Okręty desantowe typu Raleigh

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Okręty desantowe typu Raleigh
USS "Raleigh" (LPD-1)
Opis typu
Kraj budowy  Stany Zjednoczone
Użytkownicy United States Navy
Stocznia New York Naval Shipyard
Wejście do służby 1962-1964
Wycofanie 1991-1992
Zbudowane okręty 3
Okręty w służbie 0
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 8789 t (standardowa)
14 339 t (pełna)
Długość 159,1 m
Szerokość 30,5 m
Zanurzenie 7,0 m
Napęd 2 turbiny parowe, 2 śruby
Prędkość 21 węzłów
Załoga 429 + 930 żołnierzy desantu
Uzbrojenie 6 armat Mk 33 kalibru 76 mm,
2 systemy przeciwrakietowe Phalanx CIWS
Wyposażenie lotnicze lądowisko dla śmigłowca
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Okręty desantowe typu Raleigh – typ trzech amerykańskich okrętów desantowych-doków (LPD, ang. Landing Platform Dock) zbudowanych dla United States Navy w latach 60. XX wieku. Były to pierwsze okręty tej klasy służące w amerykańskiej marynarce wojennej.

Jeden z okrętów (USS "La Salle") został w 1972 roku przekształcony w okręt dowodzenia, natomiast pozostałe dwie jednostki pozostawały w służbie do początku lat 90.

Okręty typu Raleigh mogły transportować do 930 żołnierzy Marines, a na ich wyposażeniu znajdowały się dwa poduszkowce LCAC. Dodatkowo na pokładzie okrętów znajdowało się lądowisko dla śmigłowca.

Okręty[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]