Okres inkubacji
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Okres inkubacji, okres wylęgania, latencja – czas od momentu zakażenia do wystąpienia objawów chorobowych[1].
Okres inkubacji zależy od właściwości patogenu, drogi wtargnięcia do organizmu oraz odporności makroorganizmu. Zwykle waha się od kilku godzin (jak na przykład w płucnej postaci wąglika, salmonellozach, cholerze) do kilku miesięcy, a skrajnie nawet lat (jak we wściekliźnie i AIDS).
W okresie inkubacji następuje zwiększenie się ilości czynników zakaźnych, pojawienie się odpowiedzi immunologicznej i ewentualnie objawów prodromalnych (zwiastunów).
W okresie utajenia możliwe jest jeszcze przeprowadzenie skutecznej akcji zwiększenia odporności na drodze szczepienia, jak w przypadku wścieklizny, czy ospy prawdziwej.
Przypisy
- ↑ okres wylęgania. aneksy.pwn.pl. [dostęp 2012-10-30].