Olchon
| Olchon | |
 Skała Szamanka |
|
| Kontynent | Azja |
| Państwo |  Rosja |
| Obwód |  Obwód irkucki |
| Akwen | Bajkał |
| Powierzchnia | 742 km² |
|
Położenie na mapie obwodu irkuckiego
  Olchon
|
|
|
Położenie na mapie Rosji
 Olchon
|
|
 53°09′24″N 107°23′01″E / 53.156666666667, 107.38361111111Na mapach: 53°09′24″N 107°23′01″E / 53.156666666667, 107.38361111111 |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Olchon (ros. Ольхон) – największa wyspa Bajkału, jedna z większych wysp jeziornych; zamieszkała przez około 1500 mieszkańców, na ogół Buriatów, oryginalnych mieszkańców wyspy[1].
Powierzchnia wyspy wynosi 742 km², maksymalna długość 71 km, szerokość 12 km. Od lądu oddzielona płytką i dość szeroką cieśniną, zwaną Małym Morzem, która jest najcieplejszym akwenem Bajkału. W pobliżu NE krańca wyspy znajduje się najgłębsze miejsce Bajkału (1637 m). Powierzchnia wyspy górzysta, najwyższy szczyt ma wysokość 1274 m n.p.m. Brzegi północno-wschodnie bardzo urwiste, wysokości kilkuset metrów. Wyspę budują skały górnego archaiku, w tym marmury, granitognejsy i migmatyty.
Południową część wyspy i prawie całe zachodnie przybrzeże zajmują stepy, resztę wyspy porastają lasy typu tajgi (głównie sosna i modrzew). Średnia wieloletnia temperatura lipca wynosi 15 st., a stycznia -20 st. Najcieplejszym miesiącem jest sierpień. Olchon ma najmniejszą ilość opadów w rejonie Bajkału (poniżej 200 mm rocznie).
Na wyspie są trzy zamieszkane wsie, z których największa Chużyr (Хужир) jest centrum rejonu. Ludność, rosyjska i buriacka, utrzymuje się głównie z rybactwa. Istniejące w czasach ZSRR fabryki rybne upadły po 1991. Połączenie z Irkuckiem i Siewierobajkalskiem mniej więcej raz w tygodniu dzięki statkowi. Oprócz tego przez cieśninę Olchońskie Wrota codziennie kursują promy samochodowe, łącząc wyspę z asfaltową drogą na stałym lądzie. Jest tam również połączenie autobusowe z Chużyrem.
W 1951 roku wyspa Olchon stała się głównym miejscem zesłania dla Świadków Jehowy z Ukraińskiej SRR wywiezionych w ramach Operacji Północ.
Ze względu na ciepłe wody Małego Morza, dobre połączenia z Irkuckiem oraz piękno i zróżnicowanie krajobrazu Olchon jest latem licznie odwiedzany przez turystów.
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Gałazij G.I. (red.), 1993. Bajkał. Atłas. Rossijskaja Akademija Nauk, Moskwa (ros.)
