Olympique Lyon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Football pictogram.svg Olympique Lyon
Olympique lyonnais
Trybuna najzagorzalszych kibiców OL
Trybuna najzagorzalszych kibiców OL
Pełna nazwa Olympique de Lyon
et du Rhône
Przydomek OL, Les Gones (Dzieciaki), Les Olympiens
Barwy               
Data założenia 1899, jako Lyon olympique
1950 pod obecną nazwą
Liga Ligue 1
Liga Europy UEFA
Debiut w najwyższej lidze 1950
Adres 350 avenue Jean Jaurès
69007 Lyon Cedex 07
Stadion Stade Gerland
353 avenue Jean Jaurès
69 007 Lyon
Prezes Jean-Michel Aulas
Trener Hubert Fournier
Asystent trenera Bruno Génésio
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Trzeci
strój
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Olympique Lyon (oficjalna nazwa Olympique lyonnais, wym. [ɔlɛ̃pik ʎɔnɛ]) – francuski klub piłkarski z siedzibą w Lyonie znany również jako Lyon i OL, założony w 1899 Lyon Olympique Universitaire. Nazwa Olympique Lyon pojawiła się 3 sierpnia 1950 i funkcjonuje do dziś. Obecnie klub gra na najwyższym szczeblu ligi francuskiej znanej pod nazwą Ligue 1.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

W 1899 – na skutek fuzji czterech mniejszych klubów lyońskich: Racing Club Lyon, Stade Lyonnais, Club Sportif Lyonnais i Philegie Club Lyon – utworzono sekcję piłki nożnej mężczyzn, działającą w ramach wielosekcyjnego klubu Lyon olympique. W 1906 zakwalifikowała się ona do fazy finałowej amatorskich mistrzostw Francji (w owym czasie rozgrywek tych nie przeprowadzano jeszcze w formie ligowej, tylko pucharowej), odpadając w 1/8 finału z Olympique Marsylia (11 marca 1906 2-2 w Lyonie i rezygnacja z wyjazdu na rewanż do Marsylii tydzień później). W 1910 zmieniono nazwę na Lyon Olympique Universitaire (LOU). Jeszcze w czasach klubu wielosekcyjnego (tj. przed 1950) piłkarze LOU osiągnęli pewne sukcesy. Po okresie zdominowania przez FC Lyon, w 1910 ponownie awansowali do tury finałowej amatorskich mistrzostw Francji, w których – po pokonaniu 4-1 Besançon RC – doszli do ćwierćfinału (ulegając w nim Stade Helvétique Marsylia 0-5). Kolejna przygoda z tymi rozgrywkami miała miejsce w 1913 i zakończyła się odpadnięciem w 1/8 finału (po porażce 1-5 z FC Saint-Raphaël). Swe mecze rozgrywali oni wówczas na Stade Iris, oczekując na zakończenie siedmioletniej budowy nowego obiektu – Stade Gerland (dzieła znanego architekta Toniego Garniera), na który ostatecznie przeprowadzili się w maju 1926 (choć swe pierwsze spotkania rozegrali na nim tuż po jego otwarciu w 1920).

W lipcu 1942 klub uzyskał status profesjonalnego, zaś w sezonie 1944/1945 odnotował znaczący sukces, zwyciężając w grupie południowej ostatnich mistrzostw Francji czasu wojny (w finale krajowym LOU uległ 0-4 FC Rouen). Dzięki temu, w sezonie 1945/1946 drużyna została zakwalifikowana do pierwszej, powojennej edycji Division 1. Jej debiut na tym szczeblu nie był jednak udany, gdyż po roku spadła ona do Division 2.

Po rozłamie[edytuj | edytuj kod]

W wielosekcyjnym LOU – pod koniec lat 40. – doszło do ostrego konfliktu, pomiędzy sekcją piłkarską, a sekcją rugby. Zakończył się on w maju 1950 postanowieniem o oddzieleniu się tej pierwszej i utworzeniem przez nią nowego jednosekcyjnego klubu (typowo piłkarskiego), posiadającego jednak pełne prawo do tradycji swego protoplasty (ciągłej od 1899). Założono go ostatecznie 3 sierpnia 1950 i zarejestrowano pod nazwą Olympique lyonnais (OL). Już w sezonie 1950/1951 zwyciężył on w rozgrywkach Division 2, by po roku gry na najwyższym szczeblu ponownie spaść na zaplecze ekstraklasy. Ponowny awans nastąpił po sezonie 1953/1954. Wówczas przygoda z Division 1 trwała o wiele dłużej, bowiem OL grał w niej nieprzerwanie do edycji 1982/1983. Rekordowa frekwencja to 48 552 widzów (9 września 1980 przeciwko AS Saint-Étienne).

Era Aulasa[edytuj | edytuj kod]

W czerwcu 1987 władzę w klubie przejęła grupa biznesowa z Jean-Michelem Aulasem (prezesem) na czele. Nowi inwestorzy postawili na długofalową politykę rozwoju, toteż finalnych efektów swej pracy spodziewali się dopiero na przełomie wieków. Po sześciu latach gry w II lidze, w sezonie 1988/1989 – pod okiem trenera Roberta Nouzareta (jednego z symboli OL) – wywalczono awans do Division 1. Kwalifikacja do europejskich pucharów (Puchar UEFA) nadeszła po dwóch latach gry w elicie (5. pozycja w sezonie 1990/1991) – tym samym cel Aulasa został osiągnięty w przeciągu pół dekady. Jednak przez kolejne trzy sezony zespół grał poniżej oczekiwań (kończył je na lokatach w drugiej połowie tabeli).

W edycji 1994/1995 „olimpijczycy” z Lyonu powrócili do ścisłej czołówki ekstraklasy, plasując się na 2. miejscu, głównie dzięki uzdolnionemu pokoleniu swych wychowanków. Dzięki temu w kolejnym sezonie OL wziął udział w Pucharze UEFA, eliminując m.in. Lazio Rzym. W 1997 triumfował w Pucharze Intertoto, eliminując m.in. Odrę Wodzisław Śląski. Dzięki temu drużyna mogła kontynuować swe występy w europejskich pucharach i od tego czasu występuje w nich regularnie rok po roku.

Po wywalczeniu brązowych medali francuskiej ligi w 1999 i 2000, w 2001 przyszedł czas na powtórzenie największego dotychczas sukcesu (wicemistrzostwa). Od tego czasu „w kraju nad Loarą” trwa „era Olympique Lyon”. Premierowy tytuł mistrzowski wywalczono w sezonie 2001/2002, rozpoczynając tym samym niespotykaną nigdy wcześniej we Francji serię siedmiu ligowych mistrzostw z rzędu. Dzięki regularnym występom w Lidze Mistrzów stopniowo powiększano roczne budżety klubu, co pozwoliło w sierpniu 2002 na wstąpienie do elitarnej grupy G-14 (OL ma w niej 1 przedstawiciela).

Od 2003 koszulka z numerem 17 została przez władze klubu honorowo zastrzeżona dla Marca-Vivien Foe, lecz od czerwca 2008 r. koszulka ta została przydzielona dla innego gracza z Kamerunu Jeana II Makoun.

8 lutego 2007 Olympique Lyon stał się pierwszym francuskim klubem piłkarskim, którego akcje można było kupić w ofercie publicznej (wyemitowano ich na łączną sumę 84 milionów euro i przynieść łącznie 100 milionów euro), a klub został zarejestrowany na giełdzie, zmieniając swój status prawny.

Dotychczasowi prezesi klubu[edytuj | edytuj kod]

  • 1950-1959 Armand Groslevin
  • 1959-1965 Ferdinand Maillet
  • 1965-1977 Édouard Rochet
  • 1977-1981 Roger Michaux
  • 1981-1982 Jean Perrot
  • 1982-1983 Raymond Ravet
  • 1983-1987 Charles Mighirian
  • od 1987 Jean-Michel Aulas

Trenerzy[edytuj | edytuj kod]

Imię i nazwisko Lata pełnienia funkcji
Oscar Heisser 1950-1954
Julien Darui 1954-1955
Lucien Troupel 1955-1959
Gaby Robert 1959-1961
„Manu” Fernandez 1961-1962
Lucien Jasseron 1962-1966
Louis Hon 1966-1968
Aimé Mignot 1968-1976
Aimé Jacquet 1976-1980
Jean-Pierre Destrumelle 1980-1981
Vladimir Kovacevic 1981-1982
Robert Herbin 1982-1985
Robert Nouzaret 1985-1987
Denis Papas/Marcel Le Borgne 1987-1988
Raymond Domenech 1988-1993
Jean Tigana 1993-1995
Guy Stéphan 1995-1997
Bernard Lacombe/José Broissart 1997-1998
Jacques Santini 2000-2002
Paul Le Guen 2002-2005
Gérard Houllier 2005-2007
Alain Perrin 2007 – 2008
Claude Puel 2008 – 2011
Rémi Garde 2011 - 2014
Hubert Fournier 2011 - 2014

Znani piłkarze w historii klubu[edytuj | edytuj kod]

Na poniższej liście mogą znaleźć się:

  1. piłkarze reprezentacji narodowych
  2. strzelcy bramek dla klubu w lidze, Pucharze Francji i pucharach europejskich
  3. piłkarze, którzy w barwach Olympique Lyon zajęli co najmniej trzecie miejsce w mistrzostwach Francji lub dotarli co najmniej do półfinału Pucharu Francji
 

Zawodnicy[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze Olympique Lyon.

Obecny skład[edytuj | edytuj kod]

Stan na 2 września 2014

Nr Poz. Piłkarz
1 BR Portugalia Anthony Lopes
2 OB Algieria Mehdi Zeffane
3 OB Kamerun Henri Bedimo
4 OB Burkina Faso Bakary Koné
5 OB Serbia Milan Biševac
6 PO Francja Gueïda Fofana
7 PO Francja Clément Grenier
8 PO Francja Yoann Gourcuff
10 NA Francja Alexandre Lacazette
11 PO Algieria Rachid Ghezzal
12 PO Francja Jordan Ferri
13 OB Francja Christophe Jallet
14 OB Francja Mouhamadou Dabo
16 BR Szwajcaria Jeremy Frick
17 PO Francja Steed Malbranque
18 NA Francja Nabil Fekir
Nr Poz. Piłkarz
19 PO Gwinea Mohamed Yattara
20 NA Kamerun Clinton N'Jie
21 PO Francja Maxime Gonalons (kapitan)
22 PO Francja Lindsay Rose
23 OB Francja Samuel Umtiti
24 PO Kamerun Corentin Tolisso
25 NA Francja Yassine Benzia
26 PO Francja Gaël Danic
28 PO Francja Arnold Mvuemba
29 PO Francja Fares Bahlouli
30 BR Francja Mathieu Gorgelin
31 OB Francja Louis Nganioni
32 NA Francja Zakarie Labidi
34 PO Mali Sidy Koné
40 BR Belgia Théo Defourny
44 OB Francja Romaric N'Gouma

Piłkarze na wypożyczeniu[edytuj | edytuj kod]

Nr Poz. Piłkarz
Nr Poz. Piłkarz

Transfery 2014/2015[edytuj | edytuj kod]

Przybyli[edytuj | edytuj kod]

Piłkarz Narodowość Pozycja Transfer Kwota € Poprzedni klub Kraj
Mohamed Yattara Gwinea Napastnik zwrot pożyczki SCO Angers Francja
Alassane Pléa Francja Pomocnik zwrot pożyczki AJ Auxerre Francja
Lindsay Rose Francja Obrońca Transfer 1.8 mln € FC Valenciennes Francja
Christophe Jallet Francja Obrońca Transfer 1.5 mln € Paris Saint-Germain Francja

Odeszli[edytuj | edytuj kod]

Piłkarz Narodowość Pozycja Transfer Kwota € Nowy klub Kraj
Rémy Vercoutre Francja Bramkarz Wolny transfer 0 € SM Caen Francja
Miguel Lopes Portugalia Obrońca zwrot pożyczki Sporting CP Portugalia
Mouhamadou-Naby Sarr Francja Obrońca Transfer 1 mln € Sporting CP Portugalia
Jimmy Briand Francja Napastnik Wolny transfer 0 € Hannover 96 Niemcy
Bafétimbi Gomis Francja Napastnik Wolny transfer 0 € Swansea City A.F.C. Anglia
Alassane Pléa Francja Pomocnik Transfer 0.500 mln € OGC Nice Francja

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]