Olbrzymkowce
| Olbrzymkowce | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Podkrólestwo | naczyniowe |
| Klad | monilofity |
| Klasa | paprocie |
| Rząd | olbrzymkowce |
| Nazwa systematyczna | |
| Cyatheales A.B. Frank | |
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Olbrzymkowce (Cyatheales) – rząd paproci rozprzestrzenionych głównie w strefie międzyzwrotnikowej oraz wilgotnych lasach strefy umiarkowanej porastających m.in. Nową Zelandię, Tasmanię i południową Australię. Większość przedstawicieli należy do rodzin olbrzymkowatych (Cyatheaceae) i diksoniowatych (Dicksoniaceae).
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
Niektóre gatunki płożą się, ale większość wykształca zdrewniałą, wznoszącą się łodygę zakończoną parasolem liści. Ten wygląd sprawił, że olbrzymkowce nazywane są paprociami drzewiastymi. Określenie to stosowane bywa również wobec paproci z innych rzędów wykształcających podobną, choć z reguły niższą łodygę.
Olbrzymkowce przypominają palmy oraz sagowce, z którymi jednak nie są blisko spokrewnione. "Pień" przypominający kłodzinę jest w istocie przekształconym kłączem otoczonym korzeniami przybyszowymi. Jego wysokość wynosi od kilkudziesięciu centymetrów do ok. 20 metrów. Liście mają po kilka metrów długości. Uszkodzenie wierzchołka powoduje śmierć rośliny, z kolei złamane kłącze potrafi się na nowo zakorzenić.
Systematyka [edytuj]
- Pozycja systematyczna wg Smitha i in. (2006)[1]
Grupa siostrzana dla paprotkowców w obrębie paproci. W różnych systemach do grupy tej stosowano w całości lub części następujące nazwy teraz mające status synonimów: Dicksoniales, Hymenophyllopsidales, Loxomatales, Metaxyales, Plagiogyriales.
| paprocie |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- Podział rzędu wg Smitha i in. (2006)[1]
W obrębie rzędu wyróżnia się osiem rodzin skupionych w trzy grupy (klady) tworzące politomię:
| olbrzymkowce |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
Zastosowanie [edytuj]
W uprawie – w palmiarniach lub jako okazała, powoli rosnąca roślina doniczkowa – uprawiana jest diksonia antarktyczna[2].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Smith, A. R., K. M. Pryer, E. Schuettpelz, P. Korall, H. Schneider & P. G. Wolf. A classification for extant ferns. „Taxon”. 55 (3), s. 705–731, 2006 (ang.).
- ↑ Diksonia (Dicksonia antarctica) – piękna i egzotyczna paproć drzewiasta (pol.). PoradnikOgrodniczy.pl. [dostęp 2010-02-11].
