Ogrody Edenu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Ogrody Edenu – struktury automatów komórkowych, które nie mogą zostać osiągnięte z żadnej innej struktury. Zostały nazwane biblijnymi Ogrodami Edenu, ponieważ nie mają one żadnych poprzedników, z których można do nich trafić. Są poprawnym stanem automatu komórkowego jednak nie są następnikiem żadnego poprawnego stanu.

Konfiguracje te zostały opisane przez Johna Tukeya w latach 50. XX wieku, na długo zanim John Conway wymyślił grę w życie.

Przykłady struktur
Garden of Eden 1.png Garden of Eden 2.png Garden of eden 3.png
Pierwszy odkryty Ogród Edenu Do niedawna najmniejszy znany Ogród Edenu Najmniejszy obecnie taki wzór – o jedną komórkę mniej niż poprzednio (szare – usunięte, granatowe – dodane)

Ogólne konsekwencje[edytuj | edytuj kod]

Nazwijmy konfigurację w kroku czasowym t przez Ct oraz funkcję przejścia (przekształacającą Ct w Ct+1) przez f. Jeżeli wzór jest Ogrodem Edenu Gt, to znaczy, że nie istnieje taka konfiguracja Gt-1, że f(Gt-1)=Gt. W takim razie, w automacie komórkowym, który posiada taką strukturę, nie zachodzi suriekcja.

Historia[edytuj | edytuj kod]

4 marca 2006 Nicolay Beluchenko ogłosił na stronie [1], że odnalazł strukturę będącą Ogrodem Edenu, mniejszą od dotychczasowych, ale bazującą na poprzedniej.

W powieści Grega Egana pt. Permutation City idea Ogrodów Edenu w automatach komórkowych jest ważna dla metafizyki opisanej w tej książce.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]