Okręty desantowe typu Whidbey Island

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Okręty desantowe typu Whidbey Island
USS "Whidbey Island" (LSD-41)
Opis typu
Kraj budowy  Stany Zjednoczone
Użytkownicy United States Navy
Stocznia Lockheed Shipbuilding,
Avondale Shipyard
Wejście do służby 1985-1992
Zbudowane okręty 8
Okręty w służbie 8
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 11 655 t (standardowa)
16 195 t (pełna)
Długość 185,6 m
Szerokość 25,6 m
Zanurzenie 6,4 m
Napęd 4 silniki wysokoprężne, 2 śruby
Prędkość ponad 20 węzłów
Załoga 413 + 504 żołnierzy desantu
Uzbrojenie 2 armaty Mk 38 kalibru 25 mm,
2 systemy przeciwrakietowe Phalanx CIWS,
2 wyrzutnie pocisków rakietowych RIM-116 RAM,
6 karabinów maszynowych kalibru 12,7 mm
Wyposażenie lotnicze lądowisko dla śmigłowca
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Okręty desantowe typu Whidbey Island – typ ośmiu amerykańskich okrętów desantowych-doków (LSD, ang. Landing Ship Dock) zbudowanych dla United States Navy w latach 80. XX wieku. Okręty pełnią służbę równolegle z należącymi do tej samej klasy jednostkami typu Harpers Ferry.

Okręty typu Whidbey Island mogą transportować do 504 Marines, a na ich wyposażeniu znajdują się cztery poduszkowce LCAC. Dodatkowo na pokładzie okrętów znajduje się lądowisko dla śmigłowca.

Okręty[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]