Oleica fioletowa
| Oleica fioletowa | |
| Meloe violaceus[1] | |
| Marsham, 1802 | |
 Samiec oleicy fioletowej |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | stawonogi |
| Gromada | owady |
| Podgromada | uskrzydlone |
| Rząd | chrząszcze |
| Podrząd | chrząszcze wielożerne |
| Rodzina | oleicowate |
| Rodzaj | Meloe |
| Gatunek | oleica fioletowa |
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Oleica fioletowa (Meloe violaceus) – owad z rzędu chrząszczy (Coleoptera), z rodziny oleicowatych (Meloidae). Występuje w Europie, Północnej Afryce i umiarkowanej strefie Azji. Gatunek rzadki[2].
Jest dużym owadem, osiąga długość 10-32 mm[3]. Podobnie jak u innych oleicowatych samice oleicy fioletowej posiadają nieproporcjonalnie duży odwłok. Skrzydła są zredukowane, ciało o barwie niebiesko-fioletowej dość miękkie. Oleica jest powolna w ruchach, a jej ochroną jest trująca, oleista ciecz wylewana w momencie zagrożenia.
Jedna samica składa do 10 000 jaj. Składanie tak dużej ilości jaj jest wymuszone skomplikowanym cyklem rozwojowym tego owada. Ze złożonych w ziemi jaj wykluwają się larwy, które wspinają się na kwitnące rośliny zielne. Tam żywią się pyłkiem i czekają na żywicieli – głównie dzikie pszczoły. Przyczepiają się do odnóży pszczół i w ten sposób trafiają do ich gniazda. W gnieździe larwy zjadają pszczele jaja i zajmują ich miejsce jedząc dalej nektar i pyłek przynoszony przez pszczoły[2]. Po kilku wylinkach larwy przekształcają się w nibypoczwarki, a następnie poczwarki i ostatecznie w postać dorosłą (hipermetamorfoza). Tak skomplikowany cykl rozwojowy powoduje, że tylko z nielicznych jaj powstają osobniki dorosłe, które z kolei odżywiają się zielonymi częściami roślin[3]. Imagines występują od kwietnia do czerwca, preferują obszary trawiaste, skraje suchszych lasów i zarośli[2].
.jpg)
|
|
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Meloe violaceus (ang.). [w:] Fauna Europaea. [dostęp 2012-01-23].
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Heiko Bellmann: Atlas owadów. Warszawa: Wydawnictwo RM, 2010, s. 110-111. ISBN 978-83-7243-794-5.
- ↑ 3,0 3,1 Świat zwierząt. Ladislav Korbel (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza Multico, 1993, s. 138-139. ISBN 83-7073-036-1.
