Okręty podwodne typu J3

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Okręty podwodne typu J3
I-8Brest.jpg
Kraj budowy Japonia
Stocznia Kure, Kawasaki
Zbudowane I-7, I-8
Wodowanie:
• pierwsza jednostka
• ostatnia jednostka

3 lipca 1935
20 lipca 1936
Użytkownicy  Nippon Kaigun
Stracone dwie
Wyrzutnie torpedowe:
• dziobowe

6 x 533 mm
Uzbrojenie 20 torped,
działo 140 mm,
karabin 13,2 mm zamienione na podwójne działko 25 mm
Wyposażenie 1 samolot
4 żywe torpedy Kaiten
(I-8 od 1944 r. zamiast samolotu)
Zanurzenie testowe 100 metrów
Wyporność:
• na powierzchni 2525 ton
• w zanurzeniu 3538 ton
Zasięg 14.000 mil morskich przy 16 węzłach na powierzchni
60 mil morskich przy 3 węzłach w zanurzeniu
Załoga 100 oficerów i marynarzy

Okręty podwodne typu J3 – typ japońskich okrętów podwodnych z czasów II wojny światowej, zwodowanych w latach 1935-1936 w dwóch egzemplarzach - jednostek I-7 w stoczni Kure oraz I-8 w stoczni Kawasaki. Ten typ okrętów był powiększoną wersją jednostek typu J2, zostały też uznane za okręty flagowe swoich eskadr. W 1943 roku karabiny 13,2 mm zostały zastąpione podwójnym działkiem przeciwlotniczym kalibru 25 mm, zaś w połowie 1943 roku I-8 w miejsce działa 140 mm I-8 otrzymał podwójne działo o tym samym kalibrze. Pod koniec 1944 roku I-8 został poddany przebudowie uzdatniającej do przenoszenia żywych torped kaiten, co wymagało jednak usunięcia działa, hangaru oraz katapulty samolotu, w celu zastąpienia ich stelażem dla czterech torped. 31 sierpnia 1945 roku, I-8 jako jedyny japoński okręt zakończył z powodzeniem podróż do Europy, zawijając do niemieckiej bazy w Breście. 5 lipca 1943 roku niedaleko Kiska amerykański niszczyciel USS "Monaghan" (DD-354) zatopił I-7, natomiast 3 marca 1945 roku w pobliżu Okinawy niszczyciele USS "Morrison" (DD-560) i "Stockton" (DD-646) zatopiły I-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). ABC-CLIO, marzec 2007, s. 251. ISBN 1851095632.