Olaf Ludwig

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Olaf Ludwig
Olaf.jpg
Olaf Ludwig (2002)
Data i miejsce urodzenia 13 kwietnia 1960
Niemiecka Republika Demokratyczna Gera, NRD
Dyscypliny kolarstwo torowe
Dorobek medalowy
Reprezentacja  NRD
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Seul 1988 kolarstwo
(Start wspólny)
Srebro
Moskwa 1980 kolarstwo
(Druż. na czas)
Mistrzostwa świata w kolarstwie szosowym
Złoto
Brno 1981 Druż. na czas
Brąz
Oslo 1993 Start wspólny
Mistrzostwa świata w kolarstwie torowym
Srebro
Colorado Springs 1986 Druż. na czas
Puchar Świata
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa kula
1992
Olaf Ludwig
Narodowość  Niemcy
Drużyna koniec kariery
Drużyny
1990-1992
1993-1996
Panasonic - Sportlife
Telekom

Olaf Ludwig (ur. 13 kwietnia 1960 w Gerze) - niemiecki kolarz szosowy i torowy, dwukrotny medalista olimpijski, dwukrotny medalista szosowych i srebrny medalista torowych mistrzostw świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Przed zjednoczeniem Niemiec reprezentował barwy NRD. W latach 1977 i 1978 zdobywał złote medale szosowych mistrzostw świata juniorów w drużynowej jeździe na czas. W 1980 roku zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej Wyścigu Pokoju, a wspólnie z Falkiem Bodenem, Berndem Droganem i Hansem-Joachimem Hartnickiem był drugi w drużynowej jeździe na czas na igrzyskach olimpijskich w Moskwie. Na mistrzostwach świata w Pradze w 1981 roku razem z Droganem i Mario Kummerem zdobył złoty medal w tej samej konkurencji. W latach 1982 i 1986 zwyciężał w Wyścigu Pokoju, w latach 1983 i 1985 w DDR Rundfahrt, w 1987 roku w Rund um Berlin, w 1990 roku w Tour of Norway, a w 1992 roku wygrał Amstel Gold Race. W międzyczasie wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Seulu i zdobył tam złoty medal w indywidualnym wyścigu ze startu wspólnego, wyprzedzając dwóch reprezentantów RFN: Bernda Gröne i Christiana Henna. Ostatni medal zdobył podczas szosowych mistrzostw świata w Oslo w 1993 roku, gdzie zdobył brązowy medal w wyścigu zawodowców ze startu wspólnego, ulegając jedynie Lance'owi Armstrongowi z USA i Hiszpanowi Miguelowi Indurainowi. Startował także na torze, zdobywając między innymi srebrny medal w wyścigu punktowym amatorów na mistrzostwach świata w Colorado Springs. Startując sześciokrotnie w Tour de France wygrał 3 etapy (1990, 1992, 1993) i zwyciężył w klasyfikacji sprinterów (zielona koszulka 1990), a w sezonie 1992 zdobył ponadto Puchar Świata w kolarstwie szosowym UCI. Wielokrotnie zdobywał medale mistrzostw kraju, zarówno w kolarstwie torowym jak i szosowym, w tym łącznie sześć złotych. Karierę zawodniczą zakończył w 1996 r.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]