Oleg Ogorodov

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Oleg Ogorodov
Państwo  Uzbekistan
Miejsce zamieszkania Taszkent
Data i miejsce urodzenia 16 lipca 1972
Taszkent
Wzrost 193 cm
Masa ciała 87 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1995
Zakończenie kariery 2005
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 101 (13 maja 1996)
Australian Open 1R (1996)
Roland Garros 2R (2002)
Wimbledon 1R (1996)
US Open 1R (1997)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 1
Najwyżej w rankingu 102 (7 lipca 1997)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Uzbekistan
Igrzyska azjatyckie
Brąz
Pusan 2002 gra pojedyncza
Brąz
Pusan 2002 gra mieszana
Brąz
Bangkok 1998 gra drużynowa
Brąz
Pusan 2002 gra drużynowa

Oleg Ogorodov (ur. 16 lipca 1972 w Taszkencie) – uzbecki tenisista.

Karierę tenisową Ogorodov rozpoczął w 1995 roku, a zakończył w 2005 roku. W grze pojedynczej wygrał cztery tytuły rangi ATP Challenger Tour.

W grze podwójnej wielokrotnie zwyciężał imprezach ATP Challenger Tour. We wrześniu 1999 roku wygrał zawody deblowe kategorii ATP World Tour w Taszkencie, w parze z Marcem Rossetem. Dodatkowo osiągnął w kwietniu 1997 roku finał w Ćennaju, wspólnie z Eyalem Ranem.

Startując w igrzyskach azjatyckich wywalczył cztery brązowe medale, jeden w 1998 roku w Bangkoku i trzy w Pusanie.

W latach 1994–2003 Ogorodov reprezentował Uzbekistan w Pucharze Davisa. Rozegrał łącznie przez ten okres 77 meczów, z których w 53 zwyciężył.

W rankingu singlowym Ogorodov najwyżej był na 101. miejscu (13 maja 1996), a w klasyfikacji deblowej na 102. pozycji (7 lipca 1997).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Nazwa
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
ATP Tour World Championships
ATP Masters Series
ATP Championship Series
ATP World Series

Gra podwójna (1–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 13 kwietnia 1997 Ćennaj Twarda Izrael Eyal Ran Indie Mahesh Bhupathi
Indie Leander Paes
6:7, 5:7
Zwycięzca 1. 19 września 1999 Taszkent Twarda Szwajcaria Marc Rosset Stany Zjednoczone Mark Keil
Szwajcaria Lorenzo Manta
6:7(4), 6:7(1)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]