Ogorzałka mała

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ogorzałka mała
Aythya affinis[1]
(Eyton, 1838)
Samiec
Samiec
Samica
Samica
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd blaszkodziobe
Rodzina kaczkowate
Podrodzina kaczki
Rodzaj Aythya
Gatunek ogorzałka mała
Synonimy
  • Fuligula affinis Eyton, 1838[2]
  • Marila affinis (Eyton, 1838)[3]
  • Nyroca affinis (Eyton, 1838)[3]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ogorzałka mała (Aythya affinis) – gatunek średniego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae)

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Ptak ten zamieszkuje Amerykę Północną od Alaski na północy po Wielkie Jeziora Północnoamerykańskie na południu. Zimuje na północnoamerykańskich preriach, w Ameryce Środkowej, Kolumbii oraz na Antylach i Hawajach. Sporadycznie pojawia się w środkowych Andach i dorzeczu Orinoko oraz na Grenlandii. Bardzo rzadko zalatuje do Europy.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Cechy gatunku 
Bardzo podobna do ogorzałki, lecz mniejsza. Samiec w ubarwieniu godowym ma głowę, szyję i pierś czarną z fioletowym, metalicznym połyskiem. Czarne również ogon, pokrywy ogonowe i kuper. Boki i brzuch białe. Wierzch popielatoszary z poprzecznym prążkowaniem, ciemniejszym niż u ogorzałki. Lusterko białe. Samica brązowa, głowa i szyja ciemniejsza, u nasady dzioba biała plama, brzuch białawy. Na skrzydle białe lusterko. Młodociane podobne do samicy, lecz ciemniejsze i bez białej plamy u nasady dzioba.
Wymiary średnie [5][6]
dł. ciała ok. 38-46 cm
rozpiętość skrzydeł 61-84 cm
masa ciała ok. 700 - 1200 g (średnio 870 g)

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Biotop 
Niezbyt duże zbiorniki słodkowodne. Zimuje na dużych jeziorach i w ujściach rzek.
Gniazdo 
Na lądzie w gęstej roślinności w pobliżu wody lub na pływającej platformie.
Jaja 
W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w maju - czerwcu 8 do 25 (średnio 6-15) jaj w kolorze od szarego po ciemno oliwkowy[5], o średnich wymiarach 56 x 40 mm i średniej masie 44 g.
Wysiadywanie 
Jaja wysiadywane są przez okres 21 do 28 dni przez samicę[5]. Pisklęta opuszczają gniazdo po wykluciu, usamodzielniają się po 45 - 50 dniach.
Pożywienie 
Rośliny wodne, skorupiaki, mięczaki, owady wodne i małe ryby[5]. Pokarm zdobywa nurkując[5].

Ochrona[edytuj | edytuj kod]

W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC (najmniejszej troski)[4]. Do Polski zalatuje sporadycznie.

Przypisy

  1. Aythya affinis w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Carboneras 1992 ↓, s. 618.
  3. 3,0 3,1 Denis Lapage: Ogorzałka mała (Aythya affinis) (Eyton, 1838). Avibase. [dostęp 2014-01-14].
  4. 4,0 4,1 Aythya affinis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 Lesser Scaup Aythya affinis (ang.). WhatBird. [dostęp 2014-01-14].
  6. P. Sterry, A. Cleave, A. Clements, P. Goodfellow: Ptaki Europy: przewodnik ilustrowany. Warszawa: Horyzont, 2002. ISBN 83-7311-341-X.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Carles Carboneras: Family Anatidae (Ducks, geese and Swans). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, Jordi Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona: Lynx Edicions, 1992. ISBN 84-87334-10-5. (ang.)