Ogradzanie pól

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Ogradzanie pól – zjawisko w historii polegające na odbieraniu biednej ludności dobrych ziem, dokonywane przez wielkich właścicieli ziemskich w Anglii i Irlandii. Zjawisko to pojawiło się w XIII wieku, największe jednak rozmiary osiągnęło z końcem XVIII i w XIX w. – w związku z tak zwaną pierwszą rewolucją przemysłową. Dzierżawcy byli wypędzani także z gruntów ornych, które zamieniano na pastwiska dla owiec (wełna) lub plantacje lnu (konkurencja dla amerykańskiej bawełny). Ogradzanie prowadziło do licznych sprzeciwów ludności chłopskiej. Najdrastyczniej przebiegał ten proces w Irlandii. Wypędzeni osiedlali się w koloniach brytyjskich, niekiedy byli wywożeni siłą. Proces ogradzania związany jest z przechodzeniem gospodarki angielskiej do systemu kapitalistycznego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • E.C.K. Gonner: Common Land and Inclosure. 1966.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]