Ogród Zoologiczny w Opolu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nowe wejście do zoo
Hipopotam karłowaty w opolskim ZOO

Ogród zoologiczny w Opolu – teren ogrodu zlokalizowany jest na Wyspie Bolko, zajmując powierzchnię 20 ha. Znajduje się w nim ponad 1000 zwierząt reprezentujących 227 gatunków (89 gatunków ptaków, 73 gatunki ssaków, 43 gatunki bezkręgowców, po 11 gatunków gadów i płazów[1]), w tym 3 goryle nizinne oraz 4 uchatki kalifornijskie. Zoo posiadało trzy uchatki kalifornijskie, ale w kwietniu 2008 dwie nagle padły. Prawdopodobną przyczyną mogły być zjadane przedmioty rzucane na wybieg uchatek przez zwiedzających[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki ogrodu sięgają 1912 roku, kiedy to na wyspie, gdy powstawał park, odgrodzono część terenu, na którym stworzono prywatny idylliczny obszar dla saren, pawi, bażantów i innych zwierząt, których widok miał służyć uciesze przechadzających się mieszkańców Opola[3]. W 1933[3] lub 1937 miał zostać wykupiony przez miasto[4]. Był to 1,5 hektarowy zwierzyniec[5], drugi tego typu obiekt na Górnym Śląsku (po ZOO w Bytomiu), ale najstarszy spośród nadal istniejących (bytomskie ZOO zostało zamknięte w 1957)[6]. Główną częścią ówczesnego zwierzyńca były ekspozycje ptaków, zarówno egzotycznych: (flamingi, pelikany, papugi) jak i dużych rodzimych: np. bocian biały, czapla siwa. Dla ptaków ciepłolubnych wybudowano ptaszarnię, reszta ptaków zajmowała miejscowe ogrodzone stawy i wolierę.

W latach 30. XX wieku miasto zaczęło pokrywać część kosztów utrzymania w zamian za udostępnienie kolekcji mieszkańcom - zwierzyniec (Tierpark Bolko) wzbogacił się o wiele gatunków zwierząt, zaś w 1938 roku powiększył swój obszar. Przed wojną, oprócz wspomnianych kolekcji ptaków, w zoo były także eksponowane niezbyt liczne gatunki innych zwierząt egzotycznych, w tym lwy, podarowane prawdopodobnie przez Hermanna Göringa[5], pumy, afrykańskie małpy i antylopy oraz krajowe ssaki, np. dziki czy jelenie. Na terenie zoo znajdowała się także wykwintna restauracja, prowadzona przez Alfreda Kunasta (Tierpark-Gaststätte). Pod koniec lat 30. odwiedzało go 50 tysięcy widzów rocznie[3].

Podczas działań wojennych został całkowicie lub częściowo zniszczony. W roku 1952 zawiązuje się Komitet Odbudowy Zwierzyńca zakończona ponownym otwarciem ogrodu zoologicznego w lipcu 1953 roku - obecnie drugiego pod względem wielkości na Górnym Śląsku (po chorzowskim zoo, otwartym w 1954). Powódź tysiąclecia w 1997 zniszczyła ZOO w bardzo dużym stopniu. Od 1998 roku rozpoczęto powolną odbudowę, która trwa do dzisiaj. Większość budynków na terenie zoo została wybudowana w ostatnich latach, co czyni opolskie zoo jednym z najnowocześniejszych w Polsce.

W grudniu 2012 roku wybuchł pożar w pawilonie z płazami - budynek w większości spłonął, uratowano jedynie niewielką część zwierząt, z których i tak część, po krótkim czasie, padła[7].

Hodowla[edytuj | edytuj kod]

Ogród odniósł wiele sukcesów hodowlanych, m.in. jako pierwszy w Polsce w latach 50. rozmnożył niedźwiedzie himalajskie i walabie Benetta, dziś regularnie rozmnaża liczne gatunki chronione kładąc największy nacisk na zwierzęta objęte programami ochrony gatunków ginących EEP i ESB jak np. żyrafa Rothschilda, oryks szablorogi, adaks, sitatunga, wikunia, hipopotam karłowaty, tapir anta, serwal, jaguar, wilk grzywiasty, kangur, poturu, lemur wari rudy, lemur katta, siamang, gibon białoręki, sajmiri i pazurkowce - tamaryna cesarska, tamaryna czerwonobrzucha, tamaryna czerwononoga, tamaryna białoczuba.

Wybieg uchatek kalifornijskich

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Ogród wpisano do Europejskiego Stowarzyszenia Ogrodów Zoologicznych, skupiającego także 10 innych największych ogrodów, spełniających normy i wymogi EAZA - w Poznaniu, Toruniu, Płocku, Warszawie, Łodzi, Gdańsku, Wrocławiu, Krakowie, Chorzowie i Zamościu.

Przy opolskim Zoo działa Towarzystwo Przyjaciół Opolskiego Zoo.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Ogród Zoologiczny Opole
  2. www.tvn24.pl - W opolskim zoo giną uchatki. Później zoo otrzymało trzy inne uchatki z zagranicznych ogrodów zoologicznych
  3. 3,0 3,1 3,2 Artur Janowski. Z wizytą w Tierpark Bolko. „Nowa Trybuna Opolska”, s. 18-19, 30.03.2013. 
  4. Kalendarz Opolski na rok 1969, str. 156 Nasze ZOO
  5. 5,0 5,1 Artur Janowski. Sto lat wyspy Bolko. „Nowa Trybuna Opolska”. Nr 22 (6023), s. 10-11, 26-27.01.2013. 
  6. Śląski Ogród Zoologiczny
  7. Tragiczny pożar w opolskim zoo. Nie było systemów przeciwpożarowych

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons