
1828 7 466
1830 7 498
1 grudnia 1834 ¹ 9 433
1 grudnia 1840 ¹ 9 597
3 grudnia 1843 ¹ 9 883
3 grudnia 1846 ¹ 11 565
3 grudnia 1852 ¹ 11 087
3 grudnia 1855 ¹ 13 724
3 grudnia 1861 ¹ 16 708
3 grudnia 1864 ¹ 19 390
Rok Mieszkańców
3 grudnia 1867 ¹ 20 322
1 grudnia 1871 ¹ 22 689
1 grudnia 1875 ¹ 26 012
1 grudnia 1880 ¹ 28 597
1 grudnia 1885 ¹ 31 704
1 grudnia 1890 ¹ 35 064
2 grudnia 1895 ¹ 39 388
1 grudnia 1900 ¹ 50 468
1 grudnia 1905 ¹ 59 765
1 grudnia 1910 ¹ 75 583
1 grudnia 1916 ¹ 67 197
5 grudnia 1917 ¹ 67 483
8 października 1919 ¹ 75 380
16 czerwca 1925 ¹ 79 362
16 czerwca 1933 ¹ 81 329
17 maja 1939 ¹ 85 140
Rok Mieszkańców
31 grudnia 1945 70 600
29 października 1946 ¹ 75 479
13 września 1950 ¹ 89 030
25 września 1956 ¹ 104 283
6 czerwca 1961 ¹ 116 195
31 grudnia 1965 117 893
27 maja 1970 ¹ 117 306
31 grudnia 1975 115 251
31 grudnia 1980 110 993
31 grudnia 1985 107 090
25 maja 1987 ¹ 111 386
31 grudnia 1990 114 992
31 grudnia 1995 116 533
31 grudnia 2000 117 535
30 września 2005 119 833
31 grudnia 2010 119 734
31 marca 2011 120 067

¹ Dane ze spisów ludności

Religia[edytuj | edytuj kod]

Parafia ewangelicka francusko-reformowana
Parafia ewangelicka im. Marcina Lutra w Offenbach-Bieber
Parafia katolicka pw. św. Konrada w Offenbach-Tempelsee

Offenbach am Main należał przed reformacją do biskupstwa mogunckiego. Hrabia Reinhard von Isenburg wprowadził w 1542 wyznanie luterańskie, jednak od 1592 zastąpił je kalwinizm. Przez kolejne stulecia miasto pozostawało wyłącznie pod wpływem kościoła i wyznania ewangelicko-reformowanego. Od 1734 pozwolono luteranom na praktykowanie nabożeństw według ich obrządku. Po przyłączeniu miasta do Wielkiego Księstwa Hesji doszło w 1848 roku do unii między parafiami ewangelicko-reformowanymi i ewangelicko-augsburskimi. Parafie od tej pory należały do Superintendentury Starkenburg z siedzibą w Darmstadt. Później Offenbach am Main został siedzibą protestanckiej samodzielnej jednostki administracyjnej (niem. Propstei) Północny Starkenburg, a następnie Ren-Men, wewnątrz dzisiejszego Kościoła ewangelickiego Hesji i Nassau. Ewangelickie parafie w mieście należą dziś do dekanatu Offenbach wyżej wymienionego kościoła.

Katolicy powrócili do miasta w XVIII wieku. W 1798 udzielono im zezwolenia na nabożeństwa katolickie, lecz dopiero w 1825 katolicy uzyskali pełną swobodę religijną. Około 1900 roku katolicy stanowili 30% mieszkańców. Proporcje zaczęły się zmieniać po przyłączeniu do miasta sąsiadujących miejscowości (głównie katolickich), Bieber i Bürgel, w latach trzydziestych XX wieku. Katolickie parafie należą do dekanatu Offenbach w diecezji mogunckiej.

Gmina żydowska liczyła w XIX wieku około 1000 wiernych, a w 1939 550 osób. Większość z nich została zamordowana w okresie narodowego socjalizmu. W miejscu dzisiejszego urzędu pracy przy Domstraße znajdował się dom, do którego skierowano żydowskie rodziny po tym, jak ich ojcowie zostali wysłani do obozów koncentracyjnych. Po 1945 roku ponownie powstała mała gmina żydowska. Dziś w mieście żyje około 1000 Żydów (głównie z byłego ZSRR). Wybudowana w 1916 roku synagoga została zbezczeszczona podczas nocy kryształowej, a później służyła jako sala kinowa. Obecnie budynek pod nazwą Capitol służy jako centrum kongresowe i teatr muzyczny lub sala koncertowa. Nowa żydowska synagoga znajduje się naprzeciwko poprzedniej.

Parafia wolnoreligijna (niem. Frei-religiöse Gemeinde) Offenbach znajduje się przy Schillerplatz, istnieje od 1845 roku i liczyła w 2006 roku 1700 wiernych. Została założona jako parafia niemiecko-katolicka przez lokalnego fabrykanta Josepha Pirazziego. Także Lorenz Diefenbach przyczynił się w pierwszych latach jej istnienia do jej rozwoju. Parafia zrzeszona jest w Federacji Parafii Wolnoreligijnych w Niemczech (niem. Bund Freireligiöser Gemeinden Deutschlands), a ta ostatnia w International Association for Religious Freedom. Od września 2006 roku parafia wolnoreligijna Offenbach prowadzi jako jedyna w Niemczech pierwsze wolnoreligijne przedszkole.

Parafia grecko-prawosławna ma wielu wiernych, zamieszkujących głównie dzielnicę Tempelsee. Offenbach am Main jest miastem o największej liczbie wyznawców greckiego prawosławia spośród wszystkich niemieckich dużych miast.

Parafia starokatolicka

W 1873 roku członkowie grupy starokatolików spisali „Konstytucję”, w której uroczyście odrzucili dogmat o nieomylności papieża i zapędy władzy ze strony Watykanu, jednocześnie nazywając się starokatolikami, którzy chcą pozostać wierni swojej starej wierze. Konstytucja powyższa, w którą wpisano cel powołania parafii, prowadzenia nabożeństw oraz ordynacji duchownych, jest dokumentem inauguracyjnym parafii starokatolickiej w mieście. Kto podpisał niniejszy dokument, stawał się członkiem parafii starokatolickiej. Dokument został podpisany i podpieczętowany przez burmistrza miasta. Pośród pierwszych podpisujących znajduje się wiele nazwisk rodowitych mieszkańców Offenbach am Main.

W 1874 roku rząd Wielkiego Księstwa Hesji w Darmstadt udzielił pozwolenia na oficjalne utworzenie „parafii starokatolickiej w Offenbach am Main i Bieber z siedzibą w Offenbach am Main” (przy Otto-Steinwachs-Weg).

Najmłodszą parafią w mieście jest protestancka FeG Offenbach. Należy jako wolna parafia do Unii Wolnych Kościołów. Każdej pierwszej i trzeciej niedzieli miesiąca odprawiane są w offenbaskim CinemaxX-ie nabożeństwa.

Misja Miejska istnieje od prawie 100 lat. Oferta misji jest szeroka, od nabożeństw z opieką dzieci, po pomoc ludziom w każdym wieku. Misja jest wolną instytucją, należącą do krajowego kościoła.

W Offenbach am Main istnieje także siedem meczetów. Spowodowane to jest dużym odsetkiem obcokrajowców z krajów muzułmańskich. Pięć meczetów należy do wspólnoty Alewitów, a dwa do wspólnoty Ahmadiyya.

Do mniejszych wspólnot religijnych, wyznaniowych lub światopoglądowych działających oficjalnie na terenie miasta należą m.in.: Wspólnota Wolnomyślicieli, Wspólnota Zielonoświątkowa, Kościół Nowoapostolski, Kościół Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich, Kościół Adwentystów Dnia Siódmego i Loża Masońska Carl und Charlotte zur Treue.

Polityka i administracja[edytuj | edytuj kod]

Ratusz w Offenbachu
Rada miejska po wyborach komunalnych w 2006 roku

Jako typowe robotnicze miasto, Offenbach am Main zawsze nazywany był „czerwoną fortecą”. Jedynie w latach 1977–1985 miastem rządziła koalicja z CDU i FDP (z Walterem Suermannem – CDU jako nadburmistrzem oraz Ferdinandem Waltherem – FDP jako decernentem ds. kultury). Po tym jak koalicja SPD, Zielonych i Wolnych Wyborców w 2006 straciła swoją większość, miastem rządzi teraz koalicja złożona z SPD, Zielonych i FDP. FDP życzyło sobie koalicji z CDU, lecz nie uzyskali większości głosów. Magistrat tworzy „rząd miasta”. Ten składa się z nadburmistrza, pierwszego radnego na stałej posadzie z określeniem urzędowym „burmistrz” i kolejnymi dwoma radnymi na stałych posadach z urzędowym określeniem „rajca miejski”. Do 1874 Offenbach am Main miał tylko jednego burmistrza na posadzie wolontariusza, a od 1887 roku głowa miasta otrzymała określenie nadburmistrza.

Nadburmistrzowie od 1824[edytuj | edytuj kod]

11 września 2005 roku wybrany został liczbą 51,2% głosów Horst Schneider (SPD, popierany też przez Zielonych) jako następca kończącego 20 stycznia 2006 roku swój urząd Gerharda Grandke. W pierwszej turze wyborów pokonał Alfreda Kaysera (CDU, popieranego przez FDP – 46,2%) i Raimunda Biekera (PDS – 2,6%).

Wybory komunalne 2011[edytuj | edytuj kod]

Podczas wyborów komunalnych w 2011 roku doszło do następujących zmian w porównaniu do wyborów z 2006 roku:

CDU: 30,9%, SPD: 26,3%, Zieloni: 22,1%, Die Linke: 5,5%, FDP: 5,1%, Republikaner: 3,4%, Freie Wähler: 2,5%, Piratenpartei (PIRATEN): 2,3%, Pozostałe partie i ugrupowania polityczne: 2,0%.

Herb[edytuj | edytuj kod]

Herbem miasta Offenbach am Main jest srebrny dąb z pięcioma srebrnymi żołędziami osadzony na niebieskim tle. Kolorami miasta są niebieski i biały. Dąb symbolizuje stare nadleśnictwo Dreieich (Trzy Dęby), do którego Offenbach am Main należał.

Współpraca międzynarodowa[edytuj | edytuj kod]

Francja Puteaux, Francja od 1955 Włochy Velletri, Włochy od 1957
Luksemburg Esch-sur-Alzette, Luksemburg (Luksemburg) od 1956 Japonia Kawagoe, Japonia od 1983
Austria Mödling, Austria od 1956 Nikaragua Rivas, Nikaragua od 1988
Belgia Sint-Gillis, Belgia od 1956 Rosja Orjol (Orzeł) – także Orel, Rosja od 1988
Wielka Brytania Tower Hamlets, Wielka Brytania od 1956 Węgry Kőszeg, Węgry od 1995
Serbia Zemun, Serbia od 1956 Chińska Republika Ludowa Yangzhou, Chińska Republika Ludowa od 1997

Miasta zaprzyjaźnione:

Israel Naharijja, Izrael od lat 60. XX w.

Gospodarka i infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

Wieża ciśnień lokalnego przedsiębiorstwa ESO
Wieża ciśnień lokalnego przedsiębiorstwa ESO

Przedsiębiorstwa[edytuj | edytuj kod]

Fabryka mydła firmy Kappus

Wraz z przybyciem Hugenotów, nastąpił rozwój Offenbach am Main jako miasta przemysłowego. W późniejszym okresie miasto stało się centrum przemysłu drukarskiego i odlewniczego (czcionki). Swoje znaczenie miasto uzyskało przez przemysł skórzany, który jednak w późniejszym okresie praktycznie zanikł. Ważnymi zakładami przemysłowymi są przykładowo MAN Roland Druckmaschinen, jako drugi co do wielkości na świecie producent maszyn drukarskich, zakłady petrochemiczne Clariant lub Invista Resins and Fibers GmbH (obydwa należały do koncernu Hoechst AG), firma Rowenta, która po przeniesieniu produkcji za granicę, nadal ma tutaj swoją siedzibę, jak i zakłady produkujące farby i lakiery Schramm-Coatings, oraz Danfoss ew. Sauer-Danfoss.

Ze względu na strategiczne położenie miasta w Regionie Ren-Men, w mieście mają swoje siedziby liczne firmy zagraniczne. I tak na przykład znajduje się tutaj centrala północnoeuropejska, jak i dział rozwojowy producenta samochodów Honda, jak i centrala europejska, centrum projektowe i dział rozwojowy producenta samochodów Hyundai, jak i administracja koreańskiego producenta opon Kumho.

Za pomocą różnych projektów podejmowane są działania w celu odejścia od przemysłu typowo ciężkiego i rozwoju sektora usług i uczynienia miasta jeszcze większym konkurentem dla Frankfurtu nad Menem.

Urzędy[edytuj | edytuj kod]

Deutscher Wetterdienst

W mieście znajdują się siedziby Deutscher Wetterdienst (Niemiecka Służba Meteorologiczna), jak i Federalnej Administracji ds. Monopolizacji Wyrobów Gorzelniczych.

Służba zdrowia[edytuj | edytuj kod]

Offenbach am Main ma kilka szpitali, z których Klinika Offenbach (Klinikum Offenbach) jako klinika uniwersytecka Uniwersytetu J.W. Goethego we Frankfurcie, ma duże znaczenie regionalne, zwłaszcza w zakresie leczenia oparzeń.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Transport dalekobieżny[edytuj | edytuj kod]

Dworzec główny
Offenbach, port; w tle widać skyline Frankfurtu nad Menem

Offenbach am Main leży w samym centrum regionu Ren-Men, a co za tym idzie, dokładnie w strefie przylotowej portu lotniczego we Frankfurcie, największego w Niemczech. Do lotniska można dotrzeć w bardzo krótkim czasie autostradą A 3. Mimo bardziej „przyjaznego” podziału przylotów samolotów, południowe dzielnice miasta dotknięte są hałasem spowodowanym przez nadlatujące w prawie trzydziestosekundowym takcie, samoloty.

Z dworca głównego odjechać można jedynie pociągami regionalnymi typu Regional-Express (RE); mimo wielkości miasta, brak jest połączeń IC lub ICE, przejeżdżających przez miasto bez zatrzymywania się. Spowodowane jest to bliskością dworca frankfurckiego i dobrym połączeniem obu miast za pomocą komunikacji lokalnej i regionalnej. Linia kolejowa prowadzona jest w prawie całym mieście na nasypie kolejowym, oddzielającym śródmieście od południowych dzielnic i prowadzi z Frankfurtu przez Hanau do Bebry.

Na południu miasta spotykają się na Offenbacher Kreuz autostrady A3 oraz A661. Oprócz tego przez miasto przebiegają drogi federalne B43, B46 oraz B448.

W transporcie śródlądowym, Offenbach am Main połączony jest przez Men i Ren z zagłębiem przemysłowym Nadrenii-Północnej Westfalii i Holandią, oraz przez kanał Men-Dunaj z południowo-wschodnią Europą. Port odgrywa jednak marginalne znaczenie. W chwili obecnej trwają prace budowlane nad utworzeniem nowej dzielnicy na terenie wyłączonego z użytku portu z nowoczesnymi mieszkaniami, miejscami pracy i rekreacji. W pobliżu Zamku Isenburskiego w centrum miasta znajduje się popularna przystań dla barek lub statków wycieczkowych.

Transport miejski[edytuj | edytuj kod]

Zajezdnia autobusowa miejskiego przedsiębiorstwa komunikacyjnego OVB
Pociąg S-Bahn na stacji Offenbach-Ost
Dworzec Kolei Lokalnej około 1900
Odenwaldring w dzielnicy Lauterborn
Most Carl-Ulrich-Brücke łączący Offenbach z Fechenheim

Lokalny transport szynowy obsługują pociągi regionalne Deutsche Bahn, oraz VIAS GmbH, jak i linie S1, S2, S8 i S9 szybkiej kolei miejskiej S-Bahn Ren-Men. W godzinach szczytu, pojedyncze pociągi linii S2 w kierunku Dietzenbach rozpoczynają lub kończą swój bieg na dworcu głównym. Sytuacja ta spowodowana jest przeciążeniem w offenbaskim tunelu średnicowym (City-Tunnel Offenbach). S-Bahn porusza się na trasie w specjalnie w tym celu wybudowanym tunelu średnicowym, który prowadzi przez całe miasto (zwłaszcza Śródmieście) na osi wschód-zachód. Na dworcu Ostbahnhof następuje rozgałęzienie tras w kierunku Hanau, Rödermark – Ober-Roden i Dietzenbach.

W Offenbach am Main istnieje lokalne przedsiębiorstwo komunikacyjne OVB (Offenbacher Verkehrsbetriebe), które obsługuje autobusy miejskie. Oprócz tego przez miasto przebiegają regionalne linie autobusowe obsługiwane przez RKH (Regionalverkehr Kurhessen). Wszystkie linie autobusowe, S-Bahn, oraz linie regionalne pociągów Deutsche Bahn mają wspólne bilety i zrzeszone są w związku komunikacyjnym Rhein-Main-Verkehrsverbund (RMV).

Offenbach am Main był jednym z pierwszych miast, które wprowadziło elektryczne tramwaje. W 1884 otwarto linię tramwajową przedsiębiorstwa Frankfurt-Offenbacher Trambahn-Gesellschaft. Prowadziła ona z Frankfurtu, z dzielnicy Sachsenhausen przez Oberrad, Frankfurter Straße do Marktplatz w mieście. Od 1906 Offenbach am Main miał trzy linie tramwajowe. Ostatnią z nich zlikwidowano w 1967, a w 1996 roku, po otwarciu S-Bahn Ren-Men zlikwidowano też obsługiwaną przez miasto Frankfurt linię tramwajową 16. W centrum miasta przy Frankfurter Straße zdemontowano tory, a linia 16 zatrzymuje się na granicy miast, gdzie po stronie miasta istnieje możliwość przesiadki do autobusu linii 105.

Między 1951 i 1972, w Offenbach am Main jeździły też trolejbusy. Dzisiejsza komunikacja miejska obsługiwana jest wyłącznie przez nowoczesne autobusy z silnikiem wysokoprężnym (Diesla).

W 1847 otwarta została lokalna linia kolejowa pod nazwą Frankfurt-Offenbacher Lokalbahn, prowadząca z Offenbachu do Sachsenhausen we Frankfurcie. W 1955 roku została ona zlikwidowana.

Najważniejszymi miejskimi arteriami komunikacyjnymi są: Kaiserstraße, Frankfurter Straße, Berliner Straße, Waldstraße, Odenwaldring i Spessartring oraz Rhönstraße. Najważniejszymi ulicami wyprowadzającymi z miasta są: Sprendlinger Landstraße w kierunku południowo-zachodnim, Bieberer Straße, w kierunku południowo-wschodnim, oraz Mühlheimer Straße w kierunku północno-wschodnim.

Most Carl-Ulrich-Brücke (most Carla Ulricha) łączy Kaiserstraße z frankfurcką dzielnicą Fechenheim, oraz prom w Offenbach-Rumpenheim (płn.-wsch.) łączący Offenbach z miastem Maintal-Bischofsheim.

Stacje kolejowe[edytuj | edytuj kod]

Offenbach am Main posiada siedem stacji i przystanków kolejowych, z czego jedna dla kolei regionalnych i S-Bahn, a sześć pozostałych tylko dla S-Bahn.

Stacje te leżą na trasie linii kolejowej Frankfurt – Bebra i Kinzigtalbahn oraz w tunelu średnicowym (City-Tunnel Offenbach), jak i na trasie kolei Rodgaubahn.

Kod koloru
Stacja S-Bahn Stacja regionalna
Nazwa Dzielnica Rodzaj[3]
Offenbach-Bieber Bieber S-Bahn-Logo.svg Przystanek
Offenbach (Main) Hauptbahnhof Innenstadt (Śródmieście) RE
Offenbach-Kaiserlei Kaiserlei S-Bahn-Logo.svg Stacja
Offenbach-Ledermuseum Innenstadt (Śródmieście) S-Bahn-Logo.svg Stacja
Offenbach-Marktplatz Innenstadt (Śródmieście) S-Bahn-Logo.svg Stacja
Offenbach-Ost Östliche Innenstadt S-Bahn-Logo.svg Stacja
Offenbach-Waldhof Waldhof S-Bahn-Logo.svg Przystanek

Planowane jest otwarcie kolejnej stacji dla S-Bahn w Waldheim.

Kultura i atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Stadthalle w Offenbach-Tempelsee
Kościół ewangelicki francusko-reformowany (hugenocki) i City-Tower

Bliskość Frankfurtu nad Menem odbija się także w ofercie kulturalnej Offenbach am Main. I tak na przykład wspólnie organizowana jest „Noc muzeów”. Capitol (była synagoga), graniczące z nią hale targowe i hala miejska (Stadthalle), są najważniejszymi miejscami imprez kulturalnych. W pobliżu uczelni Hochschule für Gestaltung odbywa się wiele imprez, poczynając od małych wernisaży (acz choćby w „Fahrradhalle” lub w „Hafen 2“), po wielkie imprezy jak Cross Media Night i Festiwal Młodych Talentów.

Teatr[edytuj | edytuj kod]

W Offenbach am Main istnieje kilka małych scen dla małej sztuki i varieté, jak i hal imprezowych, w których odbywają się także spektakle teatralne. Tradycję w środowisku teatralnym miasta ma założony w 1911 roku „Theaterclub Elmar”.

Muzea[edytuj | edytuj kod]

  • Niemieckie Muzeum Skór
Niemieckie Muzeum Skór wraz z przylegającym do niego Niemieckim Muzeum Butów oferuje zmieniające się wystawy dotyczące przemysłu skórzanego w mieście i na całym świecie.
  • Muzeum Klingspora
Muzeum Klingspora oferuje międzynarodową sztukę księgarską i pisarską. Podstawę stanowią zbiory dr Karla Klingspora i D. Siegfrieda Guggenheima, który wyemigrował z miasta do Nowego Jorku w 1938 roku. Muzeum posiada także eksponaty dotyczące historii druku, ilustracji książek a przede wszystkim typografii. W zbiorach znajdziemy eksponaty ze spadków po Rudolfie Kochu, Otto Reichert’cie, Heinrichu Jost’cie, jak i 'Manuale Tipografico’ Bodoniego, jak i prace Petera Behrensa.
  • Dom Historii Miasta
Dom Historii Miasta (Haus der Stadtgeschichte) powstał z Muzeum miasta i miejskiego archiwum i pokazuje historyczny rozwój miasta. Punktem ciężkości są tutaj manufaktury Offenbach am Main, Hugenoci i przemysł drukarski. Tutaj też wystawiono Amulet z Bieber.

Imprezy cykliczne[edytuj | edytuj kod]

Deutsches Ledermuseum
  • Internationale Lederwarenmesse (Międzynarodowe Targi Produktów Skórzanych)
  • Połowa czerwca: Mainuferfest (Święto Menu)
  • Cross Media Night / Noc Filmów przy Hochschule für Gestaltung
  • Offenbacher Woche (Tydzień Offenbachu)
  • Nacht der Museen (Noc Muzeów) wraz z Frankfurtem
  • Połowa sierpnia: Bierfest (Święto Piwa)
  • Sierpień: Lichterfest (Święto Świateł) w Parku Büsing
  • 1. Weekend września: Kinderfest (Święto dla Dzieci) w Parku Leonharda Eißnerta

Oświata[edytuj | edytuj kod]

Gmach główny Hochschule für Gestaltung

W Offenbach am Main nie ma uniwersytetu, ale działa tu uczelnia artystyczna – Hochschule für Gestaltung (Wyższa Szkoła Wzornictwa). Założono ją w 1832 roku, a w 1970 uzyskała status wyższej uczelni. Istnieją dwa kierunki: komunikacja wizualna oraz projektowanie/design produktów.

W mieście znajduje się wiele szkół ponadpodstawowych jak: Leibnizgymnasium, Albert-Schweitzer-Gymnasium, Rudolf-Koch-Schule (Szkoła Rudolfa Kocha), Marienschule (Szkoła im. Św. Marii) sióstr Urszulanek.

Media[edytuj | edytuj kod]

W Offenbach am Main ukazuje się dziennik Offenbach-Post. Istnieje też regionalny kanał telewizyjny tworzony przez mieszkańców pod nazwą „Offener Kanal Offenbach-Frankfurt” (Otwarty Kanał Offenbach-Frankfurt), który nadaje w sieci kablowej z Offenbach am Main. Jego siedziba mieści się przy Berliner Straße. Od 2010 roku w Offenbach przy Kaiserstraße znajduje się biuro regionalne gazety Frankfurter Rundschau. Dodatkowo ukazuje się lokalne czasopismo kulturalno-gospodarcze „respekt OF”, które można nabyć wyłącznie w księgarniach, a „OFrot” jest darmowym czasopismem informującym o wydarzeniach kulturalno-rozrywkowych w mieście.

Sport[edytuj | edytuj kod]

Stadion OFC przed przebudową

Największym klubem piłkarskim w Offenbach am Main są Kickers Offenbach (OFC). Klub znajdujący się w trzeciej lidze gra na stadionie na Bieberer Berg (ok. 24 900 miejsc).

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Rywalizacja między Offenbach am Main a Frankfurtem nad Menem[edytuj | edytuj kod]

Między Frankfurtem nad Menem i Offenbach am Main istnieją dobrosąsiedzkie animozje, które znajdują swoje ujście w licznych frankfurcko-offenbaskich anegdotach.

Powodem tego stanu jest fakt, że miasta Frankfurt nad Menem i Offenbach am Main już bardziej od siebie się różnić nie mogą. Do XVIII wieku Wolne Miasto Rzeszy Frankfurt tkwiło po uszy w systemie kupieckim, które widziało zagrożenie i konkurencję ze strony powstających manufaktur, do tego stopnia, że te ostatnie przeniosły się parę kilometrów dalej, do Offenbach am Main. W XIX wieku Frankfurt nadal widział się jako miasto targowe i kupieckie, co spowodowało jeszcze większą industrializację Offenbach am Main. Stan ten trwał aż po XX wiek.

  • Frankfurt nad Menem był wolnym i konserwatywnym miastem, dominującym wyznaniem był luteranizm. Offenbach am Main był aż po XVII wiek rybacką wsią, następnie był robotniczy. Wyznaniem dominującym był francuski kalwinizm.
  • Frankfurtem nad Menem rządzą głównie partie chadeckie, Offenbachem partie centro-lewicowe.
  • Frankfurt nad Menem liczy 660 000 mieszkańców, Offenbach am Main zaledwie 120 000.
  • Frankfurtowi nad Menem ubywa firm, a co za tym idzie i wpływów z podatków, Offenbach am Main na tym zyskuje, gdyż wiele średnich i małych przedsiębiorstw przenosi się 100 metrów za miedzę aby płacić niższe podatki i czynsz.

Wszystko to spowodowało, że podczas reformy administracyjnej w Hesji w latach 70. nie doszło do planowanego połączenia obu miast, których zabudowa i tak przechodzi niezauważalnie w siebie. Utrzymano więc obecne status quo, jednego organizmu miejskiego z oficjalnie dwoma osobnymi miastami.

Lokalne osobliwości[edytuj | edytuj kod]

  • Offenbach am Main jest jedynym dużym niemieckim miastem bez własnego numeru kierunkowego. Offenbach am Main i Frankfurt nad Menem mają wspólny numer kierunkowy 069. Niektóre zewnętrzne dzielnice Frankfurtu posiadają natomiast inne numery kierunkowe.
  • Offenbach am Main jest też ewenementem na skalę międzynarodową jeśli chodzi o kolej. Posiada dworzec główny, lecz jest on mniej uczęszczany od czterech największych stacji S-Bahn. Znajduje się na jednej z najważniejszych magistrali kolejowych, lecz w mieście nie zatrzymują się pociągi dalekobieżne IC i ICE.
  • Offenbach am Main posiada rynek o nazwie „Marktplatz” (dosł. „Rynek” lub „plac Targowy”), na którym nie odbywa się targ, lecz zatrzymują się autobusy. Wilhelmsplatz, na którym odbywa się cotygodniowy targ jest w rzeczywistości parkingiem.
  • Offenbach am Main posiada ulicę o nazwie Bahnhofstraße (Dworcowa), na której nie ma dworca. Do 1 października 1955 istniał tam jednak dworzec kolei lokalnej Frankfurt-Offenbach. Również nazwa sąsiedniej ulicy Domstraße (Katedralna) może wprowadzać w błąd, gdyż nie ma przy niej katedry; co więcej, miasto nigdy nawet nie posiadało katedry. Nazwa wywodzi się od zwanej katedrą Fary św. Bartłomieja we Frankfurcie. Zanim w początku XX w. powstała wysoka zabudowa okolic Goetheplatz, a później w dzielnicy Kaiserlei, perspektywa ulicy prowadziła na odległą o 5 km wieżę katedry.

Streichholzkarlchen[edytuj | edytuj kod]

Streichholzkarlchen

Streichholzkarlchen (Karolek od Zapałek) był oryginałem rodem z Offenbach am Main. Karl Winterkorn (ur. 28 marca 1880) był sprzedawcą zapałek. Na początku XX wieku chodził po frankfurckich o offenbaskich lokalach sprzedając zapałki. Zasłynął ze swego niskiego wzrostu, zaledwie 1,30 metra i tuszy. W centrum Offenbach am Main przy Wilhemsplatz postawiono ku jego pamięci posąg naturalnej wielkości. Jego grób został otoczony opieką przez miasto Offenbach am Main.

Osobistości[edytuj | edytuj kod]

Honorowi obywatele miasta[edytuj | edytuj kod]

  • 1837: Ulrich Pultz von Carlsen, 1773–1863, komendant regimentu Groß- und Erbprinz
  • 1842: Valentin Otto, 1795–1849, inspektor celny, propagator lokalnej kolei do Frankfurtu
  • 1848: Dr Lorenz Diefenbach, 1806–1883, bojownik wolnościowy
  • 1852: Dr Ernst Schaumann, 1802–1886, dyrektor Szkoły Łacińskiej
  • 1863: Christian Lemmé, 1789–1863, filantrop
  • 1875: Otto von Bismarck, 1815–1898, kanclerz Rzeszy
  • 1882: Dr Salomon Formstecher, 1808–1889, rabin
  • 1888: Johann Martin Kappus, 1820–1905, komendant ochotniczej straży pożarnej
  • 1915: Ludo Mayer, 1845–1917, garbarz
  • 1933: Paul von Hindenburg, 1847–1934, feldmarszałek, prezydent Rzeszy
  • 1948: Dr Karl Klingspor, 1868–1950, księgarz, producent czcionek
  • 1948: Leonhard Eißnert, 1866–1949, burmistrz
  • 1948: Dr Siegfried Guggenheim, 1873–1961, prawnik i notariusz, brat Solomona R. Guggenheima
  • 1949: Hermann Steinhäuser, 1859–1949, przedsiębiorca
  • 1953: Prof. Hugo Eberhardt, 1874–1959, dziekan obecnej Hochschule für Gestaltung
  • 1974: Georg Dietrich, 1909–1998, nadburmistrz 1957–1974
  • 1977: Walter Frank, nadzorca miasta
  • 1993: Dr. Bruno Knapp, przewodniczący frakcji CDU, nadzorca rady miejskiej
  • 1993: Max Willner, przewodniczący Związku Gmin Żydowskich w Hesji
  • 2006: Manfred Wirsing, nadzorca rady miejskiej 1985–2006
  • 2006: Hermann Schoppe, 1968–1993 członek rady miejskiej

Osobistości związane z miastem[edytuj | edytuj kod]

Oprócz tego w Offenbach am Main żyli między innymi:

  • Alois Senefelder * 6 listopada 1771 w Pradze, wynalazca kamieniodruku, litografii, które w późniejszym okresie zmodyfikowano do druku offsetowego, przy zastosowaniu którego powstaje większość gazet, czasopism, książek i druków reklamowych. Na jego cześć nazwano jedną z najdłuższych ulic w mieście – Senefelderstraße.
  • Jakub Frank zmarł tu 10 grudnia 1791 roku
  • Sophie von La Roche, * 6 grudnia 1731 w Kaufbeuren, † 18 lutego 1807 w Offenbach am Main, pisarka.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Tytuł Großstadt przysługuje wszystkim miastom niemieckim, których liczba ludności przekroczy 100 tys. mieszkańców.
  2. Die Zeit nr 05/06.
  3. Przystanek lub stacja, obsługuje kategoria pociągu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Hans Georg Ruppel: Geschichte der Stadt Offenbach, Neuauflage. Wartberg Verlag, ISBN 3-8313-1334-2.
  • Hans Georg Ruppel, Lothar Braun: Es begann in Offenbach... Wartberg Verlag, ISBN 3-9801846-3-3.
  • Ulrich Jung: Das war das 20. Jahrhundert in OF und Region. Wartberg Verlag, ISBN 3-86134-923-X.
  • Alfred Kurt: Stadt + Kreis Offenbach in der Geschichte. Hg. Offenbach-Post, Bintz-Verlag 1998, ISBN 3-87079-009-1.
  • Wilfied B Sahm, Christina Uslular-Thiele: Offenbach – was für eine Stadt. Hg.: Volkshochschule Offenbach, Cocon-Verlag 2004, ISBN 3-937774-05-X.
  • Hessisches Städtebuch; Band IV 1. Teilband aus „Deutsches Städtebuch. Handbuch städtischer Geschichte” – Im Auftrage der Arbeitsgemeinschaft der historischen Kommissionen und mit Unterstützung des Deutschen Städtetages, des Deutschen Städtebundes und des Deutschen Gemeindetages, hrsg. von Erich Keyser, Stuttgart, 1957
  • Günter Burkhard: Die Attraktoren der Armut – Eine sozialökologische Untersuchung der wohnräumlichen Verteilung von Armut in der Stadt Offenbach. Shaker-Verlag 1998, ISBN 3-8265-2696-1.
  • Heski Urząd Statystyczny

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]