Olesh

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Olesh
עולש
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Centralny
Wysokość 55 m n.p.m.
Populacja (2007)
• liczba ludności

812
Nr kierunkowy +972 9
Kod pocztowy 42855
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Olesh
Olesh
Ziemia 32°19′57″N 34°59′07″E/32,332500 34,985278Na mapach: 32°19′57″N 34°59′07″E/32,332500 34,985278
Portal Portal Izrael

Olesh (hebr. עולש; pol. Cykoria) – moszaw położony w samorządzie regionu Doliny Hefer, w Dystrykcie Centralnym, w Izraelu.

Leży w Dolinie Hefer, na granicy równiny Szaron z zachodnią częścią Samarii, w otoczeniu moszawów Be'erotaiym, Burgata, Haniel i Gan Josiah, kibuców Bahan i Yad Hana, oraz wioski Bat Hefer.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie znajdowały się tutaj ziemie uprawne należące do arabskiej wioski Qaqun (arab. قاقون), która przetrwała do czasów brytyjskiego Mandatu Palestyny. 29 listopada 1947 roku Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęło Rezolucję nr 181 o podziale Palestyny na dwa państwa: żydowskie i arabskie. Na podstawie tej Rezolucji wioska Qaqun miała się znaleźć w państwie arabskim. Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny dochodziło w tym rejonie do licznych napięć. W wiosce Qaqun stacjonowała jednostka Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, Batalion "Khitin", który składał się z ochotników z arabskich państw. Przeprowadzali oni liczne ataki na sąsiednie żydowskie osiedla. 6 marca 1948 oddział żydowskiego Irgunu przeprowadził odwetowy atak na wioskę Qaqun[1].

Podczas wojny o niepodległość w rejonie wioski okopały się regularne wojska irackie, które 29 maja 1948 przeprowadziły atak na żydowskie osady Ein Vered, Kfar Ja'bets i Ge'ulim. W dniach 4-5 czerwca 1948 doszło do bitwy o Qaqun. Po ciężkich walkach żydowskie oddziały Hagany wyparły z wioski siły irackie. W dwa dni później izraelskie dowództwo podjęło decyzję o zniszczeniu wioski, aby uniemożliwić jej mieszkańcom powrót. Do grudnia 1948 wioska przestała istnieć[2].

Współczesny moszaw został założony w 1949 przez żydowskich imigrantów z Rumunii. Początkowo nazywał się Be'erotayim Bet, jednak później nazwę zmieniono na współczesną, ponieważ w rejonie tym istnieje wiele upraw rolniczych cykorii. W 1953 osiedliła się tutaj grupa imigrantów z Afryki Północnej.

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

W moszawie znajduje się ośrodek kultury oraz boisko do piłki nożnej.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka moszawu opiera się na intensywnym rolnictwie, uprawie warzyw i kwiatów w szklarniach.

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Na wschód od moszawu przebiega autostrada nr 6 ISR-HW6.png (Beit Kama-Eliakim), brak jednak możliwości bezpośredniego wjazdu na nią. Z moszawu wyjeżdża się dwoma lokalnymi drogami na południe do moszawu Be'erotaiym, a następnie na drogę ekspresową nr 57 ISR-HW57.png (Natanja-Nitsanei Oz).

Przypisy

  1. Walid Khalidi: All That Remains. Waszyngton: Institute for Palestine Studies, 1992, s. 559. ISBN 0887282245. (ang.)
  2. Welcome To Qaqun (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 19 kwietnia 2009].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]