Olimpia (miasto)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Olimpia
Państwo  Grecja
Region Grecja Zachodnia
Wysokość 63 m n.p.m.
Populacja (2001)
• liczba ludności

11 069
Nr kierunkowy 26240
Kod pocztowy 270 65
Tablice rejestracyjne ΗΑ
Położenie na mapie Grecji
Mapa lokalizacyjna Grecji
Olimpia
Olimpia
Ziemia 37°38′17″N 21°37′48″E/37,638056 21,630000Na mapach: 37°38′17″N 21°37′48″E/37,638056 21,630000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Stanowisko archeologiczne w Olimpiia
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Olimpia FilipTemple.JPG
Kraj  Grecja
Typ kulturowe
Spełniane kryterium I, II, III, IV, VI
Charakterystyka #517
Regionb Europa i Ameryka Północna
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1989
na 13. sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO

Olimpia (gr. Ολυμπία Olympía, współcześnie: Olimbía) – miasto w Grecji, na Peloponezie, w regionie Grecja Zachodnia, w Elidzie. Mieszka tu około 11 tys. osób. W starożytności było to najsławniejsze miejsce kultu Zeusa. Pierwsze odnotowane igrzyska odbyły się w 776 p.n.e. U stóp wzgórza Kronosa nad Alfiosem (Alfejos) i Kladeosem znajdowało się sanktuarium poświęcone Zeusowi, wokół którego co 4 lata odbywały się panhelleńskie igrzyska, zwane od tego miejsca olimpijskimi. Powstanie tego sanktuarium ocenia się na rok ok. 1000 p.n.e.

Sanktuarium Zeusa stanowił prostokątny 4-hektarowy święty gaj, zwany Altis. Początkowo (IX-VIII w. p.n.e.) w otoczonym murem sanktuarium znajdował się tylko ołtarz Zeusa. Od VII w. p.n.e. zaczęto w obrębie Altis wznosić monumentalne budowle. Najważniejszą z nich była ukończona w ok. 456 p.n.e. świątynia Zeusa. Wewnątrz świątyni znajdował się jeden z tzw. siedmiu cudów świataposąg Zeusa dłuta Fidiasza. Oprócz tego znajdował się tam szereg różnych budowli: pracownia Fidiasza, Leonidajon (hotel dla honorowych gości), świątynia Hery, tzw. Filipejon, czyli świątynia Filipa II Macedońskiego oraz budowle administracji sanktuarium: buleuterion, prytanejon. Wokół sanktuarium powstawały obiekty sportowe:

a także liczne skarbce, z których najbardziej znany jest skarbiec Megaryjczyków, datowany na VI w.p.n.e. Jest to skromna budowla w stylu doryckim, reprezentująca typ świątyni między antami.

Olimpia, jako miejsce pogańskie, została z rozkazu Teodozjusza I Wielkiego, zamknięta w roku 390, a organizowania igrzysk zakazano w roku 393. W XIX i XX wieku, od roku 1829, w Olimpii prowadzono systematyczne prace archeologiczne.

Płomień olimpijski, który płonie podczas nowożytnych igrzysk olimpijskich uzyskuje się zapalając go za pomocą promieni słonecznych skupionych przez paraboliczne zwierciadło na stadionie w Olimpii. Stamtąd jest on przenoszony przez olimpijską sztafetę do miejsca rozgrywania igrzysk w danym roku.

Stanowisko archeologiczne w Olimpii zostało wpisane na Listę światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO.

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

2: Prytanejon – 3: świątynia Filipa II Macedońskiego – 4: świątynia Hery – 5: Pelopejon - grób legendarnego Pelopsa – 6: Nimfajon – 7: Metroon - świątynia Matki Bogów – 9: kryptoportyk z I w. n.e. łączący Altis ze stadionem – 10: Stadion – 11: Stoa Echo – 13: Stoa Hestii – 15: świątynia Zeusa – 16: ołtarz Zeusa – 19: Nike Pajoniosa – 20: Gimnazjon – 21: Palestra – 22: Teokleon (gr. Theokoleon) - mieszkania kapłanów – 23: Heroon – 24: warsztat Fidiasza – 26: łaźnie greckie – 29: Leonidajon - 30, 33: łaźnie rzymskie – 31: Buleuterion Skarbce I: Sikion – II: Syrakuzy – III: Epidamnos – IV: Byzantion – V: Sybaris – VI: Cyrena – VII: niezidentyfikowany – VIII: ołtarz? – IX: Selinunt – X: Metapontum – XI: Megara – XII: Gela