Olinowanie stałe
Olinowanie stałe – rodzaj olinowania na jachcie żaglowym lub innym dowolnym statku posiadającym maszt. Zazwyczaj są to liny stalowe (czasem przypominające pręty lub specjalne profile) utrzymujące i stabilizujące maszt w płaszczyźnie poprzecznej jachtu. Ich mocowania mogą być przytwierdzone do masztu w różnych jego częściach (stąd ich różne nazwy, biorące się od miejsca zamocowania na maszcie). Drugi koniec jest mocowany do pokładu lub innych stałych elementów omasztowania. Linami olinowania stałego nie pracuje się. Co jakiś czas dokonuje się korekty ich napięcia. Wyjątkiem są jednostki regatowe, na których olinowanie stałe często reguluje się w trakcie żeglugi, w celu zmiany ustawienia (pochylenia, ugięcia) masztu.
Najczęściej olinowanie stałe stanowią liny stalowe lub stalowe pręty. W tym celu stosuje się nierdzewną, kwasoodporną stal. Ich końce zagniata się lub zaplata[1] i łączy ze ściągaczem umożliwiającym regulację naprężenia.
Przykłady olinowania stałego:
-
Wanty kolumnowe
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Zaplatanie lin stalowych nosi nazwę szplajsowania.
Bibliografia [edytuj]
- Franciszek Haber: Vademecum żeglarza i sternika jachtowego. Warszawa: WILGA, 2004, s. 22-24. ISBN 83-7375-197-1.
