Ofiara (religia)
.jpg)
Ofiara – podstawowa, obok modlitwy, forma kultu religijnego[1], występująca we wszystkich religiach, począwszy od pierwotnych do najbardziej rozwiniętych. Polega na składaniu darów bóstwu. Często łączona z ucztą religijną.
Spis treści |
Intencja [edytuj]
Celem ofiary jest wykonanie zobowiązania wobec bóstwa, przebłaganie i zapewnienie sobie przychylności, pomocy lub złagodzenie gniewu.
Dary ofiarne [edytuj]
Przedmiot ofiary był uzależniony od trybu życia ludności. W kulturze myśliwskiej i hodowlanej składano w ofierze przeważnie zwierzęta. W kulturze rolniczej obok zwierząt, ofiarowano płody ziemi: zboże, mąkę, placki, oliwę, wino, owoce, kwiaty.
Ofiarę z człowieka – formę mordu rytualnego praktykowano w wielu starożytnych kulturach, zwłaszcza w Mezoameryce i na Bliskim Wschodzie. Odmianami ofiary z człowieka są:
Hinduizm [edytuj]
Od czasów upaniszad popularyzowano interioryzację ofiary w procesie indywidualnej sadhany.
Chrzescijaństwo [edytuj]
W religii chrześcijańskiej składanie starotestamentowe ofiar zostało zastąpione przez jednorazową doskonałą ofiarę Jezusa Chrystusa, który umarł na krzyżu za grzechy ludzkości. W katolicyzmie i prawosławiu ofiara Chrystusa jest sakramentalnie uobecniana podczas Eucharystii. Zobacz też: Baranek Boży.
Religie słowiańskie [edytuj]
W wierzeniach Słowian zwana obiatą, trzebą lub żertwą.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ B.Walendowska Słownik etnologiczny.Terminy oglne, Warszawa-Poznań 1987 , s. 266
- ↑ 2.3 Ofiary z najbliższych.: początki życia osiadłego, Bóg dzikiej przyrody i ofiary z dzieci. W: Georg Baudler: Bóg i kobieta. historia przemocy, seksualizmu i religii. Antoni Baniukiewicz (tł.). Wyd. 1. Łódź: Wydawnictwo Uraeus, 1995, s. s124-134 , s.81, seria: Biblioteka Club Voltaire. ISBN 83-85732-25-X.
- ↑ Georg Baudler: Bóg i kobieta. historia przemocy, seksualizmu i religii. Antoni Baniukiewicz (tł.). Wyd. 1. Łódź: Wydawnictwo Uraeus, 1995, s. 78, seria: Biblioteka Club Voltaire. ISBN 83-85732-25-X.
|
|||||||||||||||||||||||||||
