Offshoring

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Offshoring – przeniesienie wybranych procesów biznesowych przedsiębiorstwa za granicę.

Offshoring dotyczy zarówno produkcji, jak i usług. Jego głównym celem jest obniżenie kosztów, stąd też beneficjentami offshoringu są zwykle kraje gorzej rozwinięte, o niższych kosztach pracy.

Przeniesienie może nastąpić poprzez inwestycję zagraniczną (utworzenie filii w innym kraju) lub zlecenie międzynarodowego podwykonawstwa[1]. Utworzenie filii zagranicznej określane jest jako captive offshoring. W drugim przypadku, tj. gdy beneficjentem przeniesienia jest podmiot zagraniczny niezwiązany kapitałowo z danym przedsiębiorstwem, proces ten nosi nazwę offshore outsourcing.

Przeciwieństwem offshoringu jest inshoring.

Offshoring to szósta z dziesięciu sił, które zdaniem Thomasa Friedmana spłaszczyły świat. Dotyczy w głównej mierze otwarcia Chin na międzynarodową współpracę i swobodną wymianę handlową z resztą świata. Ten potężny w każdym wymiarze rynek dla reszty świata jest szansą i zagrożeniem jednocześnie. To, która z tych możliwości przeważy, zależy w dużej mierze od reakcji obywateli państw będących obecnie liderami rynku.[2]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Ewa Mińska-Struzik, Wanda Nowara, Szymon Truskolaski: Międzynarodowe stosunki gospodarcze: handel, czynniki produkcji, globalizacja. Poznań: Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej w Poznaniu, 2007, s. 53. ISBN 978-83-7417-285-1.
  2. http://www.e-mentor.edu.pl/artykul/index/numer/19/id/403

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]