Ofiakodon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ofiakodon
Ophiacodon
Marsh, 1878
Ophiacodon mirus
Ophiacodon mirus
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada synapsydy
(bez rangi) Eupelycosauria
Rodzina Ophiacodontidae
Rodzaj Ophiacodon
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ophiacodon - rodzaj drapieżnego pelykozaura, żyjącego w późnym karbonie i wczesnym permie. Zwierzę to stanowi najlepiej poznanego przedstawiciela rodziny Ophiacodontidae z powodu powszechnego występowania jego skamieniałości na terenie obecnej Ameryki Północnej. Szczątki odkryto między innymi w kanadyjskiej Nowej Szkocji oraz stanach Ohio i Teksas.

Sylwetka

Jednym z jego najbliższych krewnych był prawdopodobnie Archaeothyris.

Uważa się, że podobnie jak inni reprezentanci jego rodziny, Ophiacodon był zwierzęciem wiodącym ziemno-wodny tryb życia. Mógł żyć nad brzegami strumieni oraz bagien, polując na ryby i płazy.

W porównaniu z występującymi wcześniej pelykozaurami, na przykład haptodusem, było to dość duże zwierzę. Jego długość wynosiła 1,5 -2,5 metra, przy szacowanej masie ciała 30 -50 kilogramów.

Ophiacodon dzielił z innymi przedstawicielami Ophiacodontidae takie cechy, jak spora w porównaniu z tułowiem głowa oraz mocne obręcze kończyn (być może dostosowane do dźwigania ciężkich głów zwierząt).

Czaszka Ophiacodona była wysoka i wąska. Długie szczęki wyposażone były w liczne zęby.

Gatunki[edytuj | edytuj kod]

  • Ophiacodon grandis,
  • Ophiacodon hilli,
  • Ophiacodon major,
  • Ophiacodon mirus,
  • Ophiacodon navajovicus,
  • Ophiacodon retroversus,
  • Ophiacodon uniformis.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]