Olaf Ludwig

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Olaf Ludwig
Olaf.jpg
Olaf Ludwig (2002)
Data i miejsce
urodzenia		 13 kwietnia 1960
Niemiecka Republika Demokratyczna Gera, NRD
Dyscypliny kolarstwo torowe
Dorobek medalowy
Olaf Ludwig
Narodowość  Niemcy
Drużyna koniec kariery
Drużyny
1990-1992
1993-1996		 Panasonic - Sportlife
Telekom

Olaf Ludwig (ur. 13 kwietnia 1960 w Gerze) - niemiecki kolarz szosowy i torowy, dwukrotny medalista olimpijski, dwukrotny medalista szosowych i srebrny medalista torowych mistrzostw świata.

[edytuj] Kariera

Przed zjednoczeniem Niemiec reprezentował barwy NRD. W latach 1977 i 1978 zdobywał złote medale szosowych mistrzostw świata juniorów w drużynowej jeździe na czas. W 1980 roku zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej Wyścigu Pokoju, a wspólnie z Falkiem Bodenem, Berndem Droganem i Hansem-Joachimem Hartnickiem był drugi w drużynowej jeździe na czas na igrzyskach olimpijskich w Moskwie. Na mistrzostwach świata w Pradze w 1981 roku razem z Droganem, Olafem Ludwigiem i Mario Kummerem zdobył złoty medal w tej samej konkurencji. W latach 1982 i 1986 zwyciężał w Wyścigu Pokoju, w latach 1983 i 1985 w DDR Rundfahrt, w 1987 roku w Rund um Berlin, w 1990 roku w Tour of Norway, a w 1992 roku wygrał Amstel Gold Race. W międzyczasie wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Seulu i zdobył tam złoty medal w indywidualnym wyścigu ze startu wspólnego, wyprzedzając dwóch reprezentantów RFN: Bernda Gröne i Christiana Henna. Ostatni medal zdobył podczas szosowych mistrzostw świata w Oslo w 1993 roku, gdzie zdobył brązowy medal w wyścigu zawodowców ze startu wspólnego, ulegając jedynie Lance'owi Armstrongowi z USA i Hiszpanowi Miguelowi Indurainowi. Startował także na torze, zdobywając między innymi srebrny medal w wyścigu punktowym amatorów na mistrzostwach świata w Colorado Springs. Startując sześciokrotnie w Tour de France wygrał 3 etapy (1990, 1992, 1993) i zwyciężył w klasyfikacji sprinterów (zielona koszulka 1990), a w 1992 roku zdobył ponadto Puchar Świata w kolarstwie szosowym UCI. Wielokrotnie zdobywał medale mistrzostw kraju, zarówno w kolarstwie torowym jak i szosowym, w tym łącznie sześć złotych. Karierę zawodniczą zakończył w 1996 r.

[edytuj] Linki zewnętrzne

p • d • e
Mistrzowie olimpijscy w kolarstwie szosowym ze startu wspólnego
Flaga olimpijska
p • d • e
Mistrzowie świata w kolarstwie szosowym (drużynowa jazda na czas)

1962: (Maino, Tagliani, Zandegù, Grassi) • 1963: (Bechet, Motte, Bidault, Chappe) • 1964: (Andreoli, Dalla Bona, Guerra, Manza) • 1965: (Guerra, Dalla Bona, Denti, Soldi) • 1966: (Blaudzun, Hansen, Wisborg, Højlund) • 1967: (G. Pettersson, S. Pettersson, E. Pettersson, T. Pettersson) • 1968: (G. Pettersson, S. Pettersson, E. Pettersson, T. Pettersson) • 1969: (G. Pettersson, S. Pettersson, E. Pettersson, T. Pettersson) • 1970: (Jardy, Sokołow, Lichaczow, Szuchow) • 1971: (Hermans, Van Cauter, Verreydt, Vanderlinden) • 1973: (Mytnik, Lis, Szozda, Szurkowski) • 1974: (Filipsson, Fagerlund, Johansson, Nilsson) • 1975: (Mytnik, Nowicki, Szozda, Szurkowski) • 1977: (Czapłygin, Pikkuus, Kaminski, Czukanow) • 1978: (Oosterbosch, van Houwelingen, Bierings, van Est) • 1979: (Drogan, Hartnick, Boden, Petermann) • 1981: (Drogan, Boden, Kummer, Ludwig) • 1982: (van Bindsbergen, Ducrot, Solleveld, Schipper) • 1983: (Kaszyrin, Czujda, Nowołokin, Zinowjew) • 1985: (Zinowjew, Sumnikow, Klimow, Żdanow) • 1986: (Harmeling, Talen, Cordes, De Vries) • 1987: (Fortunato, Poli, Scirea, Vanzella) • 1988: (Bandini, Bonanomi, Canins, Galli) • 1989: (Kummer, Landsmann, Schur, Boden) • 1990: (Gałkin, Zotow, Patenko, Markowicz) • 1991: (Anastasia, Colombo, Contri, Peron) • 1993: (Brasi, Contri, Fina, Salvato) • 1994: (Salvato, Contri, Colombo, Andriotto)

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Olaf_Ludwig&oldid=36156084”