Ogranicznik napięcia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Ogranicznik - układ elektroniczny nieliniowy, służący do ograniczania maksymalnych wartości przebiegów elektrycznych, stosowany m.in. w układach modulacji częstotliwości, w układach wybierania impulsów. Zbudowany w postaci dwóch szeregowo połączonych diod krzemowych D1 i D2, skierowanych w przeciwnych kierunkach przewodzenia prądu i polaryzowanych napięciem ustawianym potencjometrycznie. W przypadku, gdy chwilowa ujemna wartość sygnału modulującego przekracza próg przewodzenia diody D1 lub dodatnia wartość tego napięcia przekracza próg przewodzenia diody D2, ogranicznik przestaje przewodzić.