Ojciec (ksiądz)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Ojciec (zakonnik))
Ojciec – w Polsce zwyczajowa forma tytularna stosowana wobec zakonników posiadających święcenia kapłańskie, natomiast w pozostałych krajach (zwłaszcza w anglosaskich) wobec wszystkich prezbiterów.
Początkowo tytuł ojca używany był jedynie wewnątrz zakonów dla odróżnienia wśród ich członków tych, którzy mają święcenia od tych, którzy święceń nie mają. Do XIX wieku w relacjach zewnętrznych prezbiterów będących członkami zakonów tytułowano jednak ksiądz. (→ Ksiądz Robak)
Obecnie ojcem tytułowani bywają również nie tylko członkowie zakonów, ale również innych instytutów życia konsekrowanego.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Bibliografia
- ABC chrześcijanina. Mały słownik, Sylwester Zalewski (red.), Warszawa 1999. ISBN 83-85762-95-7
