Ol49
| Ol49 | |
 Ol49-23 pod parą w Poznaniu |
|
| Producent |  Fablok |
| Lata budowy | 1951-1954 |
| Układ osi | 1'C1' |
| Masa służbowa | 144 900 kg |
| Masa pustego parowozu | 125 400 kg |
| Długość parowozu | 12 840 mm |
| Długość z tendrem | 20 675 mm |
| Wysokość | 4 548 mm |
| Rozstaw osi skrajnych | 10 250 mm |
| Moc znamionowa | 1290 KM (949 kW) |
| Maksymalna siła pociągowa |
12 500 kg |
| Prędkość maksymalna | 100 km/h |
| Typ tendra | 25D49 |
| Ciśnienie w kotle | 16 at |
| Powierzchnia ogrzewalna kotła | 162,9 m² |
| Powierzchnia przegrzewacza | 72,9 m² |
| Powierzchnia rusztu | 3,7 m² |
| Średnica cylindra | 500 mm |
| Skok tłoka | 630 mm |
| Średnica kół napędnych | 1750 mm |
| Średnica kół tocznych | 850 mm |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Portal  Kolej |
|
Ol49 – Parowozy budowane w latach 1951-1954 w Fabryce Lokomotyw im. F. Dzierżyńskiego w Chrzanowie. Wyprodukowano łącznie 112 sztuk dla PKP i 4 sztuki na eksport do Korei.
Parowozy tej serii przeznaczone były do obsługi pociągów osobowych i lekkich pociągów pospiesznych. Miały zastąpić przedwojenne parowozy Ok1 i Ok22 w pracy pociągowej. Jest to najmłodszy wyprodukowany w Polsce parowóz pasażerski – pierwszy wyjechał z fabryki w grudniu 1951.
Są wyposażone w duży zapas wody (25 tys. litrów) i węgla (12 ton). Prędkość maksymalna "oelki", to 100 km/h. Jest stosunkowo popularny – do dziś jest wykorzystywany w ruchu lokalnym na linii do Poznania. Jako ciekawostkę można dodać, że kilka sztuk z Parowozowni Olsztyn i Toruń przerobiono z opalania węglem na opalanie mazutem.
Zachowało się do dziś 38 sztuk parowozów Ol49, jednak większość to tylko "zimne" eksponaty lub pomniki techniki. Jeszcze w latach 90. stacjonowały m.in. w Żaganiu, Przeworsku, Sierpcu i Jarocinie.
Od dawna słynie z nich Parowozownia Wolsztyn – jedyna w Europie prowadząca parowozami ruch planowy. Utrzymuje się tutaj czynne parowozy Ol49-59 i Ol49-69 ex. Ol49-99. Wolsztyńskie "oelki" prowadzą na co dzień pociągi do Poznania
W Chabówce sprawny do niedawna był Ol49-100. Niestety oczekuje na naprawę główną.
Spis treści |
Cechy trakcyjne [edytuj]
Masa napędna Ol49 była zdecydowanie większa niż TKt48, "oelki" nie dysponowały więc tak dobrym przyśpieszaniem jak "tekatka". Natomiast przy prędkości ustalonej, po rozpędzeniu, mogły prowadzić składy o masie do 300 ton ze swoją maksymalną prędkością konstrukcyjną. Bieg ich był spokojny, na dobrym torze do prędkości maksymalnej 100 km/h. Wydajność kotła była dobrze dobrana dla mocy maszyny parowej, nie obserwowało się zjawiska wyczerpania kotła. Niektóre "oelki" miały suwaki Trofimowa z rozsuwnymi tarczami, co wymagało innego sterowania podczas jazdy niż przy rozrządzie klasycznym (suwakach klasycznych). Prowadzenie ciężkich składów lub trudny profil linii wymagały zwiększenia napełniania cylindrów, z czym wiązało się zwiększone zapotrzebowanie na parę, co zwiększało wysiłek fizyczny załogi parowozu, z uwagi na ręczne zarzucanie węgla na ruszt. Podczas jazdy tendrem naprzód prędkość konstrukcyjna była ograniczona do 50 km/h.
Właściwości trakcyjne [edytuj]
Maksymalna siła wynosi 12 500 kG. Opalany lepszym gatunkiem węgla Ol49 mógł ciągnąć na torze poziomym składy osobowe (wag. 4-osiowe) o masie 400 ton z prędkością 100 km/h, lub 905 ton - 80 km/h. Na wzniesieniach 14o/oo skład 155-tonowy osiągał 70 km/h.
Dane techniczne [edytuj]
- tender: 25D49
- waga parowozu:
- próżnego: 75,1 Mg
- w stanie roboczym: 83,25 Mg
- w stanie próżnym z tendrem: 125,4 Mg
- w stanie roboczym z tendrem: 145,25 Mg
- napędna: 51,3 Mg
- nacisk osi w stanie roboczym:
- odstęp między osiami skrajnymi: 10 250 mm
- ruszt:
- długość: 2420 mm
- szerokość: 1582 mm
- palenisko:
- długość: 2420 mm
- szerokość: 1532 mm
- wysokość: 1565,4 mm
- powierzchnia: 16,7 m²
- płomieniówki:
- liczba: 102 szt.
- średnica wewnętrzna: 46 mm
- średnica zewnętrzna: 51 mm
- długość między ścianami sitowymi: 4 815 mm
- powierzchnia ogrzewalna: 70,9 m²
- płomienice:
- liczba: 38
- średnica wewnętrzna: 125 mm
- średnica zewnętrzna: 133 mm
- długość między ścianami sitowymi: 4 815 mm
- całkowita powierzchnia ogrzewalna bez przegrzewacza 159,4 m²
- przegrzewacz przegrzewacz Schmidta
- rozrząd Heusingera
Galeria [edytuj]
-
Ol49-11
-
Ol49-44 w Chabówce
-
Ol49 w Korszach
-
Ol49 w Toruniu
-
Parowóz Ol49-44 w Chabówce
-
Ol49-23 widziana od strony tendra
-
Wnętrze Ol49-23
-
Ol49-7 w Środzie Wlkp.
-
Ol49-1 w Jarocinie
.jpg)
Bibliografia [edytuj]
- J.Fijałkowski i W. Kowalewski, 1959, Charakterystyki Normalnotorowych Pojazdów Trakcyjnych, Wydawnictwa Komunikacyjne
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||
