Olga Bergholc

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Olga Bergholz.jpg

Olga Bergholc (ur. 16 maja 1910 w Petersburgu, zm. 13 listopada 1975 w Leningradzie), poetka rosyjska.

Debiutowała tomikiem wierszy w 1934 roku. Podczas II wojny światowej pracowała w leningradzkim radiu. Jej twórczość tematycznie związana z obroną Leningradu, wyrastająca z osobistych tragicznych przeżyć (m.in. poematy: Lutowy dziennik (Fiewralskij dniewnik) 1942, Poemat leningradzki (Leningradskaja poema) 1942, cykl wystąpień radiowych Tu mówi Leningrad 1946, wyd. polskie 1966). Tworzyła też także liryczną prozę autobiograficzną (Dzienne gwiazdy 1959, wydanie polskie 1966, szkice, opowiadania, dramaty, m.in. wierszowana tragedia Wiernost (1970), utwory dla młodzieży. W latach 30. poddawana represjom - jej były mąż został w 1937 aresztowany i potem potajemnie stracony, natomiast ona sama wydalona z partii i Związku Pisarzy, a po osiemnastu miesiącach aresztowana i pomimo ciąży osadzona w więzieniu na Litiejnym Prospekcie, gdzie po torturach poroniła[1].


Przypisy

  1. Anna Reid: Leningrad. Tragedia oblężonego miasta 1941-1944. Wydawnictwo Literackie, 2012. ISBN 978-83-08-04729-3.