Olaf Lubaszenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Olaf Lubaszenko
Olaf Lubaszenko
Imię i nazwisko Olaf Sergiusz Linde-Lubaszenko
Data
i miejsce urodzenia
6 grudnia 1968
Wrocław
Zawód aktor, reżyser, producent filmowy
Współmałżonek Katarzyna Groniec (rozwód)
Lata aktywności od 1982
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Olaf Lubaszenko w Wikicytatach

Olaf Lubaszenko, właśc. Olaf Sergiusz Linde-Lubaszenko (ur. 6 grudnia 1968 we Wrocławiu) – polski aktor filmowy i teatralny, reżyser i producent, także wokalista i konferansjer. Związany z Teatrem Buffo. Dyrektor artystyczny Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Jest synem aktora Edwarda Linde-Lubaszenki i Asji Łamtiuginy aktorki, plastyczki i poetki. Absolwent IX LO im. Klementyny Hoffmanowej w Warszawie. Studiował na Uniwersytecie Warszawskim (w latach 1986–1987, socjologię), a później w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej. Studiów tych nie ukończył. Aktor ukończył studia w Wyższej Szkole Komunikowania i Mediów Społecznych w Warszawie.

Zadebiutował w wieku 14 lat w serialu Życiu Kamila Kuranta (1982), grając Kamila Kuranta w dzieciństwie. Kolejna rola chłopiec Rysiek w filmie Sonata marymoncka. Jak stwierdził Władysław Cybulski, stworzył tu Lubaszenko postacie chłopców o pięknym, męskim, niskim głosie[2]. Role w spektaklach i filmach dawały mu popularność, były to początkujący piłkarz Olek Grom jr w Piłkarskim pokerze w reżyserii Janusza Zaorskiego czy chłopak Tomek pracujący na poczcie i zakochany w dojrzałej kobiecie w Krótkim filmie o miłości Krzysztofa Kieślowskiego. Kreacja w tym ostatnim filmie przyniosła Lubaszence nagrodę na genewskim festiwalu "Gwiazdy Jutra". Ponadto był asystentem reżysera w produkcji realizowanej przez Krzysztofa Kieślowskiego Dekalog, którego częścią jest Krótki film o miłości.

W 1991 roku Olaf Lubaszenko zdał eksternistyczny egzamin aktorski. Wziął udział w popularnym musicalu Metro reżyserowanym przez Janusza Józefowicza[2]. Aktor zagrał w Krollu w reżyserii Władysława Pasikowskiego. Został asystentem reżysera przy realizacji filmu Andrzeja Wajdy Pierścionek z orłem w koronie. W 1994 roku wystąpił spektaklu Emigranci u boku Cezarego Pazury. Aktor zadebiutował jako reżyser filmem Sztos (1997), łączącym w sobie elementy kina akcji i filmu obyczajowego, okraszonego też specyficznym humorem. W 1998 roku podczas III Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach odcisnął swoją dłoń na Promenadzie Gwiazd, a w 2001 roku został członkiem Europejskiej Akademii Filmowej. W 1999 roku zrealizował komedię sensacyjną Chłopaki nie płaczą z Maciejem Stuhrem w roli głównej.

Występował w produkcjach sensacyjnych takich jak Słodko-gorzki, Operacja Samum i Moja Angelika. Zagrał u boku Ewy Gawryluk w filmie Operacja Koza. Stworzył kreację z Magdaleną Cielecką w komedii romantycznej Zakochani.

Pojawiał się w serialach telewizyjnych Ekstradycja 2 oraz Przeprowadzki. Zagrał rolę policjanta Stanisława Olbrychta w serialu Sfora w reżyserii Wojciecha Wójcika. W latach 2007–2011 zagrał Romana Pyrkę w serialu Barwy szczęścia emitowanym przez TVP2.

W sierpniu 2010 roku prowadził program Polska liga cudzoziemska na antenie Polsat Play, który prezentuje kulisy życia polskich piłkarzy grających w zagranicznych ligach[3].

Wystąpił w teledyskach Starczy słów Kasi Kowalskiej, Na krzywy ryj Elektrycznych gitar i Tango z pistoletem Katarzyny Groniec. Jest kapitanem Reprezentacji Artystów Polskich w piłce nożnej. Nagrał piosenkę Dream a Little Dream of Me na płycie Gra o miłość (piosenki wykonywane przez członków piłkarskiej Reprezentacji Artystów Polskich).

Ma przyrodnią siostrę Beatę Linde-Lubaszenko. Wziął rozwód z aktorką i piosenkarką Katarzyną Groniec, z którą ma córkę Mariannę. Jest związany z Hanną Wawrowską.

Od kilku lat zmaga się ze sporą nadwagą[4][5] oraz depresją[5][6].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Reżyseria[edytuj | edytuj kod]

Aktor[edytuj | edytuj kod]

Udział gościnny[edytuj | edytuj kod]

Polski dubbing[edytuj | edytuj kod]

Spektakle[edytuj | edytuj kod]

Role[edytuj | edytuj kod]

Inscenizacje[edytuj | edytuj kod]

Udział w programach telewizyjnych[edytuj | edytuj kod]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 1986 – Nagroda na Ogólnopolskim Festiwalu Filmów dla Dzieci i Młodzieży w Poznaniu za rolę w Bidulu (reż. Wiktor Skrzynecki, widowisko tv)
  • 1988 – Nagroda aktorska uzyskana w wyniku plebiscytu publiczności na KSF "Młodzi i Film" w Koszalinie za rolę w filmie Bez grzechu
  • 1989 – "Złota Kaczka" za rok 1988, kategoria: najlepszy polski aktor
  • 1989 – Nagroda Aktorska na Festiwalu "Gwiazdy Jutra" w Genewie za rolę w filmie Krótki film o miłości
  • 1993 – Nagroda na MFF w Cancún za rolę męską w fimie Pamiętnik znaleziony w garbie
  • 1998 – Nagroda Aktorska na MFF w Karlovych Varach za rolę w Zabić Sekala
  • 1999 – Czeski Lew w kategorii: pierwszoplanowa rola męska w Zabić Sekala
  • 1999 – Orzeł w kategorii: najlepsza rola męska w Zabić Sekala
  • 2002 – Złoty Granat na Festiwalu Filmów Komediowych w Lubomierzu za Poranek kojota
  • 2003 – Srebrny Granat na Festiwalu Filmów Komediowych w Lubomierzu za E=mc²
  • 2003 – I miejsce w plebiscycie publiczności za kreację aktorską w spektaklu Niektóre gatunki orłów na XLII Rzeszowskich Spotkaniach Teatralnych
  • 2004 – nagroda The Walt Disney Company Polska dla najlepszych twórców polskiej wersji językowej w filmach animowanych - za rolę Idola w filmie Gdzie jest Nemo (Warszawa)

Przypisy

  1. Festiwal Gwiazd (pol.). festiwalgwiazd.com. [dostęp 2012-07-16].
  2. 2,0 2,1 Filler Witold, Piotrowski Lech, Poczet aktorów polskich. Od Solskiego do Lindy, Warszawa 1998, tu hasło: Olaf Lubaszenko, s. 184
  3. Olaf Lubaszenko prowadzącym w Polsat Play. wirtualnemedia.pl, 12 sierpnia 2010. [dostęp 12 sierpnia 2010].
  4. Nareszcie lepiej z Olafem Lubaszenką!. Wirtualna Polska. [dostęp 2014-06-29].
  5. 5,0 5,1 Krzysztof Majak: Olaf Lubaszenko: Otyłość nie jest wolnym wyborem człowieka. naTemat pyta ekspertów. (pol.). naTemat.pl. [dostęp 2014-07-17].
  6. Olaf Lubaszenko będzie miał operację? (pol.). Fakt.pl, 25.06.2014 10:28.
  7. Warszawa. Lubaszenko poprowadzi teleturniej w TVP - e-teatr.pl

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]